Obezlerde insülin direncini ortaya çıkarmak için glukoz klamp tekniğinin kullanımı
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 18690
- Danışmanlar: Belirtilmemiş.
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Glükoz klamp tekniği, Obezite, İnsülin direnci, Glucose clamp technique, Obesity, Insulin resistance
- Yıl: 1990
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
- 17 - ÖZET: öglisemik glukoz klamp tekniği insülin rezistansını saptamak için duyarlı bir metoddur. Bu teknikte plazma insülin konsantrasyonları akut olarak yükseltilip yaklaşık olarak 100 mikroünite / ml açlık insülin seviyesi düzeyinde tutulurken, kan glukoz düzeyleri değişik glukoz infüzyonları ile bazal seviyede tutulur. Böylece sabit öglisemi şartlarında infüze edilen glukoz miktarı vücudda dokulardan tutulan glukozun- total miktarına eşittir, çünkü endojen glukoz yapımı süprese edilmiştir. Böylece infüze edilen insüline karşı doku duyarlığı ölçülebilir (5,6,18). Obezlerde insülin rezistansının olduğu bilinmektedir (5). Obez kişilerde plazmadaki insülin seviyeleri sıklıkla yükselir ve insülin sekresyonun hızı artmıştır. Qbez kişilerde yağ dokusu, fibroblastlar ve monositlerde insülin reseptörlerinin konsantrasyonu azalır. Bu olay insüline bağımlı glukoz transpor tunun, glukoz oksidasyonunun, lipogenezisin ve adipositlerin azalmasına eşlik eder. Obezlerdeki izole yağ hücrele rinde lipolizisin inhibisyonun duyarlılığı artmış olarak görülür. insülin seviyelerinin rölatif olarak düşük olduğu açlık sırasında depolanmış trigliserid- T- 18 - ler in 'hidrolizinin bozulması obezitenin etiolod isinde önemli olabilir (1,4,7,8,9,10,13,14,15,16). Çalışmada obezlerde insulin rezistansını göstermek için öglisemik insulin klamp tekniği ile bunların M ( doku duyarlığı miktarı ) hesaplanarak, normal vakalardaki M değerleri ile karşılaştırmayı amaçlamıştık. Sonuçta iki değer arasında anlamlı olarak farklılık bulunmuş ( P < 0.005 ), bunun obezlerdeki insülin rezistansına bağlı olduğu bu çalışmada gösterilmiştir ( 5 ).
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Metabolik sendrom tanısı almış hastalarda medikal tedaviye ek olarak yapılan ılımlı egzersizin serum lipid, adipokin, sitokin ve apolipoprotein düzeylerine etkisi
The effect of moderate exercise plus medical treatment with MetS diagnosed patients on serum lipids, adipokine, cytokine and apolipoproteins levels
KUTLUHAN ERTEKİN
- Hiperprolaktinemili hastalarda paraoksonaz aktivitesi ve insülin direnci ile osteokalsin ilişkisi
Paraoxonase activity and insulin resistance relation with osteocalcin in patients with hyperprolactinemia
İLKAY ÇAKIR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıErciyes Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FAHRİ BAYRAM
- Obez çocuk ve adölesanlarda kardiyovasküler hastalık risk faktörlerinden lipid profili, lipoprotein-a ve homosistein düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of lipid profile, lipoprotein-a and homocysteine as cardiovascular risk factors in obese children and adolescents
MUSTAFA SULEMANJİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. AYFER ALİKAŞİFOĞLU
- Assessment of the effects of melatonin on the funtional deficits induced by cellular stress in obese donor derived mesenchymal STEM cells
Melatonin'in obez donor mezenkimal kök hücrelerinde hücresel strese bağlı olarak oluşan fonksiyon bozuklukları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi
ECE GİZEM POLAT
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
BiyolojiHacettepe ÜniversitesiKök Hücre Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATİMA SUSANNA FAUSTINA AERTS KAYA
- Obez çocuklarda açlık ve glukoz yüklenmesi sonrası plazma Glukagon Benzeri Peptid-1 düzeyleri
Evaluation of fasting and postprandial plasma GLP-1 concentrations in childhood obesity
MELTEM TAYFUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. M. ORHUN ÇAMURDAN