Geri Dön

MÖ 10.-4.yy.'larda Yeni Assur ve Pers ordularının karşılaştırılması

A comparison of the Neo-Assyrian and Persian armies in the 10th–4th centuries BCE

  1. Tez No: 1023690
  2. Yazar: SELVER ASLAN
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ SERAP ÖZKAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Tarih, History
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Manisa Celal Bayar Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tarih Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Daha soMÖ 10.-4 yüzyıllarda Yakın Doğu'da varlık göstermiş olan Yeni Assur ve Pers imparatorlukları idari ve askerî örgütlenmeleri ile coğrafyadaki diğer devletler ve siyasi teşekküller için ilerici bir model teşkil etmişlerdir. Demir Çağının ilk dünya imparatorluğu olarak tanımlanan Assur, askerî bir devlettir. Bu devlet gücünü; yazıtlar, kral yıllıkları, anıtsal sanat eserleri ve mimariye dayalı karmaşık siyasî propaganda sistemleri aracılığıyla sergilemekte ve şiddet politikasını birçok alanda yürütmektedir. Hem devletin hem de ordunun başkomutanı olarak tanımlanan kraldır ve kraldan sonraki tüm askerî hiyerarşi sistemi muazzam bir düzen içinde organize edilmiştir. III. Tiglat-Pileser döneminde gerçekleşen reformlarla birlikte profesyonel bir imparatorluk ordusuna dönüşen Assur ordusu içerisinde farklı etnik kökenlere ait askerlerin yer aldığı, süvari ve savaş arabalı birlikler tarafından desteklenen çok uluslu bir yapı özelliği göstermeye başlamıştır. İmparatorluk sınırlarını MÖ 6. yüzyılda doğuda Hindistan'dan batıda Ege kıyıları ve Tuna Havzası'na kadar genişleten Pers imparatorluğu da büyüyen ve gelişen devlet yapılanmasını temelde ordu yapılanmasına borçludur. Ele geçirilen bölgelerden yalnızca ganimet değil aynı zamanda asker ve silah-ekipmanlarını ordu teşkilatına entegre eden Persler bunun erken örneklerini Yeni Assur'dan tanımaktadır. Bu iki imparatorluk gerek yayılmacı politikaları ve propaganda yöntemleri, gerekse askerî organizasyon sistemleri ile birbirleri ile karşılaştırılmakta ve Pers ordusunun yapılanması birçok askerî tarih uzmanı tarafından Yeni Assur'un modellenmesi olarak görülmektedir.

Özet (Çeviri)

The Neo-Assyrian and Persian empires, which were prominent in the Near East between the 10th and 4th centuries BCE, constituted progressive models for other states and political formations in the region through their administrative and military organizations. Assyria, defined as the first world empire of the Iron Age, was fundamentally a militarized state. It demonstrated its power through a complex system of political propaganda based on inscriptions, royal annals, monumental art, and architecture, while implementing policies of violence across multiple domains. The king, identified as both the head of the state and the commander-in-chief of the army, stood at the apex of a highly structured and meticulously organized military hierarchy. Following the reforms of Tiglath-Pileser III, the Assyrian army evolved into a professional imperial force characterized by a multi-ethnic composition, incorporating soldiers from diverse ethnic backgrounds and supported by cavalry and chariot units. The Persian Empire, which expanded its territorial boundaries in the 6th century BCE from India in the east to the Aegean coasts and the Danube basin in the west, likewise owed its growth and development largely to its military organization. The Persians not only acquired booty from conquered regions but also integrated soldiers, weapons, and military equipment into their army, a practice whose early examples are observed in the Neo-Assyrian system. These two empires are frequently compared in terms of their expansionist policies, propaganda methods, and military organizational systems; indeed, the structure of the Persian army is regarded by many military historians as having been modeled on that of the Neo-Assyrian Empire.

Benzer Tezler

  1. Erken Hristiyan ve ilk Bizans resim ve kabartma sanatında kaynak ve okullar (2 cilt)

    Sources and school of painting and sculpture during the early Christian and first Byzantine period

    AHMET MEHMET KİPMEN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Güzel SanatlarMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    PROF.DR. SEMRA GERMANER

  2. Güneş enerjisinin depolanması

    Başlık çevirisi yok

    SELAHATTİN GÖKTUN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1983

    Makine Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    DOÇ. DR. OSMAN F. GENCELİ

  3. Havacılıkta kullanılan bazı eksenel simetrik cisimlerin aerodinamik karakteristiklerinin teorik ve deneysel olarak incelenmesi

    Theoretical and experimental investigation on aerodynamic characteristics of some bodies of revolution used in aeronautics

    VEYSEL ATLI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1984

    Uçak Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    PROF. DR. M. ZEKİ ERİM

  4. Türkiye'nin tanıtımı

    Başlık çevirisi yok

    ELİF ASUDE TUNCA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Halkla İlişkilerMarmara Üniversitesi

    Halkla İlişkiler ve Tanıtım Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HASAN FUAT ÇELEBİOĞLU

  5. Tokat-Zile Alsancak baraj yeri ve göl alanının mühendislik jeolojisi

    Başlık çevirisi yok

    FİKRET TARHAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1976

    Jeoloji Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Maden Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEMAL ERGUVANLI