Geri Dön

Prolaktin salgılatıcı antidopaminerjik ilaçların diabette göz dokuları üzerine etkisi

Effect of prolactin-releasing antidopaminergic drugs on eye tissues in diabetes mellitus

  1. Tez No: 922204
  2. Yazar: KÜBRA PEKER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞE İPEK AKYÜZ ÜNSAL, PROF. DR. BUKET DEMİRCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Prolaktin Salgılatıcı Antidopaminerjik İlaçların Diabette Göz Dokuları Üzerine Etkisi Amaç: Diabetik gastroparezi tedavisinde kullanılan metoklopramid (MCP), trimetobenzamid (TMB) ve domperidon (DOM) ile oluşturulan prolaktin artışının, sıçanlarda diabetik retinopati üzerine etkisini araştırmak Gereç ve Yöntem: Diabetes mellituslu (DM), DM olup metoklopramid (DM+MCP), trimetobenzamid (DM+TMB), domperidon uygulanan (DM+DOM) ve kontrol olmak üzere 5 çalışma grubu oluşturuldu. Her gruba 10'ar sıçan alındı. Sıçanlar 3-4 aylık olduğunda ilk 4 gruba streptozosin (STZ) uygulanarak diabet hastalığı oluşturuldu. 6 hafta sonra 3 gruba 15 gün boyunca sırasıyla MCP, TMB ve DOM tedavileri uygulandı. Sıçanların göz içi basınç (GİB) ölçümü ve Schirmer testleri tamamlanınca gözleri enükle edilerek patolojik incelemeye alındı. Retina dokusunda immunhistokimyasal boyanma ile VEGF, CD31 ve Prolaktin reseptör boyanmaları bakıldı. Bulgular: Oküler tansiyon ve Schirmer testi sonuçları değerlendirildiğinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (sırasıyla p=0,206, p=0,619, p=0,158, p=0,628). VEGF ve CD31 boyamaları kontrol, DM ve ilaç uygulanan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturmamakla birlikte antidopaminerjik uygulanan gruplarda boyanma skorlarında azalma tespit edildi. (sırasıyla p=0,083, p=0,06). Prolaktin reseptör boyanması antidopaminerjik ilaç verilen grupların hepsinde kontrol ve DM grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde artmış bulundu (p=0,021). Sonuç: Bu çalışmada kullanılan ilaçlar, göz içi basıncı ve gözyaşı salgısı üzerinde olumlu bir güvenlik profili göstermiştir. Diyabetik gastroparezi için kullanılan MCP, TMB ve DOM tedavileri, retinal ganglion tabakasındaki prolaktin reseptörlerinin miktarını artırmakta ve diyabetik retinopati ve anjiyogenezle bağlantılı olan VEGF ve CD31 ekspresyonunu sınırlamaktadır. Diyabetik gastroparezi için kullanılan bu ilaçların, diyabetik retinopatiyi de sınırlamak gibi ek bir fayda sağlayabileceklerini düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Effect of Prolactin-Releasing Antidopaminergic Drugs on Eye Tissues in Diabetes Mellitus Purpose: To investigate the effects of prolactin elevation induced by metoclopramide, trimethobenzamide, and domperidone, which are used in the treatment of diabetic gastroparesis, on diabetic retinopathy in rats. Material and Method: 5 study groups were formed as diabetes mellitus (DM), DM with metoclopramide (DM+MCP), DM with trimethobenzamide (DM+TMB), DM with domperidone (DM+DOM) and control. 10 rats were taken into each group. When the rats were 3-4 months old, streptozocin (STZ) was applied to the first 4 groups to induce diabetes. After 6 weeks, MCP, TMB and DOM treatments were applied to the 3 groups for 15 days, respectively. After the intraocular pressure (IOP) measurements and Schirmer tests were completed, the rats eyes were enucleated and taken for pathological examination. Immunohistochemical staining was performed on the retinal tissue to determine VEGF, CD31 and Prolactin receptor staining. Results: When ocular tension and Schirmer test results were evaluated, no statistically significant difference was found between the groups (p=0.206, p=0.619, p=0.158, p=0.628, respectively). Although VEGF and CD31 stainings did not create a statistically significant difference between the control, DM and drug-administered groups, a decrease in staining scores was detected in the antidopaminergic-administered groups (p=0.083, p=0.06, respectively). Prolactin receptor staining was found to be statistically significantly increased in all groups administered antidopaminergic drugs compared to the control and DM groups (p=0.021). Conclusion: The drugs used in this study, displayed a favourable safety profile on intraocular pressure and lacrimation. MCP, TMB and DOM treatments used for diabetic gastroparesis increase the amount of prolactin receptors in the retinal ganglion layer and limit VEGF and CD31 expression, which are connected to diabetic retinopathy and angiogenesis. We believe that when patients use these mediactions against the gastroparetic complication of diabetes, they may have the additional benefit of limiting retinopathy.

Benzer Tezler

  1. Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    AYGÜN DİNDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ

  2. Gebelik ve doğum olgularında prolaktin düzeylerinin değerlendirilmesi

    The Evaluation of prolactin values during pregnancy labour and in deliveries

    TÜLİN AKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  3. Pterin -6- carboxylic acid'in değişik estrus evrelerinde hipofiz ve pineal ultrastrüktürü üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA ÜNER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    MorfolojiUludağ Üniversitesi

    Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞAHİN SIRMALI

  4. Prolaktin salgılanma durumunun incelenmesinde oral metoklopramid testi

    Başlık çevirisi yok

    IŞILAY ÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSREV HATEMİ