Deneysel fare yara modelinde topikal kalsipotriol ve timolol'un yara iyileşmesi üzerine etkilerinin araştırılması
An investigation of the effects of topical calcipotriol and timolol on wound healing in an experimental mice wound model
- Tez No: 1012913
- Danışmanlar: PROF. DR. ESRA PANCAR YÜKSEL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Yara iyileşmesinde farklı tedavi modaliteleri bulunmasına rağmen daha başarılı sonuçlar elde edebilmek için yeni tedavi arayışları devam etmektedir. Bu amaçla kalsipotriol ve timolol'un yara iyileşmesi üzerine etkilerini araştıran sınırlı sayıda çalışma vardır. Biz ise çalışmamızda yara iyileşmesini değerlendirebilmek için histopatoloji, immünohistokimya ve enzime bağlı immünosorbent test (ELISA) yöntemlerinin her üçünü de kullanarak topikal kalsipotriol ve timololün yara iyileşmesi üzerine etkilerini değerlendirip karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda ortalama 8-10 haftalık 25-30g ağırlığında 36 adet BALB/c türü erkek fareler kullanıldı. Fareler rastgele seçilerek üç (n=12) gruba ayrıldı. Yara modeli oluşturmak amacıyla anestezi altındaki farelerin sırt derisinde 5 mm çaplı punch biyopsi aleti ile orta hattın sağında ve solunda iki adet tam kat deri defekti oluşturuldu. Birinci grup farelerin yaralarına taşıyıcı (vehicle) olarak vazelin uygulandı. İkinci grup farelerin yaralarına 60 μg /kg/gün dozunda kalsipotriol merhem (PSORCUTAN®) uygulandı. Üçüncü grup farelerin yaralarına ise 33 μg /gün dozunda timolol damla (TİMOSOL®) uygulandı. Çalışmamızın 3, 7 ve 14. günlerinin her birinde gruplardan rastgele seçilen 4'er adet fareye anestezi altında ötenazi işlemi yapılarak sırt derilerinden histopatolojik, immünohistokimyasal ve ELISA testleri için yara dokuları toplandı. Histopatolojik değerlendirmede literatürdeki skorlama sistemi baz alınarak; reepitelizasyon, granülasyon dokusu, inflamasyon ve anjiogenez alt parametreleri skorlandı. Her bir parametre skoru toplanarak da histopatolojik toplam skor elde edildi. İmmünohistokimya değerlendirmesinde ise tip 1 ve tip 3 kolajenler hem bağ doku hem granülasyon dokusunda ayrı olarak gösterildi ve immünreaktif (IRS) sistem kullanılarak skorlandı. Dokulardan ELISA yöntemiyle hidroksiprolin düzeyi ölçüldü. Bulgular: Yara iyileşmesinin histopatolojik değerlendirmelerinde kullandığımız toplam skorlar karşılaştırıldığında çalışmamızın 3, 7, ve 14. günlerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark saptanmıştır (sırasıyla p=0,005; p=0,006; p=0,008). Toplam skorlarda en yüksek skorlar timolol grubunda görülmüş ve kalsipotriol grubu da kontrol grubundan daha yüksek skorlar elde etmiştir. Toplam skoru oluşturan alt parametreler açısından değerlendirildiğinde ise 3 ve 7. günlerdegranülasyon dokusu skoru ve inflamatuvar hücre skorunda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark tespit edilmiştir (sırasıyla p=0,007; p=0,004; p=0,045; p=0,007). 14. günde ise gruplar arasında sadece inflamatuvar hücre skorunda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark bulunmuştur (p=0,008). İmmünohistokimya değerlendirmesinde ise 3. günde granülasyon dokusundaki tip 1 ve tip 3 kolajen skorları karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (sırasıyla p=0,009; p=0,014). 7. günde ise hem bağ dokusu hem de granülasyon dokusunda tip 1 ve tip 3 kolajen skorları karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (sırasıyla p=0,017; p=0,021; p=0,011; p=0,023). 14. günde gruplar arasında granülasyon dokusunda tip 1 ve bağ dokusunda tip 3 kolajen skorları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p=0,005; p=0,036). Hidroksiprolin düzeylerinde ise 3, 7, ve 14. günlerde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmemiştir. Tartışma ve Sonuç: Çalışmamızın histopatolojik değerlendirmesine göre yara iyileşmesinin 3, 7 ve 14. günlerinde en iyi iyileşmeyi timolol uygulanan grup sağlarken kalsipotriol uygulanan grup kontrol grubundan daha iyi iyileşme göstermiştir. Histopatolojik değerlendirmede elde ettiğimiz sonuçlar literatür bulgularıyla paralellik göstermektedir. İmmünohistokimya değerlendirmemizde tip 1 ve tip 3 kolajen ekspresyonlarına bakıldığında ise timolol uygulanan grup yara iyileşmesinin 3 ve 7. günlerinde beklenen yükselmeleri göstermiştir. Bu veriler yara iyileşmesinin patofizyolojisi ile uyumludur. ELISA ile dokudan ölçülen hidroksiprolin düzeyleri incelendiğinde gruplar arasında 3, 7 ve 14. günlerde anlamlı fark tespit edilmemiştir. Topikal kalsipotriol ve timolol ile yapılan literatürdeki yara iyileşmesi çalışmalarında hidroksiprolin düzeyi ölçülmemiştir. İmmünohistokimya ve ELISA bulgularımız bize kolajen ekspresyonlarının ve hidroksiprolin düzeylerinin gösterilmesi için daha uzun süreli çalışılması gerektiğini düşündürmüştür. Sonuç olarak topikal timolol ve kalsipotriol klinik ve histopatolojik olarak yara iyileşmesinde etkili tedavi seçenekleri olarak bulunmuştur.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: Although various treatment modalities exist for wound healing, the search for new treatments continues in order to achieve more successful outcomes. To this end, there are a limited number of studies investigating the effects of calcipotriol and timolol on wound healing. In our study, we aimed to evaluate and compare the effects of topical calcipotriol and timolol on wound healing by utilizing all three methods—histopathology, immunohistochemistry, and enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA)—to assess wound healing. Materials and Methods: In our study, we used 36 male BALB/c mice, averaging 8–10 weeks of age and weighing 25–30 g. The mice were randomly selected and divided into three groups (n=12). To create a wound model, two full-thickness skin defects with a 5 mm diameter were created on the dorsal skin of anesthetized mice using a punch biopsy tool, one on the right and one on the left of the midline. Vaseline was applied to the wounds of the first group of mice as a vehicle. Calcipotriol ointment (PSORCUTAN®) was applied to the wounds of the second group of mice at a dose of 60 μg/kg/day. Timolol drops (TİMOSOL®) were applied to the wounds of the third group of mice at a dose of 33 μg/day. On days 3, 7, and 14 of our study, four mice were randomly selected from each group and euthanized under anesthesia; wound tissues were collected from their dorsal skin for histopathological, immunohistochemical, and ELISA testing. In the histopathological evaluation, based on the scoring system in the literature, the subparameters of re-epithelialization, granulation tissue, inflammation, and angiogenesis were scored. The total histopathological score was obtained by summing the scores of each parameter. In the immunohistochemical evaluation, type 1 and type 3 collagens were visualized separately in both connective tissue and granulation tissue and scored using the immunoreactive score (IRS) system. Hydroxyproline levels were measured in the tissues using the ELISA method. Results: When comparing the total scores used in the histopathological evaluations of wound healing, statistically significant differences were observed between the groups on days 3, 7, and 14 of our study (p=0.005, p=0.006, and p=0.008, respectively). The highest total scores were observed in the timolol group, and the calcipotriol group also achieved higher scores than the control group. When evaluated in terms of the subparameters constituting the total score, statistically significant differences were detected between the groups in the granulation tissue score and inflammatory cell score on days 3 and 7 (p=0.007; p=0.004; p=0.045; p=0.007, respectively). On day 14, astatistically significant difference was found between the groups only in the inflammatory cell score (p=0.008). In the immunohistochemical analysis, a statistically significant difference was observed between the groups when comparing the scores for type 1 and type 3 collagen in the granulation tissue on day 3 (p=0.009 and p=0.014, respectively). On day 7, when Type 1 and Type 3 collagen scores were compared in both connective tissue and granulation tissue, statistically significant differences were observed between the groups (p=0.017; p=0.021; p=0.011; p=0.023, respectively). On day 14, statistically significant differences were observed between the groups regarding Type 1 collagen scores in granulation tissue and Type 3 collagen scores in connective tissue (p=0.005; p=0.036). However, no statistically significant differences were detected in hydroxyproline levels between the groups on days 3, 7, and 14. Discussion and Conclusion: According to the histopathological evaluation in our study, the group treated with timolol demonstrated the best healing at days 3, 7, and 14, while the group treated with calcipotriol showed better healing than the control group. The results obtained from the histopathological evaluation are consistent with findings in the literature. In our immunohistochemical evaluation, when examining type 1 and type 3 collagen expression, the group treated with timolol showed the expected increases on days 3 and 7 of wound healing. These data are consistent with the pathophysiology of wound healing. When hydroxyproline levels measured from tissue via ELISA were examined, no significant differences were detected between the groups on days 3, 7, and 14. In the literature, hydroxyproline levels have not been measured in wound healing studies involving topical calcipotriol and timolol. Our immunohistochemistry and ELISA findings suggest that longer-term studies are needed to demonstrate collagen expression and hydroxyproline levels. In conclusion, topical timolol and calcipotriol were found to be effective treatment options for wound healing, both clinically and histopathologically.
Benzer Tezler
- Anal fistül tedavisinde metan-sülfonik asit (MSA)-dimetilsülfoksit (DMSO) ve amorf silika (SiO2) içeren topikal yara kurutucu ajan kullanımının değerlendirilmesi
Evaluation of a topical desiccant agent containing methanesulfonic acid (MSA), dimethyl sulfoxide (DMSO), and amorphous silica (SiO₂) in the treatment of anal fistula
İBRAHİM ÜNLÜ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Genel CerrahiSağlık Bilimleri ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
ÖĞR. GÖR. ABDULLAH GÜNEŞ
- Farelerde oluşturulan tam kalınlıklı yarada ipek proteini, propolis, sığla yağı ve hemostatik bir ürünün yara iyileşmesi üzerindeki etkinliğinin karşılaştırılması
Comparison of the efficiency of silk protein, propolis, sweetgum oil, and a hemostatic product on wound healing in full thickness wound in mice
AYŞE ÇELİK YILMAZ
- Farelerde deneysel yara modelinde haşhaş yağının tedavideki rolü ve öneminin patolojik yöntemlerle incelenmesi
The role and significance of poppy seed oil in the treatment of experimental wound model in mice: A pathological evaluation
ONUR ÇELİKOĞLU
Doktora
Türkçe
2026
Veteriner HekimliğiBurdur Mehmet Akif Ersoy ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZAFER ÖZYILDIZ
- Fare embriyonik fibroblastlardan izole edilen eksozomların deneysel diyabetik fare modelinde yara iyileşmesi üzerine etkisinin araştırılması
An investigation of the effect of exosomes isolated from mouse embryonic fibroblasts on wound healing in an experimental diabetic mouse model
AHMET SARPER BOZKURT
Doktora
Türkçe
2018
FizyolojiGaziantep ÜniversitesiFizyoloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ DAVUT SİNAN KAPLAN
- Kolorektal kanser hayvan modelinde lokorejyonel nüks ile postoperatif diyet arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Determination of the relationship between locoregional recurrence and postoperative diet in an experimental murine model of colorectal cancer
KUTAY DEMİRKIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Genel CerrahiAnkara ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET ALİ KOÇ