Bazı kimyasalların klastojenik etkilerinin fare kemik iliği metafaz analizi ve mikronukleus testlerinde karşılaştırmalı olarak araştırılması
Comparative determining the clastogenicities of some chemicals by metaphase analyses and micronucleus test in mouse bone marrow
- Tez No: 109713
- Danışmanlar: PROF. DR. RAHMİ BİLALOĞLU
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Biyoloji, Biology
- Anahtar Kelimeler: Fare, Mikronukleus, Kromozom aberasyonu, Fenarimol, Propamocarb, Gemcitabin, Topotekan, Genotoksik Etki, Mitotik İndeks, Sitotoksisite, Fareler, Fungusitler, Kemik iliği, Mikroçekirdek, Mouse, micronucleus, chromosome aberrations, fenarimol, propamocarb, gemcitabin, topotecan, genotoxic effect, mitotic index, cytotoxicity, Mice, Fungicides, Bone marrow
- Yıl: 2001
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Uludağ Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Biyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET BAZI KİMYASALLARIN KLASTOJENIK ETKİLERİNİN FARE KEMİK ILIĞI METAFAZ ANALİZİ ve MİKRONUKLEUS TESTLERİNDE KARŞILAŞTIRMALI OLARAK ARAŞTIRILMASI Bu çalışmada, ülkemizde özellikle meyve ve sebzelerdeki mantar hastalıklarına karşı kullanılan fungisitlerden fenarimol ve propamocarb bileşikleri ile çeşitli kanserlerin tedavisinde kullanılan gemcitabin ve topotekanın genotoksik etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Swiss albino fare kemik iliğinde mikronukleus ve kromozom aberasyonu testleri gerçekleştirilmiştir. Çalışmada fenarimol bileşiği, mısır yağı ve glikol eter olmak üzere iki farklı solventte çözülerek glikol eter solventli grup hariç, 50, 100, 200 ve 400 mg/kg dozlarda i.p. olarak farelere enjekte edilmiştir. Yüksek toksisite sebebiyle glikol eter grubunda 400 mg/kg'lık doz uygulanamamıştır. Bu bileşik ile 24, 36 ve 48 saat muamele zamanlarında gerçekleştirilen fare kemik iliği mikronukleus testi ile 24 saat muamele sonunda gerçekleştirilen kromozom aberasyonu testlerinde fenarimol genotoksik etki göstermemiştir. Diğer fungisit propamocarb da 50, 100, 200 ve 400 mg/kg dozlarda i.p. olarak farelere uygulanmıştır. Bu bileşiğin uygulanan hiçbir dozunda ve uygulama zamanlarında fare kemik iliği mikronukleus ve kromozom aberasyonu testlerinde genotoksik etkileri gözlenememiştir. Kanser ilaçlarından gemcitabin, distile su ile çözülerek, 2, 4 ve 8 mg/kg dozlarda farelere i.p. yolla enjekte edilmiştir. Bu bileşiğin 24 36 ve 48 saat gibi farklı muamele zamanlarında ve belirtilen dozlarda uygulanması sonucunda gemcitabin, fare kemik iliğinde mikronukleuslu eritrosit oranını istatistiksel anlamlı olarak arttırmıştır. Ayrıca yapılan C band lama ile gemcitabin muamelesi ile oluşan mikronukleusların tam bir kromozomdan değil kromozom parçalarından oluştuğu belirlenmiştir. Gemcitabin muamelesi ile polikromatik eritrositlerin norkromatik eritrositlere oranının doza bağımlı bir şekilde azalması bileşiğin kemik iliğindeki sitotoksik etkisini göstermektedir. Mikronukleus testinde elde edilen pozitif sonuca paralel olarak gemcitabin, 24 saatlik muamele sonucunda, fare kemik iliğinde izokromatid ve kromatid tipte kırık ile pulverize metafaz oranlarında doza bağımlı bir artışa sebep olmuştur. Aynı zamanda mitotik indeksin de doza bağımlı bir şekilde azaldığı gözlemiştir. Gemcitabinin 6 saatlik uygulamasından sonra yapılan kromozom aberasyon testinin sonucunda, bileşik hiçbir dozda kromozom aberasyon oranında artışa sebep olmamıştır. Buradan bileşiğin hücre siklusunun G2 fazında etkili olmadığı, ancak S fazına etkili olduğu anlaşılmaktadır.11 Diğer kanser ilacı topotekan da, distile suda çözülerek 0.6, 1.2 ve 1.8 mg/kg dozlarda farelere i.p. olarak uygulanmıştır. Topotekan uygulamasından 24, 36 ve 48 saat sonra fare kemik iliğinde mikronukleuslu eritrosit oranının doza bağımlı ve istatistiksel anlamlı olarak arttığı gözlenmiştir. Topotekan muamelesi ile oluşan mikronukleusların kromozom parçalarından oluştukları C bandlama ile belirlenmiştir. Topotekan ile muamele sonucunda polikroınatik eritrosit/norkromatik eritrosit oranı doza bağımlı bir şekilde azalırken, mitotik indeksin de buna paralel olarak azaldığı belirlenmiştir. Bileşik ile 24 saat muameleden sonra, kromatid tipte kırık, sentromersiz kromozom parçası ve pulverize metafaz oluşumu doza bağımlı olarak artış göstermiştir. Bileşiğin hücre siklusunun S safhası yanında G2 safhasında da etkili olduğu. 6 saatlik muameleden sonra oluşturduğu kromatid tipte aberasyonlar ve pulverize metafaz gibi kromozom hasarlarının doza bağımlı bir şekilde ve artış göstermesinden anlaşılmaktadır. Topotekanın mitozu inhibe edici etkisi 6 saat muamele sonunda da gözlenmiştir. Sonuç olarak çalışmamızda genotoksik etkileri belirlenmeye çalışılan fenarimol ve propamocarb fungisitlerinin in vivo fare kemik iliği mikronukleus ve kromozom aberasyonu testlerinde negatif sonuç verdikleri yani genotoksik etki göstermedikleri belirlenmiştir. Buna karşın kanser ilacı olan gemcitabin ve topotekan bileşiklerinin aynı test sistemlerinde pozitif sonuç verdikleri belirlenmiş ve in vivo memeli hücrelerinde önemli genotoksik etkilerinin olabileceği ortaya konmuştuır.
Özet (Çeviri)
Ill ABSTRACT COMPARATIVE DETERMINING THE CLASTOGENİCİTİES of SOME CHEMICALS BY METAPHASE ANALYSES and MICRONUCLEUS TEST IN MOUSE BONE MARROW In this study, we aimed to evaluate the genotoxic effects of fungicides fenarimol and propamocarb which are used to protect crops from fungi and anticancer drugs gemcitabin and topotecan. For this reason, micronucleus and chromosomal aberration tests were carried out in bone marrow of Swiss-albino mice. Corn oil and glycol ether solvents were used for fenarimol and mice were injected intraperitoneally with four different doses of fenarimol; 50, 100, 200 and 400 mg/kg. except glycol ether solvented group. In this last group, the dose of 400 mg/kg was not given because of the toxicity. Fenarimol did not induce any significant increase in micronucleated erythrocytes after 24, 36 and 48 hour treatment and also did not increase the number of chromosome aberrations significantly in both solvented groups. Other fungicide propamocarb was given to mice with four doses that we used for fenarimol. In our study, fungicide propamocarb was found non-genotoxic in the micronucleus test and chromosome aberration analyses in mouse bone marrow. The anticancer drug gemcitabin was dissolved in distilled water and mice were injected by three doses (2, 4 and 8 mg/kg) of gemcitabine. This compound induced statistically significant increase in micronuclei frequency after 24, 36 and 48 hour treatment in mouse bone marrow. After C banding of micronucleus slides, it was found that micronuclei induced by gemcitabine contain only acentric chromosome fragments. Gemcitabin is also cytotoxic because the PCE/NCE ratios was significantly reduce. Particularly chromatid and isochromatid type breaks and pulverisation was increased by gemcitabine and it dose dependently inhibits mitotic index in mice bone marrow cells. In contrast, after 6 hour treatment gemcitabine showed no genotoxic effect in mouse bone marrow using micronucleus and chromosome aberration test. So we conclude that this compound is effective in the S phase, but not in the G2 phase of cell cycle. Another anticancer drug topotecan was dissolved in distilled water and given at three different doses such as 0.6, 1.2 and 1.8 mg/kg to mice. After the 24, 36 and 48 hour treatment with topotecan it was observed that micronucleated erythrocytes increased dose dependently in a significant manner. It was also determined that micronuclei induced by topotecan, includeIV only acentric chromosome fragments. Topotecan reduced PCE/NCE ratios dose dependency and was found to be cytotoxic in mouse bone marrow cells. In parallel to this finding, the mitotic index was inhibited by topotecan exposure after 24 and 6 hour treatment time. Topotecan gave to rise the chromatid type breaks, acentric fragments and pulverisation significantly for the 24 hour harvest time and also induced high level of chromatid type aberrations and pulverisations for the 6 hour harvest time. We suggested that this compound is effective in the G2 and S phase of cell cycle. Consequently the fungicides fenarimol and propamocarb gave negative results in the used test systems and suspected as non-genotoxic agents. But anticancer drugs gemcitabin and topotecan were positive in the same tests and these agents may be genotoxic in mammalian cells in vivo.
Benzer Tezler
- Bazı tıbbi kimyasalların aerobik sistemlerde farklı işletim koşullarında gideriminin incelenmesi
The examination of some pharmaceutical compounds removal in aerobic systems under different operating conditions
AYŞE ERKUŞ
Doktora
Türkçe
2012
Çevre MühendisliğiÇukurova ÜniversitesiÇevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MESUT BAŞIBÜYÜK
- Çeşitli kimyasalların bazı ahşap levha ürünlerinde yanma ve teknolojik özellikler üzerine etkisi
Effects of various fire retardants on fire and technological properties of some wood based panel products
NADİR AYRILMIŞ
Doktora
Türkçe
2006
Ormancılık ve Orman Mühendisliğiİstanbul ÜniversitesiOrman Endüstri Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TURGAY AKBULUT
- Bazı tekstil proseslerinde konvansiyonel kimyasalların ozon ile ikamesi
Substitution of conventional chemicals by ozone at textile finishing
SEDA GÜNDOĞAN
Doktora
Türkçe
2021
Tekstil ve Tekstil MühendisliğiBursa Uludağ ÜniversitesiTekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN AKSEL EREN
- Bazı endokrin bozucu kimyasalların zebra balığı embriyosunda apoptoz ve inflamasyon ilişkili bazı genlerin ekspresyonu üzerine etkilerinin araştırılması
Investigation of the effects of some endocrine determining chemicals on expression of some genes related to apoptosis and inflamation in zebra fish embryo
TUĞÇE AYIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
BiyokimyaMarmara ÜniversitesiBiyokimya (ecz) Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EBRU IŞIK ALTURFAN
- Bazı kişisel bakım ürünlerinde kullanılan kimyasalların Isochrysis galbana ve Tetraselmis sp. taksonlarının gelişimi üzerine etkileri
Impact of chemicals used in some personel care products on the growth of Isochrysis galbana and Tetraselmis sp. taxons
MERVE KORAL