Geri Dön

Reinterpreting“depth”architectural representation and virtual reality

Derinliğin tekrar yorumlanması: Mimari temsil ve sanal gerçeklik

  1. Tez No: 118999
  2. Yazar: GÖKÇE KINAYOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞEN SAVAŞ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mimarlık, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Derinlik, Sanal Gerçeklik Modelleme Dili (VRML), bilgisayar tabanlı mimari temsil, Mimari temsil, Sanal gerçeklik, Depth, Virtual Reality Modeling Language (VRML), computer-based architectural representation, Architectural representation, Virtual reality
  7. Yıl: 2002
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

öz 'DERİNLİĞİN“ TEKRAR YORUMLANMASI: MİMARI TEMSİL VE SANAL GERÇEKLİK Kmayoğlu, Gökçe Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ayşen Savaş Temmuz 2002, 123 sayfa Bu çalışma bilgisayar tabanlı sanal gerçeklik uygulamalarının mimari temsil ve tasarım üzerindeki etkilerini ve kullanımını sorgulamaktadır. Geçtiğimiz yıllar içerisinde bilgisayar tabanlı sanal gerçeklik, sadece bir mimari temsil aracı değil, aynı zamanda bir tasarım ortamı olarak da ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, mimaride sanal gerçeklik konusunun alışılageldik bir kavram olan ”derinlik yanılsaması“ çerçevesinde tartışılabileceği öne sürülmüştür. Standartlaşmış ve erişilebilir bir teknoloji olan Sanal Gerçeklik Modelleme Dili (VRML), bu aşamada bir model olarak alınmıştır. ”Derinlik“ kavramının bilgisayar ekranındaki dönüşümü incelenmiş; üç boyutlu mekana özgü bir kavram olan derinliğin iki boyutlu temsil ortamlarında ifadesi sorgulanmıştır. VRML terminolojisinden gelen ve derinliği ifade etme yollarından olan ”visibility limit“,”level of detail“, ”fog“ ve ”transparency“ (”görünürlük sının“, ”detay seviyesi“, ”sis“ ve ”şeffaflık“) metodları çalışmada, mimari mekanın bilgisayar destekli sanal gerçeklik tarafından yönlendirilen yeniden kavramsallaştırılmasında etkili olacak anahtar sözcükler olarak ele alınmıştır. Sanal gerçekliğin mimarlık alanında kullanımı iki ana kategori etrafında toplanmıştır. Bunlardan birincisi sanal gerçekliğin gerçek mimariyi temsil etmek için bir ortam, ikincisi ise sanal mimari modellerin ”otonom“ mimarlık ürünleri olarak sayıldığı bir mimari tasarım ortamı olarak kullanımıdır. Sanal gerçekliğin doğası, ve ortam sağladığı ”bağımsız" mimari hakkında çalışmayı tamamlayıcı tartışmalara yer verilmiştir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT RE-INTERPRETING“DEPTH”: ARCHITECTURAL REPRESENTATION AND VIRTUAL REALITY Kınayoğlu, Gökçe M. Arch., Department of Architecture Supervisor: Assoc. Prof. Dr. Ayşen Savaş July 2002, 123 pages This study is an inquiry into the uses and implications of computer-based virtual reality for architectural representation and design. Computer-based virtual reality has emerged in the last decades, not only as a representational tool, but also as a design medium for architecture. This study claims that it is possible to study virtual reality to architecture by means of a conventional concept of“illusion of depth.”Virtual Reality Modeling Language (VRML), a standardized and widely available technology for computer-based virtual reality, is studied as a specific model. Transformations of the conception of“depth”in the transitory medium of the computer screen are investigated, inquiring how depth, a concept that belongs to a three-dimensional understanding of space, can be represented.with a two- dimensional representation medium. Methods of representing depth, that comefrom the technical terminology of VRML, like“visibility limit”,“level of detail”,“fog”, and“transparency”are identified as definitive keywords that will be effective in the re-conceptualization of architectural space in virtual and real, led by the emergence of computer-based virtual reality representation techniques. Uses of virtual reality in architecture are classified under two main categories. First as a medium to represent real architecture; second, as a medium to practice architectural design within, where virtual models are considered as“autonomous”works of architecture. Complementary discussions are carried out as inquiries to the nature of virtual reality, and the“autonomous”architecture that it mediates.

Benzer Tezler

  1. Mimarlık eğitimi diyalojik peyzajının bir parçası olarak Mimarlık dergisi'ni haritalama

    Mapping the Mimarlik journal as a part of the dialogical landscape of architectural education

    GİZEM ÖZER ÖZGÜR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SIDIKA ASLIHAN ŞENEL

  2. Anlatilarin tasarim sürecinde uyaran olarak kullanilmasina ilişkin bir yaklaşim

    An approach to employing narratives as stimuli in the design process

    DİLAN DİDEM İLVAN NAİBOĞLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PELİN DURSUN ÇEBİ

  3. Çizgiyi çekmek: Mimari çizime dair

    Drawing the line: About architectural drawing

    BİLGE BAL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARZU ERDEM

  4. Bina bilgi modelleme ile erken tasarım aşamasında karar verme süreçlerinin sürdürülebilirlik bağlamında değerlendirilmesi

    Evaluation of decision making processes in the early design stage with building information modeling in the context of sustainability

    ÖMER HALİL ÇAVUŞOĞLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Bilişim Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLEN ÇAĞDAŞ

  5. Kariye parekklesionu: Bir mezar şapeli olarak ikonografik programının yorumlanması ve işlevi

    Başlık çevirisi yok

    TURGUT ENGİN AKYÜREK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Sanat Tarihiİstanbul Üniversitesi

    Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AYLA ÖDEKAN