Geri Dön

Tavşan tibiasına uygulanan implantlarda plazma aktivatörünün ve alfa-ketoglutaratın osseointegrasyona etkisinin mikro-BT ve rezonans frekans analizi ile karşılaştırılması

Comparison of the effects of plasma activation and alpha ketoglutarate on osseointegration of implants placed in rabbit tibiae using micro-computed tomography and resonance frequency analysis

PDF İndir

  1. Tez No: 1024415
  2. Yazar: MERYEM TAŞ REYHANİOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FARİZ SELİMLİ
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Alfa-ketoglutarat, atmosferik soğuk plazma, osseointegrasyon, dental implant, mikro-BT, İmplantlar, Alpha-ketoglutarate, atmospheric cold plasma, osseointegration, dental implant, micro-computed tomography
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Dental implantların uzun dönem başarısında osseointegrasyon temel belirleyici faktörlerden biridir. İmplant yüzey özelliklerinin geliştirilmesine yönelik çalışmaların yanı sıra, kemik metabolizmasını destekleyen biyolojik ajanlar da güncel araştırmaların odak noktası haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, alfa-ketoglutarat (AKG) ve atmosferik soğuk plazma (ASP) uygulamalarının tavşan tibiasına yerleştirilen dental implantların osseointegrasyonu üzerindeki etkilerini mikro-bilgisayarlı tomografi (mikro BT) ve rezonans frekans analizi (RFA) ile değerlendirmek ve elde edilen sonuçları karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada toplam 21 adet Yeni Zelanda beyaz tavşanı kullanıldı. Hayvanlar kontrol, AKG ve plazma olmak üzere üç gruba ayrıldı (n=7). Tüm gruplarda tibia metafiz bölgesine dental implantlar yerleştirildi. AKG grubuna postoperatif 28 gün boyunca 500 mg/kg/gün dozunda oral AKG uygulandı. Plazma grubunda implantlar yerleştirilmeden önce implant yüzeyleri 40 saniye süreyle ASP ile aktive edildi. İmplant stabilitesi implant yerleştirilmesi sırasında ve sakrifikasyon öncesinde RFA yöntemi ile ölçüldü. Dört haftalık iyileşme sürecinin ardından örnekler elde edilerek mikro-BT analizi gerçekleştirildi. Kemik hacmi oranı (BV/TV), kemik-implant teması (BIC), trabeküler sayı (Tb.N), trabeküler kalınlık (Tb.Th) ve trabeküler ayrım (Tb.Sp) değerlendirildi. Bulgular: RFA sonuçlarında tüm gruplarda zamanla implant stabilitesinde artış gözlenirken, grup-zaman etkileşiminin istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlendi. Micro-BT analizlerinde AKG grubunda BV/TV, BIC ve trabeküler kemik parametreleri açısından kontrol grubuna kıyasla daha olumlu sonuçlar elde edildi. Plazma grubunda da osseointegrasyonu destekleyen iyileşmeler gözlenmekle birlikte, bu değişiklikler AKG grubuna göre daha sınırlı düzeyde bulundu. Sonuç: Çalışmanın bulguları, AKG uygulamasının periimplant kemik iyileşmesini ve osseointegrasyonu destekleyebileceğini göstermektedir. ASP uygulaması da implant yüzey özelliklerini iyileştirerek osseointegrasyon sürecine katkı sağlayabilecek bir yöntem olarak değerlendirilmiştir. Her iki yaklaşımın klinik uygulamadaki potansiyel etkinliğinin ortaya konabilmesi için daha uzun süreli deneysel ve klinik çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.

Özet (Çeviri)

Comparison of the Effects of Plasma Activation and Alpha-Ketoglutarate on Osseointegration of Implants Placed in Rabbit Tibiae Using Micro-Computed Tomography and Resonance Frequency Analysis Introduction and Aim: Osseointegration is one of the most important factors determining the long-term success of dental implants. In addition to improvements in implant surface characteristics, biological agents that support bone metabolism have become an important focus of current research. The aim of this study was to evaluate and compare the effects of alpha-ketoglutarate (AKG) and atmospheric cold plasma (ACP) applications on the osseointegration of dental implants placed in rabbit tibiae using micro-computed tomography (micro-CT) and resonance frequency analysis (RFA). Materials and Methods: A total of 21 New Zealand White rabbits were included in the study. The animals were randomly divided into three groups: Control, AKG, and plasma (n=7 per group). Dental implants were placed in the metaphyseal region of the tibia in all groups. The AKG group received oral AKG at a dose of 500 mg/kg/day for 28 days postoperatively. In the plasma group, implant surfaces were activated with atmospheric cold plasma for 40 seconds immediately before implant placement. Implant stability was measured using resonance frequency analysis (RFA) at the time of implant placement and prior to sacrifice. Following a four-week healing period, the specimens were harvested and analyzed using micro-computed tomography (micro-CT). Bone volume fraction (BV/TV), bone-to-implant contact (BIC), trabecular number (Tb.N), trabecular thickness (Tb.Th), and trabecular separation (Tb.Sp) were evaluated. Results: RFA measurements demonstrated an increase in implant stability over time in all groups, with a statistically significant group–time interaction. Micro-CT analysis revealed more favorable outcomes in the AKG group regarding BV/TV, BIC, and trabecular bone parameters compared with the control group. Improvements supporting osseointegration were also observed in the plasma group; however, these effects were less pronounced than those observed in the AKG group. Conclusion: The findings of this study suggest that AKG may enhance peri-implant bone healing and support osseointegration. Atmospheric cold plasma may also contribute to the osseointegration process by improving implant surface characteristics. Further long-term experimental and clinical studies are required to better elucidate the clinical potential of these approaches.

Geri Dön