Kasai yöntemiyle portoenterostomi yapılan biliyer atrezi olgularında sağkalımı etkileyen faktörlerin incelenmesi
Determining the factors that effects the outcome of biliary atresia patients undergone kasai operation
- Tez No: 361449
- Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM KARNAK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
- Anahtar Kelimeler: Biliyer atrezi, prognoz, ameliyat yaşı, duktal plak malformasyonu, Kasai ameliyatı, direkt bilirubin, toplam bilirubin, Bilirubin, Bilyer atrezi, Cerrahi tedavi, Sağkalım, Yaş faktörleri, Bilirubin, Biliary atresia, Surgical treatment, Prognosis, Survival, Age factors
- Yıl: 2014
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Biliyer atrezi, yenidoğanda iç ve dış safra yollarının inflamasyon ve ilerleyici fibrozisi ile seyreden bir hastalığıdır ve tedavi edilmeyen olgular ilk 2 yıl içinde kaybedilirler. Tedavide ilk basamak safra drenajını sağlamaya yönelik cerrahi işlemlerdir. Ameliyat sonrası izlemde, sağkalım oranları tedavi etkinliğini değerlendirmede önem kazanmaktadır. Hangi etkenlerin sağkalımı öngörmede etkili olduğunun belirlenmesiyle, olguların tedavi planları ve uzun dönem sağkalımlarının öngörülmesi mümkün olacaktır. Çalışmamızda 2000 ile 2012 yılları arasında BA tanısı alan ve Kasai yöntemiyle portoenterostomi yapılan 63 olgunun kayıtları geriye dönük olarak incelenmiştir. Sağkalım bilgilerine ulaşılan 35 olgunun cinsiyet, doğum, hastanemize başvuru, ameliyat ve ölüm zamanları; başvuru anında, taburculuk öncesinde ve 3 ay sonraki kontrollerindeki karaciğer işlev incelemeleri (ALT, AST, GGT, ALP, TBL, DBL), APTT, INR düzeyleri, viral tarama sonuçları (TORCH paneli ve hepatotrop virüsler); US ve karaciğer sintigrafisi sonuçları, ameliyat notları, patoloji raporları ve izlemleri sırasında gelişen komplikasyonları not edilmiştir. Kaybedilen veya karaciğer nakli gerektirenler kötü prognoz grubu, kendi karaciğeri ile takip edilenler ve karaciğer nakli gerektirmeyenler iyi prognoz grubu olarak belirlenmiştir. İyi ve kötü prognoz gruplarında; başvuru yaşı sırasıyla 52,43 ± 34,59 ve 70,52 ± 42,95 gün, ameliyat yaşı 69,21 ± 41,59 ve 86,05 ± 37,17 gündür ve aralarında fark olmadığı tespit edilmiştir (p=0,145, p=0,145). Ameliyat yaşı 60 günden küçük ve büyük olgular incelendiğinde sırasıyla İPG'na ait 7 (%70) ve 7 (%28) olgu mevcuttur ve erken ameliyat edilen grubun sağkalım oranının daha yüksek olduğu görülmüştür (p= 0,029). Ameliyat sonrasında (taburculuk öncesinde) her iki grubun KCFT değerleri incelendiğinde, TBL ve DBL değerlerinin kötü prognoz grubununda sırasıyla 12,52 ± 4,79 mg/dL ve 9,31 ± 3,44 mg/dL iken; İPG'da 8,16 ± 2,81 ve 5,81 ± 2,09 mg/dL olduğu tespit edilmiştir. İyi prognoz grubunda ameliyat sonrasında TBL ve DBL'in KPG'na göre anlamlı derecede düşük olduğu saptanmıştır (p=0,004, p=0,003). Toplam bilirubin için 8,84 mg/dl sınır değer seçildiğinde, duyarlılığı %75, özgüllüğü %62; DBL için 7,21 mg/dl sınır değer seçildiğinde duyarlılığı %78,6 ve özgüllüğü %65 bulunmuştur. Kötü prognoz grubunda duktal plak malformasyonu hiç görülmezken, İPG'nda 4 (% 33) olguda duktal plak malformasyonu görülmüştür (p=0,047). İyi ve kötü prognoz gruplarında kolanjit sıklıkları (%14 ve %33) açısından fark olmadığı görülmüştür (p>0,05). Biliyer atrezi tanısında yaklaşım, US, HIDA sintigrafisi ve en kısa zamanda cerrahi inceleme olmalı, karaciğer iğne biyopsisi yalnızca şüpheli ve seçilmiş olgularda ayırıcı tanıda kullanılmalıdır. Küçük ameliyat yaşı ve merkezin deneyimi prognozu iyi yönde etkilemektedir. Ameliyat sonrası erken dönemde toplam ve direkt bilirubin düzeylerindeki düşme ve histopatolojik olarak duktal plak malformasyonunun varlığı iyi prognoza işaret etmektedir.
Özet (Çeviri)
Biliary atresia is a disease of intra and extra hepatic biliary ducts with inflammation and progressive destruction leading to death in two years if not treated. Surgical operation for biliary drainage is regarded as first-line treatment. High rates of event-free survival are accepted as a treatment success. Survival could be predicted when the prognostic factors are determined in biliary atresia cases. Sixty three biliary atresia cases underwent Kasai hepatoportoenterostomy between 2000 and 2012. Medical records of thirty five, of which up to date survival information obtained were reviewed retrospectively. Sex, birth date, age at hospitalisation and operation; laboratory test results; ALT, AST, GGT, ALP, TBL, DBL, APTT, INR, viral serology, ultrasonography, liver scintigraphy scan reports, operation notes and other medical records were noted and analyzed retrospectively. Cases needed liver transplantation or died defined as poor prognosis group; and the cases with event-free survival defined as good prognosis group. In good and poor prognosis groups, age at hospitalization was 52.43 ± 34.59 and 70.52 ± 42.95, age at operation was 69.21 ± 41.59 and 86.05 ± 37.17 days respectively and there was no significance (p=0.145, p=0.145). When defined according to age at the time of operation (younger and older than 60 days), there was 7 (70%) and 7 (28%) cases from the good prognosis group respectively and showed significance (p= 0.029). Serum levels of TBL and DBL after Kasai operation and just before discharging were 12.52 ± 4.79 mg/dL and 9.31 ± 3.44 mg/dL for poor prognosis group, and 8.16 ± 2.81 ve 5.81 ± 2.09 mg/dL for good prognosis group respectively. The good prognosis group had significantly lower levels of TBL and DBL (p=0.004, p=0.003). When a cut of value of 8.84 mg/dl for TBL was selected, the sensitivity and specificity rates were 75% and 62%; if the cut of value of 7.21 mg/dL for DBL was selected, sensitivity and specificity were 78.6% and 65% respectively. Ductal plate malformation was detected histopathologically in 4 (33%) cases in good prognosis group which was found significant higher since none of the cases in poor prognosis group showed this finding (p=0.047). There were no significant difference between the good and poor prognosis groups for incidences of cholangitis (14% and 33%, p>0.05). When evaluating BA, US, HIDA scintigraphy and operative examination should be performed as soon as possible. Preoperative liver needle biopsy should be used in suspicious and challenging cases for differential diagnosis. Early age at operation, decrease in DBL and TBL in the postoperative period and the presence of ductal plate malformation in histopathological examination are good prognostic factors for long term outcome.
Benzer Tezler
- Aydın ve İzmir illerinde satışa sunulan taze kaşar ve eritme peynirlerde aflatoksin m1 varlığının elısa yöntemiyle araştırılması
Investigating the presence of aflatoxin m1 by elisa method in kashar and cream cheeses sold in retail market in Aydin and İzmir provinces
FIRAT KÖGÜSTÜN
Yüksek Lisans
Türkçe
2013
Besin Hijyeni ve TeknolojisiAdnan Menderes ÜniversitesiGıda Teknolojisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FİLİZ KÖK
- Ticari kaşar ve kaşar benzeri eritme peynirlerinin bazı özellikleri ve peynirlerin Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi yöntemiyle ayrıştırılması
Some properties of commercial kaşar and kaşar-like processed cheeses and discrimination of cheese by Fourier transform infrared spectroscopy
HASNE NAZLI YAKALI
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Gıda MühendisliğiBurdur Mehmet Akif Ersoy ÜniversitesiGıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. OĞUZ GÜRSOY
- Bruksizm hastalarında iki farklı tedavi yönteminin masseter kası üzerindeki etkilerinin ultrason ve elastografi yöntemiyle karşılaştırılması
Comparative evaluation of the effect of two different treatment methods on the masseter muscle in patients with bruxism using ultrasound and elastography
KEREM BAŞOĞLU
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiGaziantep ÜniversitesiAğız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BETÜL TAŞ ÖZYURTSEVEN
- Deneysel dijital zehirlenmelerinin özgül antikorlarla önlenmesi
Başlık çevirisi yok
KEVSER EROL
Doktora
Türkçe
1983
Eczacılık ve FarmakolojiDicle ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET GÜNGÖR
- Acıpayam erkek kuzularının besi ve karkas özellikleri ile kimi fenotipik ve genetik parametreler
Fattening performance and carcass characteristics of Acıpayam ramlambs and some phenotypic and genetic parameters
ORHAN KARACA