Geri Dön

Lidokain toksisitesi oluşturulan sıçanlarda deksmedetomidin, midazolam, propofolün ve intralipidin oksidatif stres ve enflamasyon açısından koruyucu etkisinin araştırılması

Investigation of the protective effects of dexemedetomidine, midazolam, propofol and intralipid in terms of oxidative stress and inflammation with lidocaine toxicity in rats

PDF İndir

  1. Tez No: 929547
  2. Yazar: MUSTAFA KEMAL KÜÇÜN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KEMAL TOLGA SARAÇOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Oksidatif stes, Deksemedetomidin, Midazolam, Propofol, İntralipid, Oxidative stres, Dexmedetomidin, Midazolam, Propofol, Intralipid
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kullandığımız deksmedetomidin, midazolam, propofol ve intralipidle ön tedavinin, lidokain toksisitesiyle gelişen oksidatif stres ve inflamatuvar yanıtta etkinliğinin karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Ortalama ağırlıkları 200-250 gram olan, 10-12 haftalık 48 adet erkek Sprague-Dawley cinsi rat kullanıldı. Ratlar randomize her grupta sekiz hayvan olmak üzere altı gruba ayrıldı. Ratlar kontrol (K), lidokain (L), lidokain + deksmedetomidin (LD), lidokain + midazolam (LM), lidokain + propofol (LP) ve lidokain + intralipid (Lİ)olarak gruplandırıldı. Belirtilen ilaçlar intraperitoneal olarak uygulandı. Çalışma gruplarında deksmedetomidin (100 µg/kg), midazolam (4 mg/kg), propofol (40 mg/kg) ve intralipid (10 mg/kg) intraperitonel enjeksiyon ile ön tedavisi uygulandı. Kontrol grubu dışında diğer gruplarda lidokain 90 mg/kg intraperitoneal enjeksiyon uygulanarak oksidatif stes oluşturuldu. Sakrifikasyon öncesinde intrakardiyak kan örnekleri ve sakrifikasyon sonrasında kalp ve beyin doku örnekleri alındı. Doku örneklerinden protein analizi, kan örneklerinden ise total oksidan seviye (TOS), total antioksidan seviye (TAS), oksidatif stres derecesi (OSİ) ve inflamatuvar parametrelerin karşılaştırmalı ölçümleri yapıldı. Bulgular: Lidokain toksisitesinde deksmedetomidin, midazolam, propofol ve intralipit ön tedavileri ile antioksidan etkinin yüksek bulundu. Kalp doku örneklerinde özellikle Grup Lİ olmak üzere hem Grup Lİ hem de Grup LD'nin TAS'ı anlamlı seviyelerde yüksekti (p<0,05). Beyin doku örneklerinde tüm gruplarda oksidatif yük artmasına rağmen tüm grupların antioksidan koruyucu etkilerinin olduğu belirlendi (p<0,05). Beyin doku örneklerinde midazolama göre deksmedetomidinin, propofolun ve intralipitin; propofole göre ise intralipitin daha fazla koruyucu olduğu görüldü. Kan örneklerinde Grup LM'ye göre Grup LD, LP ve Lİ'nin koruyuculuğu anlamlı yüksekti (p<0,05). Ayrıca oksidatif yük en fazla Grup LM'de anlamlı yüksekti (p<0,05). Kan örneklerindeki inflamatuvar parametrelerde özellikle IL-1β'nın tüm çalışma ilaçlarıyla birlikte azaldığı fakat IL-6 ile TNF-α'nın özellikle Grup LD, LP ve Lİ ile daha fazla azaldığı tespit edildi (p<0,05). Kalp ve beyin dokusundaki inflamatuvar parametrelerde ise özellikle Grup Lİ'de olmak üzere tüm gruplarda anlamlı azaldı (p<0,05). Sonuç: Lidokaine bağlı gelişen oksidatif yükün en fazla midazolam ön tedavisi ile arttığı, antioksidan etkinin ise deksmedetomidin ve intralipitte daha fazla oluştuğu saptanmıştır. Buna rağmen serbest oksijen radikallerinin neden olduğu oksidatif stresten ve inflamasyondan korunmada ön tedavide kullanılan tüm ilaçların pozitif etkisi olsa da deksmedetomidin ve intralipit tedavilerinin diğerlerine göre daha etkili olduğu kanısına varıldı.

Özet (Çeviri)

Objectives: The aim of this study is to compare the efficacy of pretreatment with dexemedetomidine, midazolam, propofol and intralipid in reducing oxidative stress, and the inflammatory response produced by lidocaine toxicity. Methods: Forty eight male Sprague-Dawley rats with an average weight of 200-250 grams and aged 10-12 weeks were used. Rats were randomly divided into six groups with eight animals in each group. Rats were grouped as follows; control (K), lidocaine (L), lidocaine+dexmedetomidine (LD), lidocaine+midazolam (LM), lidocaine+propofol and lidocaine+intralipid (LI). The drugs in this study were administered intraperitoneally. Dexmedetomidine (100 µg/kg), midazolam (4 mg/kg), propofol (40 mg/kg) and intralipid (10 mg/kg) were used for pretreatment intraperitoneally. Except for the control group, oxidative stress was created by administering 90 mg/kg of lidocaine intraperitoneally. Intracardiac blood samples were taken before sacrification. After sacrification, heart and brain tissue samples were taken. Protein analyses were performed on tissue samples. From blood samples, total oxidant levels (TOS), total antioxidant levels (TAS) and oxidative stress degree were compared between groups. Results: The antioxidant effect was found to be high with dexmedetomidine, midazolam, propofol and intralipid pretreatments in lidocaine toxicity. TAS levels in heart tissue samples were highest especially in Group LI (p<0.05). However, the TAS of both Group LI and Group LD were significantly higher (p<0.05). Although oxidative load increased in all groups in brain tissue samples, it was determined that all groups had antioxidant protective effects (p<0.05). Dexmedetomidine, propofol and intralipid were found to be more protective than midazolam and intralipid was found to be more protective than propofol in brain tissue samples. In blood samples, the protectiveness of Groups LD, LP and LI was significantly higher than that of Group LM (p<0.05). In addition, oxidative load was significantly higher in Group LM (p<0.05). Inflammatory parameters in blood samples, particulary IL-1β were found to decrease in all study drugs, but IL-6 and TNF-α were decreased more particularly with Groups LD, LP and LI (p<0.05). Inflammatory parameters in heart and brain tissue decreased significantly in all groups, especially in Group LI (p<0.05). Conclusion: It was determined that the oxidative load due to lidocaine increased the most with midazolam pretreatment, while the antioxidant effect was more pronounced with dexmedetomidine and intralipid. Despite this, it was concluded that dexmedetomidine and intralipid treatments were more effective than the others, although all drugs used in pretreatment had a positive effect on protection from oxidative stress and inflammation caused by free oxygen radicals.

Geri Dön