Geri Dön

Pediatrik rabdomiyosarkomlarda histopatolojik özellikler ve moleküler alt tiplendirme

Histopathologic characteristics and molecular subtyping of pediatric rhabdomyosarcoma

  1. Tez No: 1024356
  2. Yazar: DENİZ OCAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEBRURE BİLGE BİLGİÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Patoloji, Pathology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Patoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Rabdomiyosarkom genetik ve biyolojik açıdan birbirinden farklı iskelet kası farklılaşması gösteren sarkomlara verilen genel isimdir. Geleneksel olarak alveolar patern varlığı kötü prognozla ilişkilendirilmiştir. Ancak son yıllarda yapılan çalışmalarda PAX3/7::FOXO1 füzyonu varlığının prognozla morfolojik sınıflamaya göre daha iyi korele olduğu gösterilmiştir. Güncel klinik risk sınıflamalarında FOXO1 füzyonu varlığı, uzak metastaz varlığından sonraki en önemli kötü prognostik belirteç kabul edilmekte olup tedavi planını doğrudan etkilemektedir. FOXO1 füzyonu günümüzde floresan in situ hibridizasyon (FİSH), polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) veya yeni nesil dizileme (NGS) ile tespit edilebilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, füzyon proteinine karşı geliştirilmiş PAX-FOXO1 immünhistokimyasının FOXO1 füzyonunu saptamadaki güvenilirliğini değerlendirmektir. Ayrıca PAX-FOXO1 immünhistokimyasının performansı, gen ekspresyon analizlerinde füzyon pozitif rabdomiyosarkomlarda daha yüksek düzeyde ekspresyon gösterdiği bildirilen AP2β ve p-kadherin ile; füzyon negatif rabdomiyosarkomlarda daha yüksek düzeyde eksprese edildiği gösterilen HMGA2 ve alveolar rabdomiyosarkomlarda olağandışı boyanma gösterdiği bildirilen MUC4 ile karşılaştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya 2018–2025 yılları arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Patoloji Ana Bilim Dalı'nda rabdomiyosarkom tanısı alan 21 yaş altındaki 73 olgu dahil edilmiştir. Tüm olguların hematoksilen-eozin (H&E) preparatları ve mevcut immünhistokimyasal bulguları yeniden gözden geçirilmiş, gerekli vakalarda desmin, myogenin ve MyoD1 immünhistokimyasal boyaları tekrarlanmıştır. Bu değerlendirmeler sonucunda olguların tanıları doğrulanmış ve güncel Dünya Sağlık Örgütü sınıflamasına (DSÖ) göre yeniden sınıflandırılmıştır. Tüm olgulara PAX-FOXO1, AP2β, HMGA2 ve p-kadherin immünhistokimyasal incelemeleri uygulanmıştır. Dokunun yeterli olduğu 57 olguda ayrıca MUC4 ve p53 immünhistokimyasal incelemeleri yapılmıştır. H&E boyalı kesitlerde histopatolojik parametreler değerlendirilmiştir. Solid veya alveolar patern gösteren yuvarlak hücreli morfolojideki tümörlerde ek olarak FOXO1 break-apart FİSH incelemesi gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 73 olgunun 15'i alveolar rabdomiyosarkom, 50'si embriyonal rabdomiyosarkom, 2'si iğsi hücreli/sklerozan rabdomiyosarkom ve 6'sı sınıflandırılamayan rabdomiyosarkom olarak değerlendirilmiştir. Vakalar füzyon durumuna göre ayrıldığında 15 vaka füzyon pozitif rabdomiyosarkom 53 vaka füzyon negatif rabdomiyosarkom olarak değerlendirilmiştir. Beş vakanın füzyon durumuna çeşitli nedenlerle karar verilememiştir. PAX-FOXO1 immünhistokimyasının sensitivitesi %66,7 spesifisitesi %100; AP2β'nın sensitivitesi %69,2, spesifisitesi %96,2; p-kadherin'in sensitivitesi %92,3 spesifisitesi %84,6; MUC4'ün sensitivitesi %75, spesifisitesi %90,7 olarak hesaplanmıştır. HMGA2'nin füzyon negatif vakaları göstermede sensitivitesi %55,8 spesifisitesi %100 olarak bulunmuştur. PAX-FOXO1 ve p-kadherin birlikte kullanıldığında sensitivite %93,3; spesifisite %84,9 olmuştur. PAX-FOXO1 ve AP2β birlikte kullanıldığında sensitivite %86,7; spesifisite %96,2 olarak hesaplanmıştır. Sonuçlar: PAX-FOXO1 ve AP2β immünhistokimyaları benzer şekilde yüksek spesifisite göstermiştir. P-kadherin ise en yüksek sensitiviteye sahip belirteç olarak bulunmuştur. En yüksek tanısal performans, PAX-FOXO1 ile AP2β ve PAX-FOXO1 ile p-kadherin kombinasyonlarında elde edilmiştir. PAX-FOXO1 immünhistokimyasının negatifliği FOXO1 füzyonunu dışlamamakla birlikte, pozitifliği FOXO1 füzyon pozitifliği ile güçlü şekilde koreledir.

Özet (Çeviri)

Objective: Rhabdomyosarcoma is a heterogeneous group of sarcomas showing skeletal muscle differentiation that differ in their genetic alterations and biologic behavior. Traditionally, the presence of an alveolar pattern was correlated with poor prognosis. However, studies have shown that, the presence of PAX3/7::FOXO1 fusion correlates with prognosis better than histologic classification. In current clinical risk stratification systems FOXO1 fusion status is the second most important adverse prognostic factor after distant metastasis and it directly influences treatment decisions. Currently, FOXO1 fusion can be detected by Fluorescence in situ Hybridization (FISH), Polymerase Chain Reaction (PCR), Next-Generation Sequencing (NGS). In this study, we aimed to evaluate the diagnostic performance of PAX-FOXO1 immunohistochemistry that was developed against the PAX3/7::FOXO1 fusion protein. Furthermore, the diagnostic performance of PAX-FOXO1 immunohistochemistry was compared with AP2β and p-cadherin, which have been reported to be overexpressed in fusion-positive rhabdomyosarcomas based on gene expression studies. It was also compared with HMGA2, which is preferentially expressed in fusion-negative rhabdomyosarcomas, and MUC4, which has been reported to show aberrant expression in alveolar rhabdomyosarcomas. Materials and Methods: Seventy-three rhabdomyosarcoma cases diagnosed in patients younger than 21 years of age from 2018 to 2025 at the Department of Pathology, Istanbul Faculty of Medicine, Istanbul University were included in the study. All the hematoxylin-eosin (H&E) slides and immunohistochemistry slides were re-evaluated. Desmin, myogenin and MyoD1 immunohistochemistry was repeated when necessary. PAX-FOXO1, AP2β, p-cadherin and HMGA2 immunohistochemistry was performed. MUC4 and p53 immunohistochemistry was performed in the cases with sufficient tumor tissue. Histologic parameters were evaluated on H&E stained slides. Additional FOXO1 break-apart FISH analysis was performed in tumors with round cell morphology showing solid or alveolar architecture. Results: Of the 73 cases included in the study, 15 were classified as alveolar rhabdomyosarcoma, 50 as embryonal rhabdomyosarcoma, 2 as spindle cell/sclerosing rhabdomyosarcoma, and 6 as rhabdomyosarcoma, not otherwise specified. According to fusion status, 15 cases were classified as fusion-positive and 53 as fusion-negative rhabdomyosarcoma. Fusion status could not be determined in 5 cases for various reasons. The sensitivity and specificity of PAX-FOXO1 immunohistochemistry were 66.7% and 100%, respectively. The sensitivity and specificity of AP2β were 69.2% and 96.2%, respectively. The sensitivity and specificity of p-cadherin were 92.3% and 84.6%, respectively. The sensitivity and specificity of MUC4 were 75.0% and 90.7%, respectively. The sensitivity and specificity of HMGA2 for identifying fusion-negative cases were 55.8% and 100%, respectively. The combination of PAX-FOXO1 and p-cadherin showed a sensitivity of 93.3% and a specificity of 84.9%. The combination of PAX-FOXO1 and AP2β showed a sensitivity of 86.7% and a specificity of 96.2%. Conclusion: PAX-FOXO1 and AP2β showed similarly high specificity whereas p-cadherin showed the highest sensitivity. The combination of PAX-FOXO1 with AP2β and PAX-FOXO1 with p-cadherin showed the highest diagnostic performance. Negative PAX-FOXO1 immunohistochemistry did not exclude fusion positivity however PAX-FOXO1 positivity was strongly correlated with FOXO1 fusion status.

Benzer Tezler

  1. Çocukluk çağı rabdomiyosarkomunun değerlendirilmesi: 409 vakanın retrospektif analizi

    Başlık çevirisi yok

    NERİMAN SARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CANAN AKYÜZ

  2. Pediatrik olgularda alfentanil infüzyonu ve Halotan'ın hemodinami ve ayılma dönemine etkilerinin karşılaştırılması

    Başlık çevirisi yok

    BELGİN YAVAŞÇAOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Anestezi ve ReanimasyonUludağ Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

  3. Pediatrik yaş grubunda bakteriyel gastroenterit etkeni olarak aeromonasın yeri

    The Bacteriology of childhood diarrhea: aeromonas spp. and other enteric pathogens

    DEVRİM TOKSÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1993

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı