Geri Dön

Osteoartrit tedavisinde antienflamatuvar etkili nanopartikül formülasyonlarının geliştirilmesi, in vitro ve sıçanlarda in vivo değerlendirilmesi

Development of barcitinib nanoparticle formulations with anti-inflammatory effects in the treatment of osteoarthritis in vitro and evaluation in vivo in rats

  1. Tez No: 1021015
  2. Yazar: FİLİZ ATALAY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. CANSEL KÖSE ÖZKAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Barisitinib, Osteoartrit, Nanopartikül, Heparin Kaplama, İntraartiküler, Baricitinib, Osteoarthritis, Nanoparticle, Heparin Coating, Intra-Articular
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Farmasötik Teknoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu tez çalışmasında osteoartrit tedavisinde kullanılan Barisitinib'in (BAR) intraartiküler yolla uygulanacak nanopartiküler formülasyonları geliştirilerek önformülasyon çalışmalarıyla en uygun formülasyonun belirlenmesi hedeflenmiştir. Vücutta birçok bağlanma bölgesi bulunan ve biyomimetik özelliklerinden yararlanılması amacıyla Heparin ile kaplama yapılarak antienflamatuvar etki, artırılmış biyoyararlanım ve eklem kıkırdağına hedefleme amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu amaçla polikaprolakton (PCL) polimeri ve stabilizan olarak polivinil alkolün (PVA) değişik oranları kullanılarak nanopartiküller hazırlanmıştır. Solvent emülsifikasyon-evaporasyon metodu ile hazırlanan çekirdek nanopartiküller polietilen glikol (PEG) ve Heparin ile kaplanarak nanopartikül özelliklerine, stabilitesine, salım özelliklerine ve antienflamatuvar özelliklerine olan etkileri araştırılmıştır. Hazırlanan nanopartiküller etken madde yükleme etkinliği, partikül büyüklüğü, polidispersite indeksi, zeta potansiyeli, morfolojik özellikleri, in vitro çözünme hızı, stabilitesi açısından değerlendirilmiştir. Çekirdek nanopartiküller ve kaplı nanopartiküller karakterizasyon çalışmalarının yanında etken madde içermeyen ve etken madde içeren çekirdek ve kaplı nanopartiküller ile hücre kültür hattında etken maddenin sitotoksisitesi ve formülasyonların antienflamatuvar etkinliği incelenmiştir. Wistar albino ratlarla yapılan in vivo çalışmalarda, osteoartrit model oluşumu ve uygulanan formülasyonların antienflamatuvar etkinliği araştırılmıştır. Bulgular: Optimum formülasyon olarak öne çıkan Heparin kaplı barisitinib nanopartikülünün partikül boyutu 122,0±0,53 nm, PDI değeri 0,060±0,032, ZP 35,49±6,63 mV ve %EE 29,52 olarak ölçülmüştür. Salım çalışmalarında nanopartiküler formülasyonun serbest etken maddeye kıyasla daha yavaş salım gösterdiği, Heparin kaplı optimum formülasyonun ise çekirdek nanopartikül ile benzer salım kinetikleri gösterdiği görülmüştür. Sitotoksisite çalışmalarında kaplı nanopartiküller çekirdek nanopartiküllere göre canlılık üzerinde toksisite artışına neden olmamış serbest etken maddeye göre toksisiteyi önemli ölçüde azaltmıştır. THP-1 hücre hattı üzerinde yapılan sitokin ölçümlerinde KNP-2 formülasyonu enflamasyonu azaltmada en etkili formülasyon olarak bulunmuştur. İn vivo çalışmalarda Heparin kaplı barisitinib nanopartikülleri en yüksek antienflamatuvar etkinlik göstermiştir. Sonuç: Elde edilen bulgular Heparin kaplı nanopartiküler sistemlerin farmakodinamik etkinliği artırdığı ve güvenlik profilinde iyileşmeler sağladığını düşündürmüştür.

Özet (Çeviri)

Objective: This thesis aims to develop baricitinib (BAR) nanoparticle formulations for intraarticular application in the treatment of osteoarthritis and to determine the optimal formulation through preliminary formulation studies. This approach utilizes baricitibine, which is present in multiple binding sites, to biomimetically target extra-articular cartilage, protect it with heparin, and thereby enhance bioavailability while targeting articular cartilage for anti-inflammatory effects. Materials and Methods: Nanoparticles were prepared using polycaprolactone (PCL) polymer and polyvinyl alcohol (PVA) stabilizer in combined ratios. The developed nanoparticles were coated with polyethylene glycol (PEG) and Heparin by solvent emulsification-evaporation, and their properties, stability, release characteristics, and anti-inflammatory effects were investigated. The prepared nanoparticles were evaluated for drug delivery rates, normal distribution, polydispersity index, zeta potential, morphological properties, in vitro dissolution rate, and stability. Characterization of core nanoparticles and coated nanoparticles, structures containing active products. Additionally, increases in cytotoxicity and anti-inflammatory activity produced by the formulations in cell cultures with coated nanoparticles were investigated. The application of in vivo osteoarthritis models and the anti-inflammatory activity of the applied formulations were investigated in Wistar albino mice. Findings: The heparin-coated baricitinib nanoparticle, which emerged as the optimum formulation, had a distribution of 122.0±0.53 nm, a PDI value of 0.060±0.032, a ZP value of 35.49±6.63 mV, and an EE value of 29.52%. Release studies revealed that the nanoparticle formulation showed slower release compared to the free active substance, while the heparin-coated optimum formulation exhibited similar release kinetics to cellular nanoparticles. In cytotoxicity studies, coated nanoparticles did not cause an increase in viability fluctuations compared to filter nanoparticles, and their resistance was significantly reduced compared to the free active substance. Cytokine measurements in the THP-1 cell line showed that the formulation was most effective in reducing KNP-2 accumulation. In vivo characteristics demonstrated that heparin-coated baricitinib nanoparticles exhibited high anti-inflammatory activity. Conclusion: The findings demonstrate that heparin-coated nanoparticles enhance pharmacodynamic efficacy and improve safety profiles.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    236227

    Tiyaprofenik asidin sıçan derisinden penetrasyonunun ex vivo ve in vivo incelenmesi

    The investigation of ex vivo and in vivo penetration of tiaprofenic acid in rat skin

    MAKSAT NURIYEV

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Eczacılık ve Farmakolojiİstanbul Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ALPER OKYAR

  2. Tez No

    118033

    Nabumeton içeren tabletlerde yeni miktar tayini yöntemleri ve diğer yöntemlerle karşılaştırılması

    New methods for the determination of the amounts of nabumetone in tablets and comparison with the other methods

    YALÇIN EROĞLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Eczacılık ve FarmakolojiGazi Üniversitesi

    Farmasötik Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. TUNCEL ÖZDEN

  3. Tez No

    142022

    Osteoartritte caffeic acid phenethyl ester ve resveratrol'un eklem kıkırdağına etkileri (tavşanlarda deneysel çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    HASAN COŞKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Ortopedi ve Travmatolojiİnönü Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NURZAT ELMALI

  4. Tez No

    304418

    Selektif Cox-2 inhibitörlerinin kemik iyileşmesi üzerine etkisinin histopatolojik olarak degerlendirilmesi (Deneysel çalışma)

    Histopathological investigation of selective Cox-2 inhibitors on bone healing (Experimental study)

    SERPİL UYGUN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Diş Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÇETİN KASAPOĞLU

  5. Tez No

    165230

    Diz osteoartritinde etofenamat fonoforezinin klinik etkinliğinin araştırılması

    A study on the clinical efficacy of etofenamate phonophoresis treatment in knee osteoarthritis

    MUSA YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonDokuz Eylül Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. RAMAZAN KIZIL

Geri Dön