''Düşle. Konuş. Yaşa." - Türkiye programına katılan çocukların ebeveynlerinin program hakkındaki görüşleri
Parents' perspectives on the“Camp dream. Speak. Live.”program experiences of parents of children participating in the Türkiye program
- Tez No: 1003832
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞE AYDIN UYSAL
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Dil ve Konuşma Terapisi, Language and Speech Therapy
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Üsküdar Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Dil ve Konuşma Terapisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada, Türkiye'de ilk kez uygulanan Düşle. Konuş. Yaşa. (Camp Dream. Speak. Live.) programına katılan kekemeliği olan çocukların ebeveynlerinin programa ilişkin görüş ve deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca ebeveynlerin, programın çocuklarının iletişim becerileri, kekemeliğe yönelik algıları ve sosyal katılımları üzerindeki yansımalarına ilişkin değerlendirmeleri ele alınmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik yaklaşım çerçevesinde yürütülmüştür.Görüşmeler, 2025 yılında Türkiye'de düzenlenen Düşle. Konuş. Yaşa. programına çocukları katılmış olan ve dahil etme kriterlerini karşılayan 2 baba ve 7 anne olmak üzere toplam 9 ebeveyn ile Zoom uygulaması üzerinden gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerin transkripsiyonu yapıldıktan sonra elde edilen veriler anlamlı birimlere ayrılarak kodlanmış; kodlar içerik benzerliklerine göre kategoriler ve temalar altında gruplandırılmıştır. Veri analizi süreci MaxQDA Analytics PRO 2024 yazılımı kullanılarak yürütülmüştür.Verilerin analizi sonucunda“Çocuklarda Kekemelik”ana teması altında;“Programın Kekemelik Üzerine Yansımaları”,“Programın Faydaları”,“Gelecek Programlara İlişkin Öneriler”ve“Kekemelik Hakkında Ebeveyn Görüşleri”olmak üzere dört kategori belirlenmiştir. Bulgular, programın çocukların iletişimden kaçınma davranışlarını azalttığını, iletişim kurma isteğini ve sosyal katılımını artırdığını, kekemeliği kabullenme sürecine katkı sağladığını ve ebeveynlerin kekemeliğe ilişkin bakış açılarını olumlu yönde dönüştürdüğünü göstermektedir. Sonuç olarak, ebeveyn görüşleri programın çocukların iletişim güvenini desteklediğini, sosyal ortamlarda kendilerini daha rahat ifade edebilmelerine katkı sağladığını ve kekemeliğe yönelik algılarında olumlu bir dönüşüm oluşturduğunu ortaya koymuştur. Bu doğrultuda, kekemeliği olan çocuklara yönelik grup temelli ve kabul odaklı müdahalelerin Türkiye'de yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
This study aimed to examine the views and experiences of parents of children who stutter who participated in the Dream. Speak. Live. program, which was implemented for the first time in Türkiye. In addition, parents' evaluations of the program's impact on their children's communication skills, perceptions of stuttering, and social participation were explored. The study was conducted within the framework of a phenomenological approach, one of the qualitative research methods. Interviews were conducted via Zoom with a total of nine parents (two fathers and seven mothers) whose children participated in the Dream. Speak. Live. program held in Türkiye in 2025 and who met the inclusion criteria. Following transcription of the interviews, the data were divided into meaningful units and coded; the codes were then grouped under categories and themes based on content similarities. The data analysis process was carried out using MaxQDA Analytics PRO 2024 software. As a result of the data analysis, four categories were identified under the main theme of“Stuttering in Children”:“Reflections of the Program on Stuttering,”“Benefits of the Program,”“Suggestions for Future Programs,”and“Parental Views on Stuttering.”The findings indicate that the program reduced children's communication avoidance behaviors, increased their willingness to communicate and social participation, contributed to the process of accepting stuttering, and positively transformed parents' perspectives on stuttering. In conclusion, parental views revealed that the program supported children's communication confidence, helped them express themselves more comfortably in social environments, and led to a positive transformation in their perceptions of stuttering. Based on these findings, it is recommended that group-based and acceptance-oriented interventions for children who stutter be expanded in Türkiye.