Geri Dön

Türkiye çapında hastanelerin acil servislerinde invaziv mekanik ventilatör kullanımının değerlendirilmesi

Evaluation of invasive mechanical ventilator use in emergency departments of hospitals across Turkey

PDF İndir

  1. Tez No: 1004580
  2. Yazar: ŞAHİN SAĞMAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ENVER ÖZÇETE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: İnvaziv Mekanik Ventilasyon, Acil Servis, Acil Tıp Eğitimi, Yoğun Bakım Üniteleri, Ventilasyon Parametreleri, Hasta Takibi, Invasive Mechanical Ventilation, Emergency Department, Emergency Medicine Education, Intensive Care Units, Ventilator Parameters, Patient Monitoring
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye genelinde acil servislerde görev yapan acil tıp doktorlarının invaziv mekanik ventilasyon (İMV) konusundaki bilgi düzeylerini, deneyimlerini ve uygulama alışkanlıklarını belirlemek; aynı zamanda İMV uygulanan hastaların acil servislerdeki takip sürelerini ve yoğun bakım ünitesine (YBÜ) alınma süreçlerini değerlendirmektir. Elde edilen verilerle, acil servislerdeki ventilatör yönetimi uygulamalarına yönelik standart protokol ve eğitim ihtiyacına dikkat çekilmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, nicel ve tanımlayıcı özellikte, anket temelli bir araştırmadır. Ege Üniversitesi Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu onayı alındıktan sonra, Türkiye genelinde farklı hastane türlerinde görev yapan acil tıp asistanı ve uzman hekimlere, veri toplama aracı olarak Google Form üzerinden çevrimiçi bir anket uygulanmıştır. Toplam 1033 katılımcıya ulaşılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson ki-kare testi, Fisher Exact testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hekimlerin %71,6'sı asistan, %28,4'ü uzman hekimdir. Katılımcıların %73,7'si İMV konusunda daha önce eğitim aldığını belirtmiştir; ancak %74,9'u bilgilerinin yetersiz olduğunu ve kendini geliştirmesi gerektiğini düşünmektedir. İMV ayarlarının büyük oranda acil tıp asistanları tarafından yapıldığı (%73,2) saptanmıştır. Asistan hekimlerin uzmanlara göre daha sık İMV hastası takip ettiği (ayda >10 hasta: Asistan %71,4, Uzman %44,6) ancak uzmanların ileri parametreleri ayarlama konusunda daha yüksek bilgi düzeyine sahip olduğu gözlemlenmiştir. Katılımcılar İMV uygulanan hastaların %81,8'inin acil serviste 8 saatten uzun, %63,1'inin ise 24 saatten uzun süre ventilatörde kaldığını; hastaların %48,9'unun 8-24 saat, %20,2'sinin ise 24 saatten fazla sürede YBÜ'ye alındığını belirtmiştir. Temel ventilatör parametreleri (TV, F, FiO₂, PEEP) katılımcıların %70'inden fazlası tarafından ayarlanırken, ileri düzey parametreler olan Ppik ve Pplato gibi fizyolojik mekanik göstergeleri ayarlama oranı %33,6'nın altında kalmıştır. Hasta takibinde en sık karşılaşılan zorluk %42,7 ile hasta-cihaz uyumsuzluğu olurken, sedatif ajan olarak en sık Midazolam (%42,3) ve Ketamin (%40,6) tercih edilmektedir. Sonuç: Bu çalışma, Türkiye'de acil servislerde invaziv mekanik ventilasyonun acil tıp hekimleri tarafından yürütüldüğünü, ancak eğitim yeterliliği algısının düşük olduğunu göstermektedir. Acil servisler, İMV hastalarının yoğun bakım ünitesi alınma süresindeki artışlar nedeniyle bu hastaların uzun süreli takip edildiği kritik alanlar haline gelmiştir. Hekimlerin temel parametrelerdeki yetkinliğine karşın, ileri ventilatör mekanikleri ve hasta-ventilatör uyumsuzluğu yönetimi konularında bilgi ve uygulama eksiklikleri bulunmaktadır. Hekimlerin büyük çoğunluğunun kendini yetersiz hissetmesi ve takip sürelerinin uzaması, acil tıp eğitim müfredatında İMV yönetimin daha kapsamlı yer alması, standart uygulama protokollerinin oluşturulması ve ileri düzey eğitimlerin zorunlu hale getirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: The primary aim of this study was to determine the knowledge levels, clinical experience, and practice patterns of emergency physicians working in emergency departments across Türkiye regarding invasive mechanical ventilation (IMV). In addition, the study aimed to evaluate the follow-up durations of patients receiving IMV in emergency departments and their admission processes to intensive care units (ICUs). By analyzing these data, the study sought to highlight the need for standardized training programs and clinical protocols for ventilator management in emergency departments. Materials and Methods: This study was designed as a quantitative, descriptive, questionnaire-based survey. Following approval from the Ege University Medical Research Ethics Committee, an online questionnaire was administered via Google Forms to emergency medicine residents and specialists working in various hospital types throughout Türkiye. A total of 1033 participants were included. Data were analyzed using descriptive statistics, Pearson's chi-square test, Fisher's exact test, Mann–Whitney U test, and Kruskal–Wallis H test. Results: Of the participating physicians, 71.6% were residents and 28.4% were specialists. While 73.7% of participants reported having received prior training on IMV, 74.9% believed that their knowledge was insufficient and that further improvement was needed. IMV settings were predominantly adjusted by emergency medicine residents (73.2%). Residents reported more frequent follow-up of IMV patients compared with specialists (more than 10 patients per month: residents 71.4% vs specialists 44.6%), whereas specialists demonstrated higher knowledge levels in adjusting advanced ventilator parameters. Participants reported that 81.8% of IMV patients remained on mechanical ventilation in the emergency department for more than 8 hours, and 63.1% for more than 24 hours. Admission to the ICU occurred within 8–24 hours in 48.9% of patients and after more than 24 hours in 20.2%. Basic ventilator parameters (tidal volume, respiratory rate, FiO₂, and PEEP) were adjusted by more than 70% of physicians, whereas advanced physiological parameters such as peak inspiratory pressure and plateau pressure were adjusted by fewer than 33.6%. The most frequently encountered challenge during patient follow-up was patient–ventilator asynchrony (42.7%). Midazolam (42.3%) and ketamine (40.6%) were the most commonly preferred sedative agents. Conclusion: This study demonstrates that invasive mechanical ventilation in emergency departments in Türkiye is largely managed by emergency physicians; however, the perceived adequacy of training remains low. Due to delays in ICU admission, emergency departments have become critical areas where IMV patients are followed for prolonged periods. Despite sufficient competence in managing basic ventilator parameters, deficiencies persist in advanced ventilatory mechanics and patient–ventilator asynchrony management. The high rate of perceived inadequacy among physicians and prolonged follow-up durations emphasize the need for more comprehensive IMV training within emergency medicine curricula, the development of standardized clinical protocols, and mandatory advanced-level educational programs.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    6660

    Sosyolojik açıdan sivil savunma üzerine bir inceleme

    Başlık çevirisi yok

    SELAHATTİN ÖZYURT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Sosyolojiİstanbul Üniversitesi

    Sosyal Yapı - Sosyal Değişme Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ENİS ÖKSÜZ

  2. Tez No

    702688

    COVID-19 pandemisi nedeniyle yenidoğan yoğun bakım ünitelerine getirilen ziyaretçi kısıtlaması uygulamasının taburculuk sonrası dönemde anne sütü ile beslenme durumu üzerine etkisi

    The impact of the visitation restriction implemented to neonatal intensive care unit due to the COVID-19 pandemic on the status of nutrition with breast milk in the period after discharge

    CEREN SULTAN ALTAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Medipol Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA GAMZE DEMİREL

    PROF. DR. NALAN KARABAYIR

  3. Tez No

    59

    Türkiye'de trafik kazalarının nedenleri ve acil yardım organizasyonu

    Başlık çevirisi yok

    VEYSEL HAVUÇ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    UlaşımGazi Üniversitesi

    Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖVSEV DÖRTLEMEZ

  4. Tez No

    307872

    Antalya'da yabancı uyruklu ölümlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of foreigner deaths in Antalya

    İBRAHİM DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Adli TıpAkdeniz Üniversitesi

    Adli Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SEMA DEMİRÇİN

  5. Tez No

    661798

    Molecular epidemiology of carbapenem resistant klebsiella pneumoniae in bloodstream infections

    Kan dolaşımı enfeksiyonlarında karbapeneme dirençli klebsiella pneumoniae'nin moleküler epidemiyolojisi

    BERNA ÖZER

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2021

    MikrobiyolojiKoç Üniversitesi

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FÜSUN CAN

    PROF. DR. MEHMET ÖNDER ERGÖNÜL

Geri Dön