Evre 1-3 diyabetik kby hastalarında D vitamini eksikliği sıklığı ve d vitamini eksikliğinin klinik ve laboratuvar parametrelerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the frequency of vitamin D deficiency in stage 1-3 diabetic ckd patients and the effect of vitamin d deficiency on clinical and laboratory parameters
- Tez No: 888899
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYGÜL ÇELTİK, PROF. DR. ŞEVKİ ÇETİNKALP
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, İç Hastalıkları, Nephrology, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Diyabetik Böbrek Hastalığı, 25(OH) D vitamini, Diabetes Mellitus, Obezite, Diabetic Kidney Disease, 25(OH) Vitamin D, Diabetes Mellitus, Obesity
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Nefroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Çalışmamızda diyabetik böbrek hastalığının erken evrelerinde D vitamini eksikliğinin sıklığını ve eksiklikle ilişkili faktörleri incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları ve Nefroloji Polikliniklerine 1 Ocak 2021-30 Kasım 2023 tarihleri arasında başvuran hesaplanmış glomerüler filtrasyon hızı≥30 mL/dak/1,73 m2 veya albüminüri≥300 mg/gün/proteinüri ≥500 mg/gün olan evre 1-3 diyabetik böbrek hastalığı tanılı 260 erişkin hasta çalışmaya dahil edildi. 25(OH) D vitamini düzeyi <10 ng/mL olanlar eksiklik, 10-20 ng/mL olanlar yetmezlik, 20-30 ng/mL olanlar yeterli, 30-50 ng/mL olanlar ise optimal grup olarak sınıflandırılarak hastaların demografik özellikleri, klinik ve biyokimyasal parametreleri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 260 hastanın yaşı 66.9±9.3 yıl olup %53.5'i erkek, %52.8'i obezdi. Hastaların %9.6'sı KBH evre 1-2, %45.8'i evre 3a, %44.6'sı evre 3b'ydi ve proteinüri 66 (%27.6) hastada mevcuttu. 24 (%9.2) hastada D vitamini eksikliği, 108 (%41.5) hastada D vitamini yetmezliği mevcuttu. 85 (%32.7) hastanın vitamin düzeyi yeterliydi ve 43 (%16.5) hastanın düzeyi optimaldi. 27 (%21.1) kişide sigara kullanımı mevcuttu, %44.6'sı kış mevsimi grubuydu. D vitamini eksikliği ve yetmezliği olanlarda yaş 63.2±10.7 yıl ve 66.3±9.3 yıl, yeterli ve optimal olanlarda 66.6±8.9 yıl ve 70.9±7.9 yıldı. Yaştaki 1 yıl artış D vitamini eksikliğini veya yetmezliğini 0.97 (%95 GA: 0.95-0.99) kat azaltıyordu (p=0.04). Eksiklik ve yetmezlik olan grupta kadın cinsiyet yeterli ve optimal olan hastalara göre 1.71 kat daha fazlaydı (p=0.03). D vitamini yetmezliği olanların DM süresi daha uzundu (p=0.001). DM süresindeki 1 yıl artış riski 1.08 (%95 GA: 1.04-1.12) kat arttırıyordu (p=0.001). Eksiklik olan hastalarda Hba1c hedefte olan hastaların oranı D vitamini yeterli ve optimal olan hastalardan daha düşüktü (sırasıyla p=0.01, p=0.01). HbA1c'deki % 1'lik artış D vitamini eksikliği ve yetmezliğini 1.19 (%95 GA: 1.02-1.38) kat arttırmaktadır (p=0.02) D vitamini düzeyi ile KBH evresi, obez olup/olmama ve mevsim arasında anlamlı ilişki yoktu (p>0.05). Eksikliği olan hastaların yeterli ve optimal olanlara göre serum albümini daha düşüktü (sırasıyla p=0.04, p=0.03). Yetmezliği olan hastaların düzeyi yeterli ve optimal olanlara göre serum albümini daha düşüktü (sırasıyla p=0.02, p=0.03). Yetmezliği olan hastaların ALP düzeyi yeterli olanlara göre daha yüksekti (p=0.04). Yetmezliği olan hastalarda vitamin düzeyi optimal ve yeterli olanlara göre serum CRP daha yüksekti (sırasıyla p=0.04, p=0.05). D vitamini düzeyi ile düzeltilmiş kalsiyum, fosfor, parathormon arasında anlamlı ilişki görülmedi (p>0.05). Sonuç: Diyabetik böbrek hastalığında D vitamini eksikliği sıktır. D vitamini düzeyi ile kronik böbrek hastalığının evresi ilişkili değildir. Tüm hastalar değerlendirildiğinde HbA1c düzeyindeki artış D vitamini eksikliği riskini arttırmaktadır.
Özet (Çeviri)
Objective: In our study, we aimed to investigate the frequency of vitamin D deficiency and the factors associated with deficiency in the early stages of diabetic kidney disease. Materials and Methods: A total of 260 adult patients diagnosed with stage 1-3 diabetic kidney disease who applied to the Endocrinology and Metabolism Diseases and Nephrology Outpatient Clinics of Ege University Faculty of Medicine Department of Internal Medicine between January 1, 2021 and November 30, 2023, with an estimated glomerular filtration rate ≥30 mL/min/1.73 m² or albuminuria ≥300 mg/day/proteinuria ≥500 mg/day were included in the study. Patients were classified based on their 25(OH) vitamin D levels as deficient (<10 ng/mL), insufficient (10-20 ng/mL), sufficient (20-30 ng/mL) and optimal (30-50 ng/mL). The demographic characteristics, clinical and biochemical parameters of the patients were compared. Results: The age of the 260 patients included in the study was 66.9±9.3 years, with 53.5% being male and 52.8% being obese. Among the patients 9.6% were at CKD stage 1-2, 45.8% at stage 3a and 44.6% at stage 3b, with proteinuria present in 66 (27.6%) patients. Vitamin D deficiency was found in 24 (9.2%) patients and vitamin D insufficiency in 108 (41.5%) patients. The vitamin level was adequate in 85 (32.7%) patients and optimal in 43 (16.5%) patients. Smoking was present in 27 (21.1%) individuals and 44.6% were in the winter season group. The ages of those with vitamin D deficiency and insufficiency were 63.2±10.7 years and 66.3±9.3 years respectively, while those with adequate and optimal levels were 66.6±8.9 years and 70.9±7.9 years respectively. A one-year increase in age reduced the risk of vitamin D deficiency or insufficiency by 0.97 times (95% CI: 0.95-0.99) (p=0.04). In the group with deficiency and insufficiency, the female gender was 1.71 times more prevalent compared to patients with adequate and optimal levels (p=0.03). The duration of DM was longer in those with vitamin D insufficiency (p=0.001). A one-year increase in DM duration increased the risk by 1.08 times (95% CI: 1.04-1.12) (p=0.001). The proportion of patients with target HbA1c was lower in those with vitamin D deficiency compared to those with adequate and optimal levels (p=0.01 for both). A 1% increase in HbA1c increased the risk of vitamin D deficiency and insufficiency by 1.19 times (95% CI: 1.02-1.38) (p=0.02). There was no significant relationship between vitamin D level and CKD stage, obesity or season (p>0.05). Serum albumin levels were lower in patients with deficiency compared to those with adequate and optimal levels (p=0.04 and p=0.03, respectively). Patients with insufficiency had lower serum albumin levels compared to those with adequate and optimal levels (p=0.02 and p=0.03, respectively). ALP levels were higher in patients with insufficiency compared to those with adequate levels (p=0.04). Serum CRP levels were higher in patients with insufficiency compared to those with optimal and adequate levels (p=0.04 and p=0.05, respectively). There was no significant relationship between vitamin D level and corrected calcium, phosphorus, or parathyroid hormone (p>0.05). Conclusion: Vitamin D deficiency is common in diabetic kidney disease. The level of vitamin D is not associated with the stage of chronic kidney disease. An increase in HbA1c level is associated with a higher risk of vitamin D deficiency when all patients are considered.
Benzer Tezler
- HIV (İnsan immünyetmezlik virüsü) ile enfekte hastalarda antiretroviral tedavi sonrası laboratuvar parametreleri ve metabolik yan etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of laboratory parameters and metabolic side effects after antiretroviral treatment in hiv (Human immunodeficiency virus) infected patients
ADİL CİHAN MUTLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiMarmara ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ELİF TÜKENMEZ TİGEN
- Kurumlar Vergisi Kanunu açısından sermaye şirketlerinde tasfiye, birleşme, nev'i değiştirme
Başlık çevirisi yok
BİLLUR YALTI
- Tokat kentinin açık ve yeşil alan ilişkileri ve peyzaj mimarlığı açısından alınması gereken önlemler
Relations between open and green areas in Tokat and measures to be taken from the standpoint of landscape archtitecture
M.EMİN BARIŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Peyzaj MimarlığıAnkara ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NİZAMETTİN KOÇ