Bor ile modifiye edilmiş biyoaktif cam materyalin kök yüzey çürüklerinde remineralizasyonu ve biyouyumluluğu
Remineralization and biocompatibility of boron modified bioactive glass material in root surface caries
- Tez No: 1013752
- Danışmanlar: PROF. DR. EVRİM DALKILIÇ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Bezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Yaşlanma ve periodontal tedaviler sonucunda sıklıkla ortaya çıkan kök yüzeyi çürükleri, özellikle erişimin sınırlı olduğu posterior bölgelerde, minimal invaziv tedavi yaklaşımlarını gerektirir. Bu çalışmada, farklı bor konsantrasyonları ile modifiye edilmiş deneysel biyoaktif cam materyallerin kök yüzeyi çürüklerinde remineralizasyon etkilerini ve biyouyumluluklarını değerlendirmek amaçlandı. Deneysel biyoaktif cam, hızlı alkali aracılı sol–jel yöntemi kullanılarak sentezlendi ve bor modifikasyonu için bileşime H₃BO₃ eklendi. Çalışmada kırk (n = 40) çürüksüz insan molar dişi kullanıldı. 15 gün demineralizasyon solüsyonu inkübasyonu sonrası dişlerde yapay kök yüzeyi çürükleri oluşturuldu. Örnekler rastgele olarak dört gruba ayrıldı (n= 10): Grup F, flor verniği; Grup BC, deneysel biyoaktif cam; Grup BC-7, %7 bor ile modifiye edilmiş biyoaktif cam; Grup BC-14, %14 bor ile modifiye edilmiş biyoaktif cam. Her örnekte başlangıçta, demineralizasyon sonrası ve tedavi sonrası mikrosertlik ve lazer floresans ölçümleri yapıldı. Yüzey morfolojisi ve element dağılımları taramalı elektron mikroskobu–enerji dağılımlı spektroskopi (SEM–EDS) ile değerlendirildi. Biyouyumluluk, insan dermal fibroblast hücre hattı (CCD-1072Sk) kullanılarak 24 ve 48 saatlik inkübasyon sonrasında WST-1 hücre canlılığı testi ile analiz edildi. İstatistiksel analizlerde ANOVA, Tukey, Bonferroni ve tek örneklem t-testleri kullanıldı (p < 0.05). Mikrosertlik açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Ancak lazer floresans ölçümlerinde, Grup BC-14 diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek değerler gösterdi. SEM–EDS analizleri, Grup BC-7'nin daha yüksek Ca/P oranına ve uygun element dağılımına sahip olduğunu, ayrıca yüzey morfolojisinin florla tedavi edilmiş dentine benzer olduğunu ortaya koymuştur. Sitotoksisite testlerinde, flor verniğinin tüm konsantrasyonlarda sitotoksik olduğu belirlenirken, biyoaktif cam ve borla modifiye edilmiş biyoaktif camlar yalnızca yüksek dozlarda sitotoksisite gösterdi. Düşük dozlarda borla modifiye edilmiş biyoaktif cam fibroblast proliferasyonunu teşvik etti. Genel olarak, bor katkılı biyoaktif camlar kök yüzeyi remineralizasyonunu anlamlı düzeyde artırmış ve hücre canlılığını korumuştur. %7 ve %14 bor içeren gruplar, flor grubuna kıyasla daha fazla mineral birikimi ve daha düşük sitotoksisite sergiledi. Tüm tedavi grupları kök yüzeyi remineralizasyonunu anlamlı şekilde artırdı. Bununla birlikte, bor katkılı biyoaktif cam grupları, flor verniğine kıyasla daha yüksek mineral birikimi ve daha düşük sitotoksisite gösterdi. Bu sonuçlar, bor katkılı biyoaktif camların kök yüzeyi çürüklerinin minimal invaziv tedavisinde biyouyumlu bir alternatif olabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Root surface caries, which frequently occur due to aging and periodontal procedures, often require minimally invasive approaches, especially in molar teeth where access is limited. This study aimed to analyze the remineralization effects and biocompatibility of experimental bioactive glass-containing materials modified through various boron concentrations on root surface caries. For the synthesis of the experimental bioactive glass, a rapid alkali-mediated sol-gel was applied. H₃BO₃ was included in the composition for boron modification. Forty caries-free human molar teeth were used. Artificial root caries were formed after 15 days of incubation with a demineralization solution. The teeth were randomly divided into four groups (n=10) as GroupF: Fluoride varnish, GroupBC: Experimental bioactive glass, GroupBC-7: Experimental bioactive glass modified with 7% boron and GroupBC-14: Experimental bioactive glass modified with 14% boron. Microhardness and laser fluorescence measurements were conducted for each sample at baseline, after demineralization and after treatment. The SEM-EDS analysis was performed. The cell viability was evaluated after 24 and 48 hours of incubation using the human dermal fibroblast cell line (CCD-1072Sk) and the WST-1 viability assay. For statistical analyses, ANOVA, Tukey, Bonferroni, and one-sample t-tests were used (p < 0.05). No statistically significant differences were detected among the groups in terms of microhardness. Laser fluorescence measurements showed a significant difference in Group BC-14 compared to other groups. The SEM-EDS indicated that Group BC-7 exhibited higher Ca/P ratios and favorable elemental distributions, with surface morphology comparable to fluoride-treated dentin. In the 24-hour cytotoxicity assay, fluoride was cytotoxic at all doses, while the experimental bioactive glass and boron-modified groups only showed cytotoxicity at high doses. Low doses of boron-modified bioactive glass promoted fibroblast proliferation. Boron-doped bioactive glasses significantly improved root surface remineralization and supported fibroblast viability, with 7% and 14% boron groups demonstrating enhanced mineral deposition and reduced cytotoxicity compared to fluoride. The study revealed that all treatment groups significantly improved root surface remineralization. Boron-doped bioactive glass groups showed increased mineral deposition and reduced cytotoxicity compared to fluoride. These findings suggest that boron-doped bioactive glasses may offer a biocompatible alternative for the minimally invasive treatment of root caries.
Benzer Tezler
- Synthesis and characterization of bone cement based on new bioactive glass ceramic with pmma materials
Pmma malzemeleri ile yeni biyoaktif cam seramik esaslı kemik çimentosunun sentezi ve karakterizasyonu
ANMAR FOUAD KADHIM IBADI
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Metalurji MühendisliğiKarabük ÜniversitesiMetalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ALPER İNCESU
- Surface functionalized nanocrystalline cellulose based materials: Synthesis, development and evaluation for biomedical and water treatment applications
Yüzeyi fonksiyonlaştırılmış nanokristal selüloz esaslı malzemeler: Biyomedikal ve çevre uygulamalarında kullanımları
FAHANWI ASABUWA NGWABEBHOH
- Zeolit temelli yeni adsorbanların geliştirilmesi: Beta-sitosterol ve alfa-tokoferolün geri kazanımı için ayçiçek yağı atığına uygulanması
Development of new zeolite based adsorbents: Application of the sunflower oil distillate for the recovery of beta-sitosterol and alpha-tocopherol
ÖZNUR KARAOĞLU
Doktora
Türkçe
2019
KimyaYıldız Teknik ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜZİN ALPDOĞAN
DOÇ. DR. ERDAL ERTAŞ
- Haloysit nanotüp dolgu malzemesi ile termoplastik ve termoplastik elastomer polimer matris kompozit malzemelerin hazırlanması ve karakterizasyonu
Preparation and characterization of halloysite filled thermoplastic and thermoplastic elastomer composite materials
TUĞÇE ÖNER
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Polimer Bilim ve Teknolojisiİstanbul Teknik ÜniversitesiMetalurji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BURAK ÖZKAL
- High-rate activated sludge process for energy efficient wastewater treatment
Enerji verimli atıksu arıtımı için yüksek yüklemeli aktif çamur prosesi
HAZAL GÜLHAN
Doktora
İngilizce
2023
Çevre Mühendisliğiİstanbul Teknik ÜniversitesiÇevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İZZET ÖZTÜRK