Geri Dön

Hepatosellüler karsinom nedeniyle karaciğer transplantasyonu yapılan hastalarda sağkalım ve prognostik faktörlerin retrospektif incelenmesi ile post-transplant hepatosellüler karsinom gelişen hastaların analizi

A retrospective analysis of survival and prognostic factors in patients undergoing liver transplantation for hepatocellular carcinoma and evaluation of patients developing post-transplant hepatocellular carcinoma

PDF İndir

  1. Tez No: 1007636
  2. Yazar: BERKCAN AYDIN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. BİLGER ÇAVUŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Arka Plan Hepatosellüler Karsinom (HCC), en yaygın primer karaciğer malignitesi olup, dünya çapında kansere bağlı ölümlerin önde gelen nedenlerinden biridir. Karaciğer transplantasyonu (KT), seçilmiş HCC hastalarında hem onkolojik kontrol sağlamak hem de hastalıklı karaciğeri değiştirmek için küratif bir tedavi seçeneği sunmaktadır. Bununla birlikte, transplantasyon sonrası HCC nüksü veya yeni HCC gelişimi, uzun dönem klinik sonuçların önemli bir belirleyicisi olmaya devam etmektedir. Amaç Bu çalışmanın amacı, HCC nedeniyle karaciğer transplantasyonu yapılan hastalar, transplantasyon sonrası HCC gelişen hastalar ve HCC olmayan hastalar arasında klinik özellikler ve sağkalım sonuçlarını karşılaştırmak ve transplantasyon sonrası HCC gelişimi ile ilişkili risk faktörlerini belirlemektir. Yöntemler Bu tek merkezli retrospektif gözlemsel çalışmaya 1990-2026 yılları arasında karaciğer transplantasyonu yapılan erişkin hastalar dahil edilmiştir. Hastalar üç gruba ayrılmıştır: 1. HCC nedeniyle transplantasyon yapılan hastalar 2. Transplantasyon sonrası HCC gelişen hastalar 3. Takip süresince HCC gelişmeyen ve HCC olmadan transplantasyon yapılan hastalar Demografik veriler, altta yatan karaciğer hastalığı etiyolojisi, tümör özellikleri ve sağkalım sonuçları analiz edilmiştir. Genel sağkalım Kaplan–Meier yöntemi ile değerlendirilmiş ve transplantasyon sonrası HCC gelişimi ile mortalite için risk faktörleri Cox regresyon analizi ile incelenmiştir. Bulgular Çalışmaya toplam 131 hasta dahil edilmiştir. Transplantasyon sonrası HCC gelişen hastalar, diğer gruplara kıyasla anlamlı olarak daha düşük genel sağkalım göstermiştir. Tümör yükü ve patolojik özellikler, transplantasyon sonrası HCC gelişimi ile ilişkili bulunmuştur. Transplantasyon sonrası HCC gelişimi, mortalitenin bağımsız bir öngördürücüsü olarak ortaya çıkmıştır. Sonuç Transplantasyon sonrası HCC gelişimi, karaciğer transplantasyonu yapılan hastalarda daha kötü sağkalım sonuçları ile ilişkilidir. Farklı HCC ile ilişkili transplantasyon gruplarının karşılaştırmalı değerlendirilmesi, risk sınıflandırmasını iyileştirmeye ve transplantasyon sonrası izlem stratejilerini geliştirmeye katkı sağlayabilir. TARTIŞMA – ANA HATLAR 1. Temel Bulgular Bu çalışma, HCC durumu temelinde karaciğer transplantasyonu yapılan hastaların kapsamlı bir karşılaştırmalı değerlendirmesini sunmaktadır. Başlıca bulgular şunlardır: (i) Transplantasyon sonrası HCC gelişen hastaların genel sağkalımı, HCC nedeniyle transplantasyon yapılan ve HCC olmayan hastalara kıyasla anlamlı şekilde daha kötü bulunmuştur; (ii) Transplantasyon sonrası HCC gelişimi, mortalitenin bağımsız bir öngördürücüsü olarak saptanmıştır; (iii) Tümörle ilişkili faktörler, transplantasyon sonrası HCC gelişimi ile ilişkilidir. 2. Mevcut Literatür ile Karşılaştırma Önceki çalışmalar, özellikle Milan kriterleri içinde yer alan dikkatle seçilmiş HCC hastalarında karaciğer transplantasyonunun olumlu uzun dönem sonuçlar sağladığını göstermiştir. Bulgularımız, bu hasta grubunda kabul edilebilir uzun dönem sağkalım gösteren literatür ile uyumludur. Buna karşın, transplantasyon sonrası HCC gelişimi, çeşitli çalışmalarda kötü prognozla ilişkilendirilmiştir. Ancak HCC olmayan transplant alıcılarını da içeren doğrudan karşılaştırmalar sınırlıdır. Bu çalışmada HCC olmayan kontrol grubunun dahil edilmesi, HCC'nin transplantasyon sonrası sonuçlar üzerindeki etkisinin daha kapsamlı değerlendirilmesine olanak sağlamaktadır. 3. Transplantasyon Sonrası HCC Gelişiminin Sağkalım Üzerindeki Etkisi Transplantasyon sonrası HCC gelişimi, hasta sağkalımını önemli ölçüde etkileyen kritik bir olaydır. HCC gelişen hastalarda gözlenen sağkalım dezavantajı, gecikmiş tanı, sınırlı tedavi seçenekleri ve uzun süreli immünsüpresyon etkileri ile açıklanabilir. Bu bulgular, yüksek riskli hastalarda erken tanı ve kişiselleştirilmiş izlem stratejilerinin önemini vurgulamaktadır. 4. Tümör Özellikleri ve Risk Sınıflandırması Tümör yükü ve patolojik özellikler, transplantasyon sonrası HCC sonuçlarında belirleyici rol oynamaktadır. Önceki çalışmalarla uyumlu olarak, daha yüksek tümör sayısı ve boyutu ile olumsuz patolojik bulgular, transplantasyon sonrası HCC gelişme riskinin artması ile ilişkilendirilmiştir. Bu bulgular, transplantasyon öncesi ve sonrası dönemde tümörle ilişkili kriterlerin risk sınıflandırmasında kullanılmasını desteklemektedir. 5. Klinik Çıkarımlar Bu çalışmanın bulguları, klinik uygulama açısından önemlidir. Transplantasyon sonrası HCC açısından yüksek risk taşıyan hastaların belirlenmesi, bireyselleştirilmiş takip protokolleri ve daha yakın izlem stratejilerinin uygulanmasına olanak sağlayabilir. Ayrıca, HCC ile ilişkili ve HCC olmayan transplant alıcıları arasındaki sağkalım farklarının anlaşılması, klinisyenlerin transplantasyon sonrası yönetimi optimize etmesine ve hastalara prognoz konusunda doğru bilgi vermesine yardımcı olabilir. 6. Çalışmanın Güçlü Yönleri Bu çalışmanın güçlü yönleri arasında üç gruplu karşılaştırmalı tasarım, HCC olmayan kontrol grubunun dahil edilmesi ve hem sağkalım sonuçlarının hem de transplantasyon sonrası HCC gelişimi için risk faktörlerinin değerlendirilmesi yer almaktadır. Bu özellikler, bulguların klinik geçerliliğini ve yorumlanabilirliğini artırmaktadır. 7. Kısıtlılıklar Çalışmanın retrospektif ve tek merkezli tasarımı, bulguların genellenebilirliğini sınırlayabilir. Ayrıca, örneklem büyüklüğünün nispeten küçük olması ve olası seçim yanlılığı, sonuçların yorumlanmasında dikkate alınmalıdır. Farklı immünsüpresif rejimler ve transplantasyon sonrası HCC tedavi stratejilerinin etkisi tam olarak değerlendirilememiştir. 8. Gelecek Perspektifler Bulguların doğrulanması için daha geniş hasta gruplarını kapsayan çok merkezli ve prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Optimizasyonu hedefleyen izlem protokolleri ve immünsüpresyon stratejilerine yönelik araştırmalar, transplantasyon sonrası HCC insidansını azaltabilir ve uzun dönem sonuçların iyileştirilmesine katkı sağlayabilir. 9. Sonuç Sonuç olarak, transplantasyon sonrası HCC gelişimi, karaciğer transplantasyonu yapılan hastalarda anlamlı derecede kötü sağkalım sonuçları ile ilişkilidir. HCC ile ilişkili ve HCC olmayan transplant gruplarının karşılaştırmalı analizi, risk sınıflandırması açısından değerli bilgiler sunmakta ve bireyselleştirilmiş transplantasyon sonrası izlem ve yönetim stratejilerinin geliştirilmesine rehberlik edebilmektedir

Özet (Çeviri)

Background Hepatocellular carcinoma (HCC) is the most common primary liver malignancy and a leading cause of cancer-related mortality worldwide. Liver transplantation (LT) represents a curative treatment option for selected patients with HCC, providing both oncological control and replacement of the diseased liver. However, post-transplant HCC recurrence or development remains a major determinant of long-term outcomes. Objective This study aimed to compare clinical characteristics and survival outcomes among liver transplant recipients transplanted for HCC, those who developed HCC after transplantation, and those without HCC, and to identify risk factors associated with post-transplant HCC development. Methods This single-center, retrospective observational study included adult patients who underwent liver transplantation between 1990-2026. Patients were divided into three groups: (1) patients transplanted for HCC, (2) patients who developed HCC after transplantation, and (3) patients transplanted without HCC who did not develop HCC during follow-up. Demographic data, underlying liver disease etiology, tumor characteristics, and survival outcomes were analyzed. Overall survival was assessed using the Kaplan–Meier method, and risk factors for post- transplant HCC development and mortality were evaluated using Cox regression analysis. Results A total of 131 patients were included in the study. Patients who developed HCC after transplantation demonstrated significantly lower overall survival compared with the other groups. Tumor burden and pathological features were associated with post-transplant HCC development. Post-transplant HCC development emerged as an independent predictor of mortality. Conclusion Post-transplant HCC development is associated with poorer survival outcomes in liver transplant recipients. Comparative evaluation of different HCC-related transplant groups may contribute to improved risk stratification and post-transplant surveillance strategies.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    375174

    Hepatosellüler karsinom tanısı alan hastalarda sağkalıma etki eden faktörler

    Factors effecting survival in patients diagnosed with hepatocellular carcinoma

    BAHRİYE ÇELİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    OnkolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TUĞBA YAVUZŞEN

    PROF. DR. MESUT AKARSU

    PROF. DR. İBRAHİM KEMAL ASTARCIOĞLU

  2. Tez No

    501625

    Karaciğer sirozlu hastalarda bilgisayarlı tomografide psoas kas alanı kullanılarak sarkopeni değerlendirmesi ve sarkopeninin prognostik değerinin araştırılması

    Retrospective evaluation of sarcopenia and investigation of prognostic value of sarcopenia using psoas muscle area on computed tomography in patients with liver cirrhosis

    MERVE ERKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Radyoloji ve Nükleer TıpKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ AHMETOĞLU

  3. Tez No

    393980

    PET/BT pozitifliği hepatoselüler karsinom nedeniyle yapılan erişkin canlı vericili karaciğer transplantasyonunda düşük sağkalım göstergesi

    Pet/ct positivity: indicator of low survival rate in adult, living donor liver transplant caused by hepatocelluler carcinoma

    BEDİ YOĞURTÇUOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Onkolojiİstanbul Bilim Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. LEVENT KAMİL ERDEM

    DOÇ. DR. MURAT AKYILDIZ

  4. Tez No

    913911

    Primer biliyer kolanjite bağlı karaciğer nakli yapılan hastaların uzun dönem sonuçları

    Long-term outcomes of patients undergoing liver transplantation for primary biliary cholangitis

    MÜCAHİD UÇAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç Hastalıklarıİnönü Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUHSİN MURAT MUHİP HARPUTLUOĞLU

  5. Tez No

    369884

    Kronik HBV enfeksiyonu olan renal transplantasyon yapılan hastalarda greft mortalite ve morbiditesini etkileyen faktörler

    Factors that determi̇ned the graft survival and mortality in renal transplantation patients

    SENA İLİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    NefrolojiBaşkent Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    YRD. DOÇ. DR. ÖZGÜR HARMANCI

Geri Dön