Behçet hastalığında deri paterji reaksiyonunun immünohistolojisi ve bunun patogenez açısından değerlendirilmesi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 24714
- Danışmanlar: Belirtilmemiş.
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Behçet hastalığı, Deri testleri, Hastalık, Behcet syndrome, Skin tests, Disease
- Yıl: 1992
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Behçet hastalığı ilk kez 1937 yılında, tekrarlayan oral ve genital ülserasyonlar ile hipopyonlu üveitten oluşan üçlü semptom kompleksi olarak tanımlanmıştır. Bugün, multisistemik kronik inflamatuar bir hastalık kabul edilmektedir. Behçet hastalığının etyolojisi bilinmemektedir. Hastalığın, bütün dünyaca kabul edilen, tanı koydurucu bir klinik veya laboratuar bulgusu yoktur. Hastalığın sık görüldüğü ülkelerdeki pek çok araştırmacı tarafından, Behçet hastalığı için oldukça spesifik kabul edilen“Deri Paterji Testi”tanı açısından büyük önem taşımaktadır. Derinin steril iğne batırılması gibi minimal bir travmaya, 24-48 saatte eritemli bir indürasyon (papül) veya steril püstül şeklinde hiperirritabl cevap vermesiyle karakterize paterji testinin patogenezi bilinmemektedir. Çalışmamızda, paterji reaksiyonunun patogenezini aydınlatmaya yönelik bir araştırmanın, Behçet hastalığının patogenezine ışık tutacağı düşünüldü. Bu amaçla, Behçet hastalığı tanısında spesifik bir yeri olan deri paterji testi, ilk kez immünohistokimyasal yöntemlerle incelendi ve elde edilen tüm veriler, paterji reaksiyonunun ve Behçet hastalığının patogenezi açısından değerlendirildi. On Behçet hastası ve 3 sağlıklı kontrole, ön kol ventral yüz derilerine 1 numara (20 G), kunt iğneler ciltaltına kadar batırılarak deri paterji testleri yapıldı. Pikürden 48 saat sonra, paterji test yerlerinden ve test yapılan yere komşu,normal görünen ön kol derilerinden deri biopsileri yapıldı. Biopsilerden hazırlanan kesitlerin, ABC (Avidin-Biotin complex) yöntemi ve çeşitli lenfomononükleer hücre yüzey antijenlerini, reseptörleri, adhezyon moleküllerini ve aktivasyon göstergelerini tanıyan monoklonal antikorlar kullanılarak immünohistokimyasal incelemeleri yapıldı. İki Behçet hastasının ve üç sağlıklı kontrolün negatif paterji biopsileri ile test yapılan yere komşu, normal görünen deri biopsilerinde patolojik bir bulgu saptanmadı. Paterji testi pozitif bulunan sekiz hastanın biopsilerinde, epidermiste kalınlaşma ve bu hastaların dördünde subkorneal püstül gelişimi görüldü. Pozitif paterji biopsilerinin tümünde, dermişte perivasküler, periadneksiyel ve perifolliküler yerleşimli yoğun lenfomononükleer hücre infiltrasyonu vardı, tnfiltrasyon yapan hücreleri eşit oranlarda T lenfositleri ve monosit/makrofajlar oluşturuyordu. T lenfositlerinin çoğunluğu yardımcı T lenfositleriydi ve tamamına yakını CD45 RO antijeni taşıyordu. İnf iltrasyon yapan hücrelerin hepsinde kuvvetli HLA-DR ekspresyonu vardı, aralarında hiç B hücresi görülmedi ve doğal katil hücrelerin oranı % 5' in altındaydı. Pozitif paterji biopsilerinde, infiltrasyon alanlarında vaskülarite artışı, damar endotel hücrelerinde şişme ve proliferasyonla damar duvarlarında kalınlaşma, bazı kesitlerde duvarda hücresel inf iltrasyon saptandı. Bu biopsilerde, Langerhans hücrelerinin epidermisteki sayıları değişkenlik göstermekle beraber subepidermal bölgede de Langerhans hücrelerinin varolduğu görüldü. Pozitif paterji biopsilerinde epidermal keratinos itlerin,özellikle infiltrasyon alanlarına komşu bölgelerde bazal tabakadan diğer epidermis tabakaları boyunca azalarak yayılan HLA-DR ve ICAM-1 ekspresyonu gösterdikleri saptandı. Pozitif paterji biopsilerinde saptanan bütün bulgular, paterji testinin hücresel immün cevapla meydana geldiğini ve bir gecikmiş tipte aşırı duyarlılık reaksiyonu olduğunu; ayrıca, epidermal keratinositlerin aşırı aktivasy onunun (up-regulation) paterji reaksiyonunun gelişiminde rolünün olduğunu destekliyordu. Epidermal veya epiteliyal keratinositlerin di s fonksiyonunun, lenfositlerden interferon gibi sitokinlerin salınımmın disregülasyonu ile birlikte, Behçet hastalığının pek çok manifestasyonunun gelişiminden sorumlu olabileceği düşünüldü.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Behçet hastalığında ultraviyole B ile eritem oluşturulan minimal dozun belirlenmesi ve bunun Deri Paterji Testi ile karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
MEHMET SAYARLIOĞLU
- Behçet hastalığında serum ve deri nitrit düzeylerinin araştırılması
The Investigation of serum and skin levels of nitrite in patients with Behçet's disease
MELTEM ŞENTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2000
DermatolojiSüleyman Demirel ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. PINAR BAŞAK (YÜKSEL)
- Behçet hastalığında ileri yaş tutulumunun özellikleri, juvenil ve erişkin tutulum gösteren behçet hastaları ile farklılıkların araştırıldığı, retrospektif kontrollü bir araştırma
The characteristics of late-onset behçet's disease: a retrospective case-control study evaluating the differences with juvenile and adult-onset behçet's disease
KÜBRA NURSEL BÖLÜK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AFET AKDAĞ KÖSE
- Behçet Hastalığında tırnak kıvrımı kapiller sisteminin videodermatoskop ile değerlendirilmesi
Evaluation of nailfold capillary system with videodermatoscope in Behçet's disease
ZAHİDE SEVİL AYTEKİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
DermatolojiOndokuz Mayıs ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET YAŞAR TURANLI
- Deri lezyonları belirgin olan 23 Behçet hastasında deri lezyonlarının histopatolojik görünümü
Histopatological views of skin lesion in 23 Behcet patient who have significient skin lesion
EKREM CİVAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
DermatolojiDicle ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SEMA AYTEKİN