Tip 2 diyabetlilerde kan şekeri izlemenin diyabet kontrolü ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
The impact of self monitoring of blood glucose on diabetes conrol and quality of life in patients with type 2 diabetes
- Tez No: 247492
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. ŞEYDA ÖZCAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabet, Kan Şekeri, Kendi Kendine Kan Şekerini İzleme, Yaşam Kalitesi, Diyabet Kontrolü, Diabetes mellitus, Kan glükozu, Type 2 Diabetes, Blood Glucose, Self Monitoring of Blood Glucose, Quality of Life, Diabetes Control, Diabetes mellitus
- Yıl: 2009
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Tanımlayıcı-ilişki arayıcı ve kesitsel tipte tasarlanan bu çalışmanın amacı tip 2 diyabetlilerde kendi kendine kan şekerini izlemenin (KŞİ) yaşam kalitesi, diyabet tutumu ve diyabet kontrolü üzerine etkisini değerlendirmektir.Araştırmanın örneklemini İstanbul'da bulunan iki diyabet polikliniğinden seçilen 260 tip 2 diyabetli birey oluşturdu. Veriler görüşme formu, Diyabet Tedavisinden Memnuniyet, WHO İyilik hali/yaşam kalitesi, Diyabeti Anlamlandırma Farklılıkları ve Diyabet Tutumu Ölçekleri kullanılarak diyabetli bireyin onayı dahilinde toplanmış, verilerin analizinde t testi, ki-kare (?2) testi, Fisher's exact ?2 testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis Testi ve korelasyon analizi kullanıldı.Analizler sonucunda kullanılan ölçekler geçerli ve güvenilir bulundu. Diyabetlilerin ortalama yaşı 53,83±9,07yıl, diyabet tanı süresi 7,36±5,75 yıl, HbA1c ortalaması %7,76 ±1,83 bulundu. %56,5'i kadındı. Diyabetli bireylerin %78,5'i kan şekerini (KŞ) izlemekteydi. %66,4'ü insülin tedavisi uygulamaktaydı. Diyabetlilerin ekonomik durumu ve diyabet tanı süreleri ile kan şekeri izleme durumu arasında anlamlı ilişki bulundu. Tanı süreleri 11 yıldan fazla olan, kronik komplikasyonlara sahip bireylerde, oral antidiyabetik (OAD) + insülin ve insülin ile tedavi olanlarda, planlı diyabet eğitimi alanlarda KŞİ oranı daha fazlaydı.WHO-5 İyilik hali/ Yaşam Kalitesi ve Diyabeti Anlamlandırma Farklılıkları ölçeklerinin toplam puanları yüksek olan bireylerde KŞİ oranları daha fazlaydı, Diyabet Tedavisinden Memnuniyet ölçeği toplam puanı düşük olan ve Diyabet Tutumu toplam puanı yüksek olan diyabetli bireylerde KŞ ölçüm sıklığı daha fazlaydı.Bu sonuç, yaşam kalitesinin ve diyabet tutumunun olumlu yönde artması ile KŞİ oranını arttığını göstermektedir.
Özet (Çeviri)
The aim of descriptive- correlational and cross-sectional study is to assess the impact of SMBG on quality of life, diabetes attitude and diabetes conrol in patients with type 2 diabetes.The sample of study comprised of 260 people with type 2 diabetes from two diabetes outpatient clinics in Istanbul. Data were collected by self reported-quastionnnaires; Diabetes Treatment Satisfaction Quastionnaire (DTSQ), WHO-5 Well-Being/ Qualty of Life (WHO-5), Semantic Differential in Diabetes (SDD) and Diabetes Attitude Scale (DAS). Ethical approvals from two ethics committee were taken. T-test, chi-square test, Fischer?s exact chi-square test, Mann Whitney-U test, Kruskal Wallis Test, pearson and spearman correlation analysis were done by using SPSS Client version (Ist Univ).These quastionnaires were found to be valid reliable tools. Mean age was 53.83±9.07 years, duration of diabetes was 7.36±5.75 years, mean HbA1c level %7.76 ±1.83. Of the sample, %56.5 was female, %78.5 used SMBG and %66.4 was on insulin therapy. Economic status, duration of diabetes and self monitoring of blood glucose were associated significantly. The ratio of SMBG was more than the patients who had diabetes more than 11 years, had chronic complications, used oral antidiabetic drugs + insulin therapy and took regular diabetes education.People having high scores of WHO-5 and SDD had high ratio of SMBG significantly. People having high scores of DAS and low scores of DTSQ measured blood glucose more frequent than the others. The SMBG ratio increased significantly on the patients who had high total score of WHO-5 and SDD quastionnaire.These results show, SMBG affects quality of life and diabetes attitude in patiens with diabetes positively.
Benzer Tezler
- İnsülin kullanan diyabetlilerde bireysel izlem ile diyabet kontrolü ve hipoglesimi arasındaki ilişki
The relationship between self-monitoring and diabetes control ,hypolycemia in insulin-dependet diabetics
ÖZGÜL EROL
Yüksek Lisans
Türkçe
2003
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. ŞEYDA ÖZCAN
- Tip 2 diyabetlilerde d vitamini düzeyleri ile kan şekeri, LDL kolesterol ve trigliserid ilişkisi
The relationship with type 2 diabetes mellitus patients and plasma d vitamin level, blood sugar, LDL cholesterol and triglyceride
AYSU BEKCİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
Beslenme ve DiyetetikOkan ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MÜVEDDET EMEL TÜFEKÇİ ALPHAN
- Tip 2 diyabet hastalarında perde kullanımının kendi kendine enjeksiyon, test yapma korkusu ve ağrıya etkisinin incelenmesi
The effect of using a 'curtain' on fear of self-injection, fear of blood glucose testing, and pain in patients with Type 2 diabetes
EBRU YETİŞTİREN
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
HemşirelikDicle Üniversitesiİç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAMDİYE ARDA SÜRÜCÜ
- Tip 2 diabettes mellitus'lu hastalarda mizaç ve karakter profili, klinik özellikler ve yaşam kalitesi
Temperament and character inventory, clinical properties and life quality of type 2 diabetes Mellitus patients
ELİF BİTER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
PsikiyatriKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. M. FATİH KARAASLAN
- Tip 2 diabetes mellitus'u olan bireylerde transteoretik model temelli motivasyonel görüşmenin öz-etkililik, metabolik kontrolve sağlık davranışına etkisi
The effect of transtheoretic model based motivational interview on self-efficacy, metabolic control and health behaviour in individuals with TYPE 2 diabetes mellitus
ALİME SELÇUK TOSUN