DHRS2 Tarafından Düzenlenen BARD1 Geninin Küçük Hücre Dışı Akciğer Kanserinde PARP İnhibitörüne Karşı Duyarlılığının Araştırılması
Investigation of the Role of DHRS2-Regulated BARD1 in Sensitivity to PARP Inhibitors in Non-Small Cell Lung Cancer
- Tez No: 1019372
- Danışmanlar: PROF. DR. NESLİHAN ABACI
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Genetik, Onkoloji, Genetics, Oncology
- Anahtar Kelimeler: Küçük Hücre Dışı Akciğer Kanseri, DHRS2, BARD1, Olaparib, DNA Hasar Yanıtı, Non-Small Cell Lung Cancer, DHRS2, BARD1, Olaparib, DNA Damage Response
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Genetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Genetik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Küçük hücre dışı akciğer kanseri (KHDAK), yüksek mortalite oranları ve tedavi direnci nedeniyle yeni biyobelirteçlere ve tedavi hedeflerine ihtiyaç duyulan heterojen bir malignitedir. DNA hasar yanıtı mekanizmaları ve bu süreçleri düzenleyen genler, tümör gelişimi ve tedavi yanıtında önemli rol oynamaktadır. BARD1, BRCA1 ile birlikte homolog rekombinasyon aracılı DNA onarımında görev alan önemli bir tümör baskılayıcı gen olup, DHRS2 ise hücresel stres yanıtı ve p53 ilişkili yolaklarla ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmada, DHRS2 ve BARD1 arasındaki ilişkinin ve bu eksenin PARP inhibitörü Olaparib duyarlılığı üzerindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada A549 (p53-yabanıl tip), H1299 (p53-null) ve BEAS-2B hücre hatları kullanılmıştır. BARD1 gen nakavtı CRISPR/Cas9 sistemi ile oluşturulmuş, DHRS2 aşırı ekspresyonu plazmit transfeksiyonu ile sağlanmıştır. RT-qPCR analizlerinde DHRS2 aşırı ekspresyonunun özellikle A549 hücrelerinde BARD1 ve BRCA1 ekspresyon düzeylerini azalttığı belirlenmiştir. Western blot analizleri DHRS2 aşırı ekspresyonunun A549 hücrelerinde STUB1 ve p53 protein düzeylerini azaltırken MDM2 ekspresyonunu artırdığını göstermiştir. Yara iyileşmesi analizlerinde BARD1 kaybının hücresel migrasyonu artırdığı, DHRS2 aşırı ekspresyonunun ise migrasyonu baskıladığı saptanmıştır. BARD1 nakavtı H1299 hücrelerinde Olaparib duyarlılığını artırarak IC50 değerini 37,0 µM'dan 27,3 µM'a düşürmüştür. Ayrıca BARD1 kaybının koloni oluşumunu A549'da %56, H1299'da %71,6 ve BEAS-2B'de %97,2 oranında azalttığı gösterilmiştir. Sonuç olarak bulgular, DHRS2 ve BARD1'in KHDAK'de DNA hasar yanıtı, hücresel göç, klonal sağkalım ve PARP inhibitörü duyarlılığı ile ilişkili moleküler süreçlerde rol oynayabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Non-small cell lung cancer (NSCLC) is a heterogeneous malignancy characterized by high mortality rates and therapeutic resistance, highlighting the need for novel biomarkers and therapeutic targets. DNA damage response pathways and the genes regulating these processes play critical roles in tumor progression and treatment response. BARD1 is a key tumor suppressor that functions with BRCA1 in homologous recombination-mediated DNA repair, whereas DHRS2 has been implicated in cellular stress responses and p53-associated signaling pathways. This study aimed to investigate the relationship between DHRS2 and BARD1 and to evaluate the impact of this axis on sensitivity to the PARP inhibitor Olaparib. A549 (p53 wild-type), H1299 (p53-null), and BEAS-2B cell lines were used. BARD1 knockout was generated using the CRISPR/Cas9 system, while DHRS2 overexpression was achieved by plasmid transfection. RT-qPCR analyses revealed that DHRS2 overexpression reduced BARD1 and BRCA1 expression, particularly in A549 cells. Western blot analyses demonstrated that DHRS2 overexpression decreased STUB1 and p53 protein levels while increasing MDM2 expression in A549 cells. Wound-healing assays showed that BARD1 loss enhanced cellular migration, whereas DHRS2 overexpression suppressed migratory capacity. In H1299 cells, BARD1 knockout increased Olaparib sensitivity, reducing the IC50 value from 37.0 µM to 27.3 µM. Furthermore, BARD1 loss decreased colony formation by 56% in A549, 71.6% in H1299, and 97.2% in BEAS-2B cells. Collectively, these findings suggest that DHRS2 and BARD1 may contribute to molecular processes associated with DNA damage response, cell migration, clonal survival, and PARP inhibitor sensitivity in NSCLC.
Benzer Tezler
- Meme kanserinde DHRS2 geninin ubikitin ligaz genleri ile ilişkisinin araştırılması
Investigation of the association of DHRS2 gene with ubiquitin ligases genes in breast cancer
DAMLA NUR ŞAKAR
- DHRS2 geninin meme kanserindeki hücre bölünmesi, apoptozu ve migrasyonu üzerine etkisi
Effects of DHRS2 gene on cell division, apoptosis and cell migration in breast cancer
BURCU SALMAN
- Meme kanserinde DHRS2 geninin rol oynadığı moleküler mekanizmaların incelenmesi
Investigation of molecular mechanisms involved by DHRS2 gene in breast cancer
BURCU SALMAN YAYLAZ
- Meme kanserinde DHRS2 geninde meydana gelen ekspresyon değişimlerinin epitelyal mezenkimal geçiş ile ilişkisinin incelenmesi
Investigation of the relationship between DHRS2 gene expression changes and epithelial-mesenchymal transition in breast cancer
HÜMEYRA KARACA
- Mitochondrial aspartyl-tRNA synthetase (DARS2) deficiency and tissue specific consequences of defective mitochondrial translation
Başlık çevirisi yok
ŞÜKRÜ ANIL DOĞAN
