Geri Dön

İnsan astrositi kaynaklı α-sinüklein artışının, trofik faktör salınımı üzerine etkisinin nöron-astrosit sinaptik bileşenleri ve nörodejenerasyon açısından incelenmesi

The effect of the human astrocyte-derived α-synuclein increase on trophic factor release in neuron-astrocyte synaptic components and neurodegeneration

  1. Tez No: 789637
  2. Yazar: BÜŞRA ŞENGÜL YEDİEL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DUYGU GEZEN AK
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Tıbbi Biyoloji, Biyoloji, Medical Biology, Biology
  6. Anahtar Kelimeler: Alfa sinüklein, Astrositler, Nörodejeneratif hastalıklar, Nöronlar, Sinapslar, Sinaptik iletişim, Sinir büyüme faktörleri, Sinyal nakli, Alpha synuclein, Astrocytes, Neurodegenerative diseases, Neurons, Synapses, Synaptic transmission, Nerve growth factors, Signal transduction
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Astrositler düzgün bir sinaps yapısının oluşturulması için gereklidir ve astrositlerde ortaya çıkan fonksiyon bozuklukları, sinaptik bağlantıların kaybına ve nörodejenerasyona neden olur. Astrositler trofik faktörlerin en önemli kaynağıdır. Trofik faktörler nöron sağkalımı ve sinaptik bağlantıların oluşumunda oldukça önemli rollere sahiptir. Yüksek lisans tezi kapsamında elde ettiğimiz bulgular ile insan astrositlerinde α-sinüklein aşırı ekspresyonunun trofik faktörlerin üretimi ve salınmasını değiştirdiği tarafımızdan rapor edilmiştir. Her ne kadar astrositlerin nöronlara α-sinüklein aktarımı yapabildiği gösterilmiş olsa da astrositlerin α sinükleini ilk olarak nöronlardan aldığı ve bu şekilde yaydığı ileriye sürülmüştür. Astrosit kökenli α-sinükleinin nöronlara olan olası etkilerine dair sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Sunulan doktora tezinde astrosit kökenli α-sinüklein artışının herhangi bir patolojiye sahip olmayan nöronları ne oranda etkilediği, nöron sağkalımı ve sinaps oluşumu için gerekli olan büyüme faktörü salınımını etkileyerek, sinaptik bağlantıların dejenerasyonunu tetikleme ve nörodejenerasyonu ilerletme potansiyeli araştırılmıştır. İnsan prekürsör nöral hücreler olan LUHMES hücreleri ile insan primer astrosit hücrelerini içeren bir ko-kültür sistemioluşturulmuştur. Bu sistemde insan SNCA genini taşıyan plazmid, sadece astrositlere aktarıldı, daha sonra SNCA'yı aşırı eksprese eden bu astrositler nöronlar ile biraraya getirildi ve astrositlerde artan α-sinükleinin nöronlara doğru hareket ettiği saptandı. Elde ettiğimiz veriler, astrosit kaynaklı α-sinükleinin LUHMES hücrelerine göç ettiği, α-sinüklein patolojisinin nöronal sitotoksisiteyi arttırdığını ve NGF ekspresyon seviyesini azalttığını gösterdi. Diğer taraftan sinaps oluşumunda rol alan thrombospondin, sinaptofisin ve PSD-95 protein seviyelerini arttırdığı belirlendi. α-sinüklein patolojisinin astrositlerde muhtemelen nörotrofik faktör salınımını gerçekleştirebilmek için sinaptik vezikül oluşumunu arttırdığı; sinaptik vezikül oluşumunda rol olan α-sinükleinin bu faktölerin salınımına eşlik ettiği ve bu yüzden de sinaps oluşumunda rol oynayan faktörlerin salınımını veya üretimini de arttırdığını düşünmemize neden olmaktadır.

Özet (Çeviri)

Astrocytes are necessary for the formation of a proper synapse structure, and dysfunctions that occur in astrocytes cause loss of synaptic connections and neurodegeneration. Astrocytes are the most important source of trophic factors. Trophic factors have very important roles in neuron survival and the formation of synaptic connections. As a result of the findings we obtained within the scope of the master's thesis, we reported that α-synuclein overexpression in human astrocytes alters the production and release of trophic factors. In the presented doctoral thesis, to what extent the increase in astrocyte-derived α-synuclein affects neurons that do not have any pathology, by affecting the release of growth factors required for neuron survival and synapse formation, the potential to trigger the degeneration of synaptic connections and promote neurodegeneration has been investigated. A co-culture system consisting of human precursor neural cells, LUHMES cells, and human primary astrocyte cells was established. In this system, the plasmid carrying the human SNCA gene was only spliced into astrocytes, and then these SNCA overexpressing astrocytes were brought together with neurons, and it wasdetermined that the increased α-synuclein in astrocytes moved towards neurons. Our data showed that astrocyte-derived α-synuclein migrated to LUHMES cells, α-synuclein pathology increased neuronal cytotoxicity and decreased NGF expression level. On the other hand, it was determined that it increased the levels of thrombospondin, synaptophysin, and PSD-95 protein, which are involved in synapse formation. α-synuclein pathology increases synaptic vesicle formation in the astrocyte, possibly to release neurotrophic factor; α-synuclein, which plays a role in synaptic vesicle formation, accompanies the release of these factors and therefore, it causes us to think that the factors that play a role in synapse formation also increase the release.

Benzer Tezler

  1. Deciphering glioblastoma–blood–brain barrier interactions through humanized in vitro systems: From mechanistic understanding to therapeutic insight

    İnsanlaştırılmış in vitro sistemler aracılığıyla glioblastoma-kan-beyin bariyeri etkileşimlerinin deşifre edilmesi: Mekanik anlayıştan terapötik anlayışa

    GÜLİN BARAN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    BiyomühendislikSabancı Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji, Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NUR MUSTAFAOĞLU VAROL

  2. Development of immunoaffinity enrichment techniques for measurement of gfap protein in serum by id-lc-ms/ms method

    Serumda gfap proteininin ıd-lc-ms/ms yöntemi ile ölçümü için immünoafinite zenginleştirme tekniklerinin geliştirilmesi

    SELİN YILMAZ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2026

    Biyolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. MERVE ÖZTUĞ KILINÇ

  3. Anaplastik oligodendrogliomda kromozom 1P ve 19q'daki kombine delesyonun, IDH-1 gen mutasyonu ve p53 protein ekspresyonu ile korelasyonu ve klinikopatolojik parametrelerle ilişkisi

    The correlation between chromosome 1P/19q combined deletion, IHD1 gene mutation P53 protein overexpression and clinicopathologic parameters in anaplastic oligodendroglioma

    UĞURAY PAYAM AHMEDMAULID

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Moleküler Tıpİstanbul Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BİLGE BİLGİÇ

  4. In vitro skeletal muscle model development through co-culture of cells

    İn vitro iskelet kas modelinin ortak-kültür aracılığıyla geliştirilmesi

    AYŞE BURCU ERTAN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2017

    Biyoteknolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. FATMA NEŞE KÖK

    PROF. DR. GAMZE KÖSE

  5. Sıçanda fokal serebral ı̇skemi reperfüzyon modeli ile oluşturulan ı̇nme sonrasında ı̇nsan kaynaklı nöral kök hücre, fare kaynaklı nöral kök hücre ve atorvastatin tedavilerinin ayrı ve kombine kullanımının sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of the results of seperate and combined use of human neural stem cell, mouse neural stem cell and atorvastatin treatment after stroke induced by focal cerebral ischemia reperfusion model in rat

    ALİCAN TAHTA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Nöroşirürjiİstanbul Üniversitesi

    Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ NAİL İZGİ