Ekstranodal diffüz büyük B hücreli lenfomada prognostik değerlendirme
Prognostic evaluation in extranodal diffuse large B-cell lymphoma
- Tez No: 958149
- Danışmanlar: PROF. DR. FUNDA CERAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Diffüz büyük B hücreli lenfoma (DBBHL), Hodgkin dışı lenfomalar içinde en sık rastlanan ve klinik olarak en agresif seyirli alt tiplerden biridir. DBBHL hastalarının önemli bir kısmında hastalık lenf nodları dışında, ekstranodal alanlarda da yerleşim göstermektedir. Ancak bu ekstranodal yerleşimin prognoz üzerine etkisi, özellikle tutulumun yeri ve sayısı bakımından literatürde halen tartışmalıdır. Bu çalışmada, DBBHL'de ekstranodal tutulumu olan hastaların prognozunu etkileyen klinik, patolojik, labaratuvar parametreleri ve tutulum bölgelerinin yeri ve sayısının sağkalım ve prognoz üzerine etkisini belirlemek amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ankara Şehir Hastanesi Hematoloji Kliniği'nde Ocak 2003 ve Kasım 2024 arası DBBHL tanısı alarak takip edilen toplam 161 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, nodal ve ekstranodal yerleşimli olacak şekilde iki gruba ayrılmıştır. Demografik veriler, tanı anındaki klinik parametreler, laboratuvar sonuçları, moleküler alt tipler ve prognostik skorlamalar retrospektif olarak analiz edilmiştir. Ekstranodal tutulumun sayısı ve yerleşim bölgeleri kayıt altına alınmış; bu verilerle Overall survival (OS), Progression-free survival (PFS) ve relaps free survival (RFS) arasındaki ilişki istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 161 DBBHL hastasının %60.9'unda ekstranodal yerleşim saptanmıştır. Ekstranodal yerleşimli hastalarda ileri yaş, daha yüksek komorbidite oranı, evre III–IV hastalık, kemik iliği tutulumu ve daha yüksek R-IPI, CNS-IPI ve NCCN-IPI skorları anlamlı şekilde daha sık görülmüştür. Moleküler alt tip dağılımında ekstranodal grupta non-GCB (aktivasyon sonrası B hücresi benzeri/ABC) fenotipi baskın olarak izlenmiş ve bu alt tipin progresyonsuz sağkalımı olumsuz etkilediği gösterilmiştir (p=0.02). Ayrıca akciğer tutulumu olan hastalarda toplam sağkalım (OS), progresyonsuz sağkalım (PFS) ve relapsız sağkalım (RFS) anlamlı düzeyde daha kısa saptanmıştır (p=0.01, p<0.001, p=0.01). Buna karşılık, primer ekstranodal başlangıca sahip hastalarda toplam sağkalım süresi, nodal gruba kıyasla anlamlı şekilde daha uzun bulunmuştur (16.6 yıl vs. 13.0 yıl, p=0.045). Ekstranodal tutulum sayısı arttıkça sağkalım parametrelerinde azalma eğilimi gözlenmiş olsa da, bu fark istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Waldeyer halkası tutulumu olan olgularda gastrointestinal sistem (GİS) tutulumu daha sık izlenmiş olup, bu durum istatistiksel olarak anlamlı bulunmamakla birlikte (p=0.15), ortak antijenik uyarılara maruz kalma hipotezini destekleyici nitelikte değerlendirilmiştir. Ekstranodal grupta lenfosit sayısı nodal gruba kıyasla anlamlı şekilde daha düşük saptanmış (p=0.03) ve bu durum daha agresif klinik seyirle ilişkilendirilmiştir. Ayrıca, böbrek-adrenal tutulumu olan hastalarda sağkalım süresi anlamlı şekilde daha kısa bulunmuş ve bu anatomik lokalizasyonun yüksek riskli bir tutulum bölgesi olduğu ortaya konmuştur (OS için p=0.001). Sonuç: Bu çalışma, DBBHL hastalarında ekstranodal yerleşimin klinik ve prognostik açıdan anlamlı etkileri olduğunu ortaya koymuştur. Ekstranodal olgular, demografik, moleküler ve klinik parametreler bakımından nodal gruptan farklılık göstermekte olup; tutulumun yeri ve sayısı sağkalım sonuçları üzerinde belirleyici rol oynamaktadır. Bulgular, ekstranodal DBBHL'nin heterojen bir klinik tablo sunduğunu ve tedavi yaklaşımlarında bu farklılıkların dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Aim: Diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL) is the most frequently encountered and clinically most aggressive subtype among non-Hodgkin lymphomas. In a significant proportion of DLBCL patients, the disease manifests not only within lymph nodes but also in extranodal regions. However, the prognostic impact of extranodal involvement, particularly in terms of its location and number, remains a subject of debate in the literature. This study aims to determine whether clinical, pathological, laboratory, and molecular factors, as well as the site and number of extranodal involvements, influence survival and treatment outcomes in DLBCL patients with extranodal disease, and to evaluate their prognostic significance. Materials and Methods: A total of 161 patients diagnosed with diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL) and followed up at the Hematology Clinic of Ankara City Hospital between January 2003 and November 2024 were included in the study. The patients were divided into two groups based on nodal or extranodal involvement. Demographic data, clinical parameters at the time of diagnosis, laboratory results, molecular subtypes, and prognostic scoring systems were retrospectively analyzed. The number and anatomical sites of extranodal involvement were recorded, and the relationship between these data and overall survival (OS), progression-free survival (PFS), and relapse-free survival (RFS) was statistically evaluated. Results: Extranodal involvement was identified in 60.9% of the 161 DLBCL patients included in the study. Patients with extranodal disease were significantly more likely to present with advanced age, higher comorbidity rates, stage III–IV disease, bone marrow involvement, and elevated prognostic scores including R-IPI, CNS-IPI, and NCCN-IPI. Regarding molecular subtypes, the non-GCB (activated B-cell-like/ABC) phenotype was predominant in the extranodal group and was found to be significantly associated with poorer progression-free survival (p=0.02). Furthermore, patients with pulmonary involvement had significantly shorter overall survival (OS), progression-free survival (PFS), and relapse-free survival (RFS)(p=0.01, p<0.001, and p=0.01, respectively). Conversely, patients with primary extranodal presentation had significantly longer OS compared to those in the nodal group (16.6 years vs. 13.0 years, p=0.045).Although an increasing number of extranodal sites was associated with a trend toward worse survival parameters, this did not reach statistical significance. Gastrointestinal system (GIS) involvement was more frequently observed in patients with Waldeyer's ring involvement, and although this association was not statistically significant (p=0.15), it may support the hypothesis of shared antigenic stimulation. Lymphocyte counts were significantly lower in the extranodal group compared to the nodal group (p=0.03), potentially indicating a more aggressive clinical course in these patients. Additionally, patients with renal-adrenal involvement exhibited significantly shorter survival, suggesting that this localization represents a high-risk site (p=0.001 for OS). Conclusion: This study demonstrated that extranodal involvement in DLBCL patients has significant clinical and prognostic implications. Extranodal cases differ from nodal cases in terms of demographic, molecular, and clinical characteristics, and both the location and number of involved extranodal sites play a critical role in survival outcomes. The findings highlight the clinical heterogeneity of extranodal DLBCL and emphasize the need to consider these differences in therapeutic planning.
Benzer Tezler
- Diffüz büyük B-hücreli lenfomarda P16, P53 VE Kİ-67'nin prognostik öneminin immünohistokimyasal araştırılması
Immunohistochemical investigation of P16, P53 and Ki-67?s prognostic value in diffuse large b-cell lymphoma
MÜNEVVER BARAN
Doktora
Türkçe
2011
Tıbbi BiyolojiErciyes ÜniversitesiTıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAMİYET DÖNMEZ-ALTUNTAŞ
- Hodgkin dışı lenfoma hastalarında pozitron emisyon tomografisinden hesaplanan indekslerin kemoterapi cevabını belirlemedeki yeri
The role of index values obtained from positron emission tomography for predicting prognosis in patients with Non-Hodgkins lymphomas
BURCU DİRLİK SERİM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
HematolojiTrakya ÜniversitesiDahili Tıp Bilimleri Bölümü
PROF. DR. GÜLAY DURMUŞ ALTUN
- Primer gastrointestinal hodgkin dışı lenfoma tanısı ile tedavi almış olguların demografik özelliklerinin, histolojik alt tiplere göre uygulanan tedavilerin sonuçlarının ve prognostik faktörlerin belirlenmesi, nüks şekilleri, hastalıksız ve genel sağkalım sürelerinin saptanması
The definition of demographic characteristics, interpretation of the results of treatment modalities according to histological subtypes, determination of prognostic factors, relapses, overall and disease-free survival analysis of primary gastrointestinal non-hodgkin's lymphomas
SELİN BERK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Hematolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞENİZ ÖNGÖREN AYDIN
- Diffuz büyük B hücreli lenfoma hastalarında demografik ve klinik özellikler ile tedaviye yanıt ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between the demographi̇c and cli̇ni̇c features wi̇th treatment responce in diffuse large B cell lymphoma patients
AYŞE CAMCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
HematolojiOndokuz Mayıs Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DÜZGÜN ÖZATLI
- Extranodal tutulumlu diffüz büyük b hücreli lenfomalarda bcl-2/myc birlikteliğinin tedavi yanıtı ve prognoza etkisi
The effects of bcl-2/myc combination on treatment response and prognosis in patients with extranodal diffuse large b-cell lymphoma
CEREN KONCA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
HematolojiKaradeniz Teknik Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET SÖNMEZ
- Diffüz büyük B hücreli lenfomalarda K-RAS mutasyonu ve C-MYC aşırı ekspresyonunun prognoza etkisi
Impact on prognosis of K-RAS mutation and C-MYC overexpression at diffuse large B-cell lymphomas
ŞULE KETENCİ ERTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
HematolojiErciyes Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ÜNAL