Otomatize doku takibinde oluşabilecek hatalar sonrası hasar görmüş dokular için farklı kurtarma protokollerinin etkinliğinin sistematik olarak değerlendirilmesi
Systematical evaluation of the effectiveness of different recovery protocols for damaged tissues after errors in automatized tissue processing
- Tez No: 1010667
- Danışmanlar: PROF. DR. KAYHAN BAŞAK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Patoloji, Pathology
- Anahtar Kelimeler: Artefaktlar, Doku Takibi, Histopatoloji, Kurtarma Protokolleri, Reprosesing, Artifacts, Histopathology, Reprocessing, Rescue Protocols, Tissue Processing
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışma, otomatize doku takip cihazlarında meydana gelen hatalar (örn: kimyasalda aşırı bekleme, havada kuruma) sonucu morfolojik kalitesi bozulan dokuların kurtarılması için farklı reprosesing protokollerinin (Serum fizyolojik, geri takip, kombine) etkinliğini sistematik ve yarı-kantitatif olarak karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel hipotezi, geri takip ve rehidrasyonu birleştiren kombine protokollerin diğer yöntemlere üstün olacağı yönündedir. Gereç ve Yöntem: Deneysel çalışmada, 4 farklı organdan (akciğer, meme, kolon, uterus) alınan doku örneklerine 5 ana başlık, 10 alt başlık altında simüle edilmiş artefaktlar oluşturuldu. Hasarlı dokulara 8 farklı kurtarma protokolü uygulandı. Çift-kör yöntemle iki patolog tarafından değerlendirilen preparatların morfolojik kalitesi 0-12 arasında puanlandı ve gruplar Kruskal-Wallis H testi ile istatistiksel olarak karşılaştırıldı (p<0,05). Bulgular: Bulgular, en etkili kurtarma protokolünün hasar mekanizmasına göre belirgin bir şekilde değiştiğini göstermiştir. Ağır kimyasal hasar (“Maksimum Süre Ksilende Kalma”, C2) senaryosunda, hipotezi doğrulayacak şekilde, geri takip içeren Kombine protokoller Toplam Skor'da en başarılı sonuçları vermiştir (p<0,05). Buna karşın, en ağır kuruma hasarı (“Ksilen Sonrası Maksimum Süre Kuruma”, E2) senaryosunda, hipotezin aksine, en basit yöntem olan Serum fizyolojik protokolleri, Kombine protokollere ezici bir üstünlük sağlamıştır (p<0,001). Sonuç: Çalışma, hasarlı dokuların kurtarılmasında“tek tip bir çözüm”olmadığını ve en doğru yaklaşımın, hasarın kimyasal veya fiziksel doğasına göre belirlenen kanıta dayalı bir karar algoritması olduğunu kanıtlamıştır. Serum fizyolojik rehidrasyonu, özellikle ağır kuruma hasarlarında güçlü, ucuz ve etkili bir seçenek olarak öne çıkmaktadır ve laboratuvar pratiğinde ilk müdahale olarak düşünülmelidir.
Özet (Çeviri)
Aim: This study aims to systematically and semi-quantitatively compare the efficacy of different reprocessing protocols (isotonic saline, reverse processing, combined) for the rescue of tissues with degraded morphological quality resulting from errors (e.g., prolonged immersion in chemicals, air drying) in automated tissue processors. The main hypothesis was that combined protocols involving reverse processing and rehydration would be superior to other methods. Materials and Methods: In this experimental study, simulated artifacts were created on tissue samples from 4 different organs (lung, breast, colon, uterus) under 5 main scenarios, 10 sub-scenarios. Eight different rescue protocols were applied to the damaged tissues. The morphological quality of the slides, evaluated by two pathologists using a double-blind method, was scored between 0-12, and groups were statistically compared with the Kruskal-Wallis H test (p<0,05). Results: The findings demonstrated that the most effective rescue protocol significantly varies depending on the damage mechanism. In the severe chemical damage scenario (“Maximum Time in Xylene”, C2), the Combined protocols including reverse processing yielded the most successful results in the Total Score (p<0,05), confirming the hypothesis. In contrast, in the most severe drying damage scenario (“Post-Xylene Air Drying”, E2), the simplest method, the Isotonic saline protocols, showed overwhelming superiority to the Combined protocols (p<0,001), contradicting the hypothesis. Conclusion: This study proves that there is no“one-size-fits-all solution”for rescuing damaged tissues and that the most appropriate approach is an evidence-based decision algorithm determined by the chemical or physical nature of the damage. Isotonic saline rehydration stands out as a powerful, inexpensive, and effective option, especially for severe drying artifacts, and should be considered as a first-line intervention in laboratory practice.
Benzer Tezler
- Semantic segmentation of historic dome systems considering part-whole relations
Tarihi kubbe sistemlerinin parça bütün ilişkileri gözetilerek anlamsal bölütlenmesi
MUSTAFA CEM GÜNEŞ
Yüksek Lisans
İngilizce
2022
Mimarlıkİstanbul Teknik ÜniversitesiBilişim Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MİNE ÖZKAR KABAKÇIOĞLU
- Yapay zekalı pnömatik kontrollü robotik doku genişletme cihazı geliştirilmesi
Development of pneumatic controlled tissue expanding device with artificial intelligence
RIFAT UĞURLUTAN
- Semi-otomatik doku analiz yöntemi ile grade- 4 glial tümörlerin postoperatif rezeksiyon kavite MRG bulgularının değerlendirilmesi
Evaluation of postoperative resection cavity MRIfindings of grade-4 glial tumors with semi-automatic tissue analysis method
AHMET YASİR ALTUNBULAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Radyoloji ve Nükleer TıpHacettepe ÜniversitesiRadyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÖKÇEN ÇOBAN ÇİFÇİ
- TL dozimetre sistemlerinin olasılıklı yöntemlerle modellenmesi
Modelling of TL dosimetry systems by probabilistic methods
ÖMER GÜNDÜZ
Doktora
Türkçe
2016
Nükleer MühendislikHacettepe ÜniversitesiNükleer Enerji Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET TOMBAKOĞLU
- Accelerated MRI sampling and reconstruction with reinforcement learning
Pekiştirmeli öğrenme ile hızlandırılmış MRG örnekleme ve geriçatımı
RURU XU
Doktora
İngilizce
2026
Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve Kontrolİstanbul Teknik ÜniversitesiBilgisayar Mühendisliği Ana Bilim Dalı
Assoc. Prof. Dr. İLKAY ÖKSÜZ