Geri Dön

Aksiyal spondiloartritli hastalarda sakroiliak eklem yapısal lezyonlarını değerlendirmede Zero Echo Time (ZTE), dixon ve Susceptibility-Weighted Imaging (SWI) MRG sekanslarının BT referans alınarak karşılaştırılması

Comparing zero echo time (ZTE), Dixon, and Susceptibility-Weighted Imaging (SWI) MRI sequences with CT as a reference for evaluating sacroiliac joint structural lesions in patients with patients with axial

PDF İndir

  1. Tez No: 864855
  2. Yazar: İDİL KURUT AYSİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SERVET AKAR
  4. Tez Türü: Tıpta Yan Dal Uzmanlık
  5. Konular: Romatoloji, Rheumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Sakroiliak eklem yapısal hasar lezyonları, T2 Star Maping, Zero Echo Time, Sakroiliak BT, Axial spondyloarthritis, structural changes of the sacroiliac joint, ZTE, Dixon, T2 Star maping, sacroiliac joint CT
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Romatoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bilgisayarlı Tomografi (BT) referans alınarak; T1 FSE, Susceptibility-Weighted İmaging (SWI), Dixon ve Zero Echo Time (ZTE) sekanslarının, axSpA hastalarında sakroiliak eklemdeki yapısal değişiklikleri saptamadaki performanslarını ortaya koymayı amaçladık. Yöntem: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi romatoloji polikliniğine başvuran ASAS 2009 axSpA kriterlerini karşılayan 43 hastaya aralarında en fazla 3 ay şartı olmak üzere sakroiliak BT ve T1, SWI, ZTE, Dixon sekanslarıda dahil sakroiliak eklem Manyetik rezonans görüntüleme yapıldı. Kurumumuzda bulunan MRG cihazı ile SWI-MR görüntüleri optimize edilemediği için onun yerine çalışmaya T2 Star maping sekansı dahil edildi. Hastaların görüntüleri BT refarans alınarak sakroiliak eklem yapısal hasar lezyonları açısından Berlin ve SPARCC skorlama yöntemleri kullanılarak skorlandı. Görüntüleme modaliteleri arası uyum ve gözlemci içi uyum hesaplandı. Bulgular: Çalışmamızda İzmir katip çelebi üniversitesi romatoloji polikliniğine 2023-2024 yılları arasında başvuran hastalardan dahil edilme kriterlerini karşılayan 43 hasta (24'ü erkek [%55,8], ortalama yaş; 44,5 ± 9,5 ortalama basdai; 5,1 ±2,2 ) değerlendirildi. Tüm hastalar modifiye New York kritelerine göre AS olarak sınıflandırıldı ve tüm hastaların BT görüntülerinde erozyon ve eklem aralığı değişikliği pozitif saptandı. Skleroz ise hastaların %37 'sinde pozitif olarak değerlendirildi. SPARCC skorlarıyla hesaplanan interclass korelasyon analizinde T1-FSE erozyon (r=0,511 CI:-0,044-0,844 p:0,032) ve Backfill skoru (r= 0,731 %95 CI: -0,080-0,943 p <0,0001) gözlemci içi uyumu sırası ile orta ve iyi; diğer tüm modaliteler ve yapısal lezyonlar için uyum mükemmel(r>0,740 ve p>0,001) saptandı. Berlin skorlarıyla hesaplanan interclass korelasyon analizinde T1-FSE erozyon (r=0,726 %95CI: -0,038-0,936 P<0,001) Dixon eklem aralığı değişikliği skoru (r=0,611 %95CI: -0,039-0,982 p: 0,004 ) gözlemci içi uyumları iyi diğer tüm modaliteler ve yapısal lezyonlar için uyum mükemmel (r>0,740 ve p>0,001) saptandı. BT ve MRG sekanslarının uyumunu araştırmak için pearson korelasyon analizi kullanıldı. Tüm yapısal lezyon skorları için diğer sekanslarla karşılaştırıldığında BT ile en yüksek korelasyonu T2 Star map sekansı gösterdi; eklem aralığı değişimi için T1-FSE ile birlikte BT ile uyumu en yüksek sekans olduğu gösterildi (Berlin skorları için erozyon r=0,740, p<0,001; skleroz r=0,879, p<0,001; EA değişikliği r=0,778, p<0,001 SPARCC skorları için erozyon r= 0,560, p<0,001; Ankiloz r=0,797, p <0,001) Sonuçlar: Sonuç olarak erozyonu sklerozu ve ankilozu değerlendirmede T2 Star map sekansı rutinde kullanılan T1-FSE sekansından daha üstündür. Eklem aralığı değişimi için Star map sekansının üstünlüğü, birbirine çok benzeyen hastaların dahil edilmesi nedeniyle gösterilememiştir.

Özet (Çeviri)

Aim: In this study; We aimed to demonstrate the performance of T1 FSE, Susceptibility-Weighted Imaging (SWI), Dixon and Zero Echo Time (ZTE) MRI sequences for detecting structural changes of the sacroiliac joint in axSpA patients, using ct as standart of reference. Methods: We prospectively include 40 patients are referred to Katip Çelebi University Rheumatology clinic either to confirm axSpA in patients with inflammatory back pain and other typical features of axSpA or to evaluate inflammatory activity in patients with axSpA classified as according to 2009 ASAS classification criteria. . Demographic and clinic characteristics of patients aged 18-84 were recorded. All patients underwent both CT and MRI scaned of the SIJs within 3 months Structural changes in SIJ were evaluated using the Berlin and Spondyloarthritis Research Consortium of Canada (SPARCC) scoring method. Pearson correlation is utilized to assess the correlation between summed MRI and CT scores. . Intrareader reliability of sum scores were assessed using Intraclass correlation coefficient (ICC) test as well. A value of p < 0.05 is considered statistically significant. Results: In our study, 43 patients (24 of whom were male [55.8%], mean age; 44.5 ± 9.5, mean BASDAI; 5.1 ± 2.2) who met the inclusion criteria from those who applied to the rheumatology outpatient clinic of Izmir Katip Celebi University between 2023 and 2024 were evaluated. All patients were classified as AS according to the modified New York criteria. Erosion and joint space narrowing were positively detected in CT images of all patients. Sclerosis was evaluated as positive in 37% of the patients. In the interclass correlation analysis calculated with SPARCC scores, intra-reader agreement was moderate and good for T1-FSE erosion (r=0.511 CI: -0.044-0.844 p: 0.032) and Backfill score (r=0.731 %95 CI: -0.080-0.943 p <0.0001) respectively; perfect agreement was found for all other modalities and structural lesions (r>0.740 and p>0.001). In the interclass correlation analysis calculated with Berlin scores, good intra-reader agreements were found for T1-FSE erosion (r=0.726 %95CI: -0.038-0.936 P<0.001) and Dixon joint space narrowing score (r=0.611 %95CI: -0.039-0.982 p: 0.004), and perfect agreements were found for all other modalities and structural lesions (r>0.740 and p>0.001). Pearson correlation analysis was used to investigate the compatibility of CT and MRI sequences. When compared with other sequences for all structural lesion scores, the T2 Star map sequence showed the highest correlation with CT; for joint space narrowing, it was demonstrated that T1-FSE along with CT had the highest compatibility (for Berlin scores erosion r=0.740, p<0.001; sclerosis r=0.879, p<0.001; EA change r=0.778, p<0.001; for SPARCC scores erosion r=0.560, p<0.001; Ankylosis r=0.797, p<0.001). Conclusion: Results: In conclusion, the T2 Star map sequence is superior to the routinely used T1-FSE sequence in evaluating erosion, sclerosis, and ankylosis. The superiority of the Star map sequence for joint space narrowing could not be demonstrated due to the inclusion of very similar patients.

Geri Dön