Geri Dön

Nörojen mesanesi olan hastalarda renal parankim hasarına neden olan faktörlerin belirlenmesi

Determination of renal parencyhma's damage due to neurogenic bladder department of pediatrics

  1. Tez No: 455147
  2. Yazar: YEŞİM KÜÇÜKKAĞNICI
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FATMA LALE SEVER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Meningomiyelosel, Meningosel, Mesane, Mesane-nörojenik, Skar, Vezikoüreteral reflü, Çocuklar, Üriner sistem enfeksiyonları, Meningomyelocele, Meningocele, Urinary bladder, Urinary bladder-neurogenic, Cicatrix, Vesico ureteral reflux, Children, Urinary tract infections
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Nörojen mesanesi olan çocuklarda, videoürodinamik bulgular, ateşli idrar yolu enfeksiyon (AİYE) sıklığı, vezikoüreteral reflü (VUR), hidroüreteronefroz (HÜN) varlığı ve temiz aralıklı kateterizasyon (TAK) uyumu irdelenerek renal parankim hasarının nedenlerinin belirlenmesi amaçlandı. Hastalar ve Yöntem: Beş yaşından önce takibe alınan, ilk videoürodinami incelemesi yapıldıktan sonra en az 1 yıl izlenmiş olan, nörojen mesane tanılı 53 çocuk çalışmaya alındı. Antropometrik ölçümler, spinal lezyon düzeyleri, şant varlığı, fiziksel aktiviteleri, AİYE sıklıkları, ultrasonografik bulgular ve ürodinamik parametreler kaydedildi. Renal skar, güncel DMSA (dimerkapto-süksinik asit) sintigrafisine göre belirlendi. Böbrek fonksiyonları plazma sistatin C düzeyi ile değerlendirildi. Bulgular: Tüm hastalarda, nörojen mesane etiyolojisi miyelomeningoseldi. Başvuru yaşı 18±19 ay ve ortalama takip süresi 66±34 aydı. 9 hastada (17%), DMSA'da renal skar saptandı. Renal skar, 3'ün üzerinde AİYE geçirilmesi ve özellikle de 0-2 yaş arasındaki AİYE ile ilişkili bulundu (sırasıyla; p=0,008; p=0,007). Ayrıca, VUR varlığı, ölçülen mesane kapasitesinin/beklenen mesane kapasitesi oranının %65'in altında olması ve TAK uyumsuzluğu ile renal skar arasında ilişki saptandı. (sırasıyla, p= 0,001; p=0,002; p=0,002). Renal skar ile yaş, cinsiyet, başvuru yaşı, spinal lezyon seviyesi, fiziksel aktivite, TAK başlama yaşı ve ürodinamik parametreler (kompliyans, overaktivite, maksimum idrar akım hızı, işeme basıncı, kaçırma basıncı, rezidüel idrar volümü) arasında ilişki yoktu. Sonuç: Nörojen mesanesi olan hastalarda sık ateşli idrar yolu enfeksiyonu geçirilmesi, VUR varlığı, küçük mesane kapasitesi, TAK tedavisine uyumsuzluk renal skara yol açan risk faktörleri olarak belirlendi. Bu hastalarda AİYE önlenmesi, mesane kapasitesinin genişletilmesi, düzenli ve yeterli sayıda TAK uygulaması ile böbrek fonksiyonlarının korunabileceği düşünüldü.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of the present study was to search for reasons of renal parencyhma's damage by evaluating videourodynamic findings, febrile urinary tract infection's (UTI) frequency, vesicoureteric reflux (VUR), hydroureteronephrosis and clean intermittent catheterization (CIC) compliance in children with neurogenic bladder. Patients and Methods: Fifty-three children with neurogenic bladder who were presented before 5 years and followed at least one year after videourodynamic test, were enrolled in the study. Antropometric indices, spinal lesion levels, shunt status, ambulatory ability, febrile UTI, ultrasound findings, urodynamic parameters were recorded. Renal scarring was defined from their current DMSA scans. Renal function was evaluated by plasma cystatin C levels. Results: Ethiology of neurogenic bladder was miyelomeningocele. Mean presentation age was 18±19 months and the mean duration of follow up was 66±34 months. Nine patients (%17) had renal scarring in DMSA scintigraphy. Renal scarring was associated with recurrence of more than 3 febrile urinary tract infections (UTI), especially febrile UTI which was undergone at early age (0-2 years) (respectively, p=0,008; p=0,007). At the same time; renal scarring was related to VUR, current bladder capacity/estimated bladder capacity ratio below %65 and CIC noncompliance (respectively, p= 0,001; p=0,002; p=0,002). Renal scarring was not related to age, gender, presentation age, level of spinal lesion, ambulatory ability, initiating CIC early or urodynamic parameters (compliance, overactivity, urine flow rate, voiding pressure, leak point pressure and residual urine volume). Conclusion: Risk factors for renal scarring were VUR, recurrence of more than 3 febrile UTI, low bladder capacity and CIC noncompliance in children with neurogenic bladder. It was suggested that renal functions could be preserved by prevention of febrile UTI, bladder capacity extension and CIC compliance.

Benzer Tezler

  1. Nörojenik mesane rehabilitasyonunda intermittant kateterizasyon

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA DELİHOCA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonUludağ Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

  2. Klinik replantasyon cerrahisi

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET KOCAOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

  3. Diabetes mellitus' lu hastalarda ürodinamik inceleme sonuçlarının değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    SAMİ BOZOK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    ÜrolojiSağlık Bakanlığı

    Üroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERBİL ERGENEKON