Geri Dön

Kronik hemodiyaliz hastalarında endotel progenitör hücreleri, inflamasyon ve endotel disfonksiyonu: Nokturnal ve konvansiyonel hemodiyaliz modalitelerinin karşılaştırılması

Endothelial progenitor cells, inflammation and endothelial dysfunction in chronic hemodialysis patients: Comparison of nocturnal and conventional hemodialysis modalities

  1. Tez No: 247400
  2. Yazar: ABDULLAH ÖZKÖK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALAATTİN YILDIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2010
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Nefroloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: 36

Özet

GİRİŞ: Kardiyovasküler komplikasyonlar, kronik böbrek yetersizliği (KBY) hastalarında ölüm sebebleri arasında birinci sıradadır. Bundan artmış inflamasyon, yüksek serum asimetrik dimetilarjinin (ADMA) düzeyleri, yeni damar oluşumuyla birlikte endotel hasarının tamirinde önemli rol oynayan endotel progenitör hücre (EPH) eksikliğinin ve endotel disfonksiyonunun sorumlu olduğu düşünülmektedir. Nokturnal hemodiyalizin daha iyi kan basıncı kontrolü, sol ventriküler hipertrofide gerileme ve endotel fonksiyonlarında düzelme gibi kardiyovasküler açıdan faydalı etkileri bilinmektedir. Son zamanlarda NHD'in inflamasyonu da kontrol edici özelliğinin bulunduğuna dair veriler ortaya çıkmaya başlamıştır.AMAÇ: Bu çalışmamızda, EPH, endotel disfonksiyonu, ateroskleroz ve inflamasyon göstergeleri açısından nokturnal (NHD) ve konvansiyonel hemodiyaliz (HD) tedavi modalitelerini karşılaştırmayı amaçladık.MATERYAL-METOD: Toplam 61 hemodiyaliz hastası (21 NHD, 40 HD) ve 15 sağlıklı kontrol grubu çalışmamıza dahil edildi. Serum ve plazma örneklerinde inflamasyon göstergeleri (C-reaktif protein (CRP), interleukin-6 (IL-6), tumör nekroz factörü ? (TNF-?), hücrelerarası yapışma molekülü (intercellular adhesion molecule, ICAM)), endotel disfonksiyonu göstergesi olan ADMA ve negatif akut faz reaktanı olarak Fetuin A seviyeleri ELISA yöntemi ile belirlendi. Anti-CD34-FITC, anti-CD133-PE ve anti-VEGF-R2-APC antikorları ile flow sitometrik olarak EPH belirteçleri saptandı. Ekokardiyografik olarak brakial arterin akımla-ilişkili dilatasyonu (AİD), sol ventrikül kitle indeksi (SVKİ), karotis intima-media kalınlığı (KİMK) ve karotis intima-media oranı (KIMO) ölçümleri yapıldı.BULGULAR: CD34+ hücre sayısı kontrol grubunda (%6.3 ± 4.8), HD (%2.81 ± 4.1) ve NHD grubuyla (%0,58 ± 0.2) karşılaştırıldığında anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0.009 ve p=0.001 sırasıyla). CD34+ hücre sayıları açısından HD ve NHD grupları arasında fark saptanmadı. CD34+VEGFR-2+ ve CD133+VEGFR-2+ hücre sayıları açısından da HD ve NHD grupları arasında anlamlı fark saptanmadı (%0,05 ± 0.06 vs %0,05 ± 0.04, p=0.91 ve %0,04 ± 0.05 vs %0,03 ± 0.03, p=0.73). EPH sayıları ile diğer inflamasyon ve endotel disfonksiyonu göstergeleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. KIMK ve KIMO değerleri açısından HD ve NHD grupları karşılaştırıldığında anlamlı fark bulunamadı (0.81 ± 0.18 mm vs 0.83 ± 0.18 mm, p=0.88; %108 ± 29.6 vs %115 ± 35.1, p=0.70). AID (FMD), kontrol grubunda (%14.76 ± 6.9), HD (%7.05 ± 5.8) ve NHD (%8.58 ± 6.1) grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.01 ve p=0.01). HD ve NHD grupları karşılaştırıldığında AID (FMD) değerleri açısından istatistiksel anlamlı fark saptanmadı (%8.58 ± 6.1 vs %7.05 ± 5.8, p=0.64). Serum ADMA ve TNF-? seviyeleri NHD grubunda HD grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha düşük saptandı (sırasıyla 0.36 ± 0.06 µmol/L vs 0.67 ± 0.11 µmol/L, p

Özet (Çeviri)

INTRODUCTION: Cardiovascular complications are the leading causes of death in patients with chronic renal failure. Incresed inflammation, high serum asymmetric dimethylarginine (ADMA) levels and exhaustion of endothelial progenitor cells (EPC) which are considered to have a pivotal role in maintaining the integrity of the endothelium and endothelial dysfunction are thought to be responsible for increased cardiovascular morbidity and mortality in this group of patients. Nocturnal hemodialysis (NHD) is known to be associated with better arterial blood pressure control, regression of left ventricular hypertrophy and improvement in endothelial functions. Recently, NHD has been shown to have favorable effects on inflammation.OBJECTIVE: We aimed to compare two hemodialysis modalities, HD and NHD in terms of EPC number, endothelial dysfunction, atherosclerosis and inflammation.MATERIAL and METHODS: Sixty-one chronic hemodialysis patients (21 NHD, 40 HD) patients and 15 healthy control were included in the study. Serum and plasma levels of inflammatory markers (C-reactive protein (CRP), interleukin-6 (IL-6), tumor necrosis factor- ? (TNF-?) and intercellular adhesion molecule (ICAM)), ADMA and Fetuin A levels were investigated by the means of ELISA. EPC markers were detected by flow cytometry using anti-CD34-FITC, anti-CD133-PE ve anti-VEGF-R2-APC antibodies. Flow-mediated dilatation (FMD) of the brachial artery after transient ischemia, left ventricular mass index (LVMI), carotis intima-media thickness (CIMT) and carotis intima-media raito (CIMR) were measured by echocardiography.RESULTS: CD34+ cell count was significantly higher in the control group (6.3 ± 4.8%) when compared to HD (2.81 ± 4.1%) and NHD (0,58 ± 0.2%) groups (p=0.009 and p=0.001 respectively). There was no significant difference between HD and NHD groups with respect to CD34+ cell numbers. There was also no significant difference between HD and NHD groups in terms of CD34+VEGFR-2+ and CD133+VEGFR-2+ cell counts (0,05 ± 0.06% vs 0,05 ± 0.04%, p=0.91 and 0,04 ± 0.05% vs 0,03 ± 0.03%, p=0.73). No significant relationship was detected between EPC markers and parameters related to inflammation, atherosclerosis and endothelial dysfunction.CIMT and CIMR values were not significantly different between HD and NHD groups (0.81 ± 0.18 mm vs 0.83 ± 0.18 mm, p=0.88; 108 ± 29.6% vs 115 ± 35.1%, p=0.70). FMD was significantly higher in the control group (14.76 ± 6.9%) when compared to HD (7.05 ± 5.8%) and NHD (8.58 ± 6.1%) groups (p=0.01 and p=0.01). FMD was not statistically different between HD and NHD groups (8.58 ± 6.1% vs 7.05 ± 5.8%, p=0.64). Serum ADMA and TNF-? values were significantly lower in NHD group when compared to HD group (0.36 ± 0.06 µmol/L vs 0.67 ± 0.11 µmol/L, p

Benzer Tezler

  1. Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda hemodiyaliz işleminin trombosit aktivasyonu ve agregasyonu üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET ARTAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    NefrolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İHSAN KARADOĞAN

  2. Pediatrik yaş grubunda kronik sinüzitlerin tedavisinde nazo-antral antrostominin değeri

    Başlık çevirisi yok

    İSMET YOKUŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Kulak Burun ve BoğazAkdeniz Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

  3. Kronik kor pulmonale'li hastalarda akut digitalizasyonun kalb üzerine olan etkileri

    Başlık çevirisi yok

    YILMAZ ARKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1983

    KardiyolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  4. Kronik böbrek yetmezliklerinde aneminin transfüzyonla düzeltilmesinin böbrek fonksiyonları üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    İ. AHMET HİÇCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1980

    NefrolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı