Geri Dön

Laringoskopi ve trakeal entübasyona bağlı hemodinamik değişikliklerin önlenmesinde esmolo, ol remifentanil ve lidokainin etkileri

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 163416
  2. Yazar: ERENGÜL ÇİÇEK
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. IŞIL ÖZKOÇAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Endotrakeal entübasyon, hemodinamik yanıt, esmolol, lidokain, remifentanil, Endotracheal intubation, hemodynamic response, esmolol, lidocaine, remifentanil
  7. Yıl: 2005
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Zonguldak Karaelmas Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

IV ÖZET Çalışmamızda laringoskopi ve trakeal entübasyon sırasında oluşan hemodinamik yanıtın baskılanmasında lidokain, remifentanil ve esmololun etkisini karşılaştırmayı amaçladık. Etik kurul onayından sonra, elektif operasyon için başvuran ASA I, II risk grubunda, toplam 121 normotansif olgu çalışmaya dahil edildi. Tüm vakalara operasyondan 30 dk önce 0.05 mg/kg i.m. midazolam ile premedikasyon yapıldı ve operasyon odasına alınarak Ringer Laktat ya da serum fizyolojik infüzyonuna başlandı. Üç derivasyonlu yüzey elektrokardiyogram (EKG, Dil), periferik oksijen saturasyonu (Sp02), non invaziv arteriyel kan basıncı ölçümleri için standart anestezi monitorizasyonu yapıldı. Randomize olarak dört gruba ayrılan olgulara, bir dakika içinde ve 5 mi volümde olacak şekilde 500 ug / kg esmolol, 1 ug / kg remifentanil veya 1 mg/kg lidokain i.v. bolus olarak verildi. Kontrol grubuna ise 5 mi serum fizyolojik verildi. Çalışma ilaçları verildikten iki dakika sonra kalp atım hızı, sistolik arteriyel kan basıncı, diyastolik arteriyel kan basıncı, periferik oksijen saturasyonu ve ritm değerleri kaydedildi. Anestezi indüksiyonunda 2- 2,5 mg / kg propofol ve 0.6 mg / kg rokuronyum uygulandıktan 1 dk ve 3 dk sonraki sistolik ve diyastolik arteriyel kan basınçları (SAB, DAB) ve kalp atım hızı (KH) değerleri de kaydedildi. Indüksiyonun 3. dakikasında laringoskopi ve entübasyon yapılmasını takiben 5 dk boyunca 1 dakika arayla aynı ölçümler tekrar edildi ve kaydedildi. Entübasyondan hemen sonra anestezi idamesine başlandı. Anestezi idamesinde % 4-5 desfluran veya % 2 sevofluran ve % 65: % 35 oranında N20: O2 kullanıldı. Tidal volüm 8 ml / kg, frekans 12 / dk olacak şekilde kontrollü mekanik ventilasyon uygulanarak devam edildi. 30 sn. den fazla süren veya üç kezden fazla laringoskopi gerektiren olgular çalışmaya dahil edilmedi. Her olguda entübasyon kalitesi; çene relaksasyonu, vokal kord pozisyonu, entübasyona vücudun yanıtı (öksürme, diyafragma hareketi) ile değerlendirildi. Gruplar SAB, DAB ve KH değerleri açısından karşılaştırıldığında, indüksiyon sonrası 3. dk, entübasyon sonrası 1. dk, 2. dk ve 3. dk SAB ve DAB değerleri,entübasyon sonrası 4. dk SAB değerleri, ilaç sonrası 2. dk KH ve indüksiyon sonrası 1. ve 3. dk KH değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlıydı (p< 0.05). İndüksiyon sonrası ve entübasyon sonrası ölçümlerde remifentanil grubunun ortalama SAB ve DAB değerleri diğer çalışma gruplarına göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0.05). indüksiyon sonrası 3. dk (KH) değerleri remifentanil grubunda lidokain grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p< 0.05). Sonuç olarak, indüksiyondan önce 1 ^g / kg dozda uygulanan remifentanilin, laringoskopi ve entübasyona bağlı hemodinamik yanıtı önlemede 0.5 mg / kg dozda esmolol ve 1 mg / kg dozda lidokaine göre daha etkili olduğu kanısına vardık.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT THE EFFECTS OF ESMOLOL, REMIFENTANIL AND LIDOCAINE IN PREVENTION OF HEMODYNAMIC CHANGES DUE TO LARYNGOSCOPY AND TRACHEAL INTUBATION In our study, we aimed to compare the effects of lidocain, remifentanil and esmolol in suppressing the hemodynamic response due to laryngoscopy and intubation. After obtaining the approval of hospital ethics committee and informed consents, 121 normotensive patients, undergoing for elective operations, in ASA groups I and II, were included in the study. All the patients were premedicated with midazolam 0.05 mg/kg i.m. 30 min before the operation and ringer's laktate or saline infusions were started in the operation room. Conventional anaesthesia monitorization with three derivation surface electrocardiyography (ECG, Dll), peripheric oxygen saturation (Sp02) and non invasive blood pressure measurements were applied. The patients were randomly divided into four groups receiving 5 mL of saline (Control Group), 500 ug / kg of esmolol (Esmolol group) 1 ug / kg of remifentanil (Remifentanil group) or 1 mg / kg of lidocaine (Lidocaine group) in i.v. bolus doses. Two minutes after injection of the study drugs, heart beat ( HB), systolic and diastolic arterial blood pressure (SAP, DAP), peripheric oxygen saturation and rythm values were recorded. Anesthesia induction was performed with 2- 2,5 mg / kg of propofol and 0.6 mg / kg of rocuronium. SAP, DAP and HB values were recorded 1 and 3 min after induction. The same measurements were repeated every one min during five min after laryngoscopy and intubation performed at the 3rd min of induction. Anesthesia maintenance was started immediately after intubation with % 4-5 of desflurane or % 2 of sevoflurane with % 65 N20 in 02. Controlled ventilation was performed with a tidal volume of 8 ml / kg and a frequency of 12 / min.The patients whose laryngoscopy and intubation periods exceeding 30 min or needed more than three attempts were excluded from the study. Intubation conditions, jaw relaxation, vocal cord position and the responses of body to intubation ( cough, diaphragmatic movement) were evaluated. When the groups were compared according to SAP, DAP and HR values, the differences in SAP and DAP were found to be significant 3 min after induction, 1, 2, 3 min after intubation, only in SAP 4 min after intubation and in HR values 2 min after study drug injection, also in HR values of 1. and 3rd min after induction (p< 0.05). The mean SAP and DAP values of remifentanil group were found to be significantly lower than the other study groups in the measurements after induction and intubation (p<0.05). The mean HR value of remifentanil group at the 3. min after induction was significantly lower than that of the lidocaine group (p< 0.05). In conclusion, 1 \xg I kg of remifentanil injected before induction is found to be more effective than 0.5 mg / kg of esmolol or 1 mg / kg of lidocaine in preventing the hemodynamic response due to laringoscopy and intubation.

Geri Dön