Geri Dön

İstanbul'daki endüstri mirası yapılarının yeni işleve uyarlanma sürecinde teknik altyapı sistemlerinin entegrasyonu üzerine bir araştırma

A study on integration of technical infrastructure on adaptive reuse of industrial heritage in İstanbul

  1. Tez No: 972466
  2. Yazar: HARUN GÜLSOY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. CAN ŞAKİR BİNAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mimarlık, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Rölöve-Restorasyon Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Endüstri mirası yapılar, inşa edildiği süreçteki üretim tekniklerini ve mimari yaklaşımları yansıtan, kentsel ve kültürel belleğe etki eden belge niteliğindeki yapılardır. Bu yapıların günümüzde yeni işleve uyarlanarak kullanıma açılması yapıların fiziksel ömürlerini uzatmaktadır. Yapıların yeni işleve uyarlanma sürecinde günümüz çağdaş konfor ve güvenlik ihtiyaçlarını karşılayan güncel teknik altyapı sistemleri entegre edilmektedir. Bu entegrasyon sürecinde karşılaşılan sorunlar, çalışmanın temel çıkış noktasını oluşturmuştur. Bu bağlamda tez, 21. yüzyılda İstanbul'da yeni işleve uyarlanarak restorasyonu tamamlanan endüstri mirası yapılarında söz konusu sistemlerin yapısal ve estetik entegrasyonunu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında ısıtma iklimlendirme, aydınlatma, ses, yangın, zayıf ve kuvvetli akım, kablolama, güvenlik gibi sistemlerin yapılara entegrasyonu, mimari bütünlük ve koruma ilkeleri çerçevesinde ele alınmış, yapısal ve estetik açıdan değerlendirilmiştir. Yöntem olarak, literatür taramasıyla kuramsal altyapı oluşturulmuş, İstanbul'da yeni işleve uyarlanan seçili örnek yapılar üzerinde yapılan saha çalışmaları ile müdahale biçimleri yerinde gözlemlenmiş ve fotoğraflanarak belgelenmiştir. Bulgular, endüstri mirası yapıların geniş hacimli mekânları ve strüktürel yapısı sayesinde teknik sistem entegrasyonu açısından esnek koşullar sunduğunu göstermektedir. Özellikle çatı alt kotunun kullanımı, özgün elemanlara doğrudan müdahalenin azaltılarak koruma ilkeleriyle uyumlu çözümler geliştirilebildiğini göstermektedir. Bununla birlikte bazı uygulamalarda estetik açıdan sorun oluşturan sistem yerleşimleri ve özgün teknik elemanların belgelenmeden kaybedilmesi gibi çeşiti olumsuzluklar da tespit edilmiş, sistematik ölçütlere tabi tutulan uygulamalar olumlu ve olumsuz olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma, yeni işleve uyarlanma süreçlerinde teknik altyapı entegrasyonunun yalnızca işlevsel bir zorunluluk olmadığını, aynı zamanda endüstri mirasının özgün mimari ve kültürel değerlerinin korunmasına yönelik bilinçli ve bütüncül bir yaklaşım gerektirdiğini ortaya koymaktadır. Böylece, bu yapılar, tarihsel kimliklerini koruyarak çağdaş kullanım ihtiyaçlarına uygun şekilde yeniden hayata geçirilebilmektedir.

Özet (Çeviri)

Industrial heritage buildings are structures that reflect the production techniques and architectural approaches of the period in which they were constructed, bearing documentary value that contributes to urban identity and cultural memory. The adaptive reuse of these structures in the present day extends their physical lifespan. During the process of adaptation to new functions, the integration of contemporary technical infrastructure systems that meet modern standards of comfort and safety becomes essential. The challenges encountered during this integration process form the main starting point of this study. Accordingly, the thesis aims to analyze the structural and aesthetic integration of such systems in industrial heritage buildings in Istanbul that have been adaptively reused and restored in the 21st century. Within the scope of the study, the integration of systems such as heating and air conditioning, lighting, acoustic, fire safety, weak and strong current, cabling, and security into the buildings has been examined in relation to architectural integrity and conservation principles and evaluated from structural and aesthetic perspectives. Methodologically, the study was conducted in two stages: a literature review to establish a theoretical framework and a field study in which selected adaptively reused industrial buildings in Istanbul were observed and documented on-site.The findings indicate that the large volumes and structural characteristics of industrial heritage buildings offer flexible conditions for the integration of technical systems. In particular, the use of the space beneath the roof allows for solutions that minimize direct intervention to original architectural elements, thereby achieving greater alignment with conservation principles. However, in certain applications, problems such as aesthetically incompatible system placements and the undocumented loss of original technical components were also identified. The applications were assessed using systematic criteria to determine both positive and negative aspects. In conclusion, this study reveals that the integration of technical infrastructure systems during adaptive reuse processes should not be regarded merely as a functional necessity, but rather as an effort requiring a conscious and holistic approach that respects the original architectural and cultural values of industrial heritage. Thus, these structures can be reactivated in a manner that ensures both their conservation and compatibility with contemporary use requirements.

Benzer Tezler

  1. Endüstri mirasının yeniden işlevlendirilmesi; Beykoz Deri ve Kundura Fabrikası örneği

    Refunctioning of industrial heritage; Beykoz Leather and Shoe Factory example

    MANOLYA ÖZDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Peyzaj Mimarlığıİstanbul Teknik Üniversitesi

    Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. YASİN ÇAĞATAY SEÇKİN

  2. Tarihi endüstriyel yapılarda yeniden işlevlendirme kavramı: Samsun tütün fabrikası örneği

    Başlık çevirisi yok

    HATİCE HALICI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Mimarlıkİstanbul Kültür Üniversitesi

    İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ARZU ERÇETİN

  3. Endüstriyel yapıların yeniden işlevlendirilmesinin Museum der Arbeit (Almanya) ve Santral İstanbul (Türkiye) örneği üzerinden değerlendirilmesi

    Re-functioning of industrial structures assesment of two cases: Museum der Arbeit and Santral İstanbul

    CANAN YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İç Mimari ve DekorasyonMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    İç Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ DİDEM TUNCEL

  4. İstanbul'daki endüstriyel miras kapsamındaki yapıların müze yapılarına dönüştürülmesinin sosyo-kültürel sürdürülebilirliğe katkısı

    The contribution of converting the industrial heritage in Istanbul into museum buildings to socio-cultural sustainability

    CEMRE NAZİK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    MimarlıkHaliç Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ GÖZDE ÇAKIR KIASIF

  5. Endüstriyel yapıların yeniden işlevlendirilme tasarım kriterleri ve İstanbul örneği

    The design criteria of reused industrial buildings by means of examples from Istanbul

    BENAY BÜYÜKARSLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    MimarlıkBeykent Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. EMİNE DİLAY GÜNEY