Martyrs and dervishes as witnesses: The transformation of Byzantine identity in the lands of Rum (13th-15th centuries)
Şehit ve dervişlerin tanıklığı: Rum ilinde Bizans kimliğinin değişimi (onüç-onbeşinci yüzyıllar)
- Tez No: 271124
- Danışmanlar: PROF. DR. MİCHEL KAPLAN, PROF. DR. NEVRA NECİPOĞLU
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Tarih, Sosyoloji, History, Sociology
- Anahtar Kelimeler: 13. yüzyıl, 15. yüzyıl, Bizanslılar, Dervişler, Değişim, Kimlik, Kimlik değişimi, Müslümanlık, Tanıklık, Türkler, Şehitler, 13. century, 15. century, Byzantines, Dervishes, Change, Identity, Identity change, Muslimism, Testimony, Turks, Martyrs
- Yıl: 2010
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Boğaziçi Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tarih Bölümü
- Bilim Dalı: Tarih Ana Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Anadolu ve Balkanlarda onbir ve onbeşinci yüzyıllar arasında yaşanan politik, sosyal ve kültürel değişim Ortaçağ Akdeniz havzasında yaşanan önemli değişimlerin sonuncusudur. Bu tezin ilgi odağı 1261 ve 1453 yılları arasında Müslüman kaynakları tarafından Rum toprakları olarak adlandırılan eski Bizans topraklarında yaşamını sürdüren Bizanslıların kimliklerindeki değişimdir. Söz konusu dönemde Türk-Müslüman göçlerini izleyen akınlar, yağmalar, fetihler, kolonizasyon ve tekrar yapılanma süreçlerinde Bizanslıların grup kimliklerini belirleyen fiziksel ve sembolik alanların sınırları geçilmiş ve esaret, ihtida, taraf değiştirme gibi sebeplerden grupları giderek daralmıştır. Bu küçülmenin Bizans kimliği üzerindeki etkisini anlamak için Bizans şehitlik hikayeleri ile bu dönemde Türk-Müslüman toplumlarında üretilmiş menakıbnameler ve kahramanlık destanlarında“ kendi ”ve“ öteki ”ni tanımlayan terminoloji incelenmiştir. Dönemin Bizans kimliğinde öne çıkan Hıristiyan, genos, patris ve barbaros kavramları ve yine dönemin Türk-Müslüman kimlik tanımında önemli Müslüman, Türk, Rumi ve kâfir gibi terimlerin zaman içinde uğradıkları anlam değişiklikleri ve“ kapsama alanları ”tartışılmaktadır. Kimlik üzerinden yapılan bu araştırma Bizans topraklarına göç eden Türk-Müslüman gruplarının diyalektik bir dönüşümle etraflarını değiştirirken kendilerinin de dönüştüklerini göstermiştir. Toprak ve grup olarak giderek küçülen Bizanslıların dışlayıcı bir kimlik tanımı oluştururken, yayılan ve grup olarak büyüyen yeni yerleşimcilerin hudutları silik ve kapsayıcı kimlik tanımını benimsedikleri öne sürülmektedir. Bu çalışma söz konusu sosyal ve kültürel değişimi kimlikleri mühürlü, zaman içinde değişmeyen ve birbirine değmeyen uygarlıklar arasında gören genel kanıya yeni bir yorum ve bakış açısı getirmektedir.
Özet (Çeviri)
The transformation of Asia Minor and the Balkans between the eleventh and the fifteenth centuries constitutes one of the last chapters of social and cultural change in the Mediterranean basin in the Middle Ages. The focus of the dissertation is on the transformation of Byzantine identity between 1261 and 1453 in the former Byzantine lands, which were named as the lands of Rum by the Muslim sources. Due to incursions, raids, conquest, recolonization and reconstruction following the Turco-Muslim migrations and settlement, the physical and symbolic boundaries of the Byzantines as a group were trespassed, there was an encounter with the ?other? and through conversion, enslavement and changing sides and places the Byzantines as a group became smaller. The effect of this change on Byzantine identity is researched through the examination of the definition of ?self? and ?other? in Byzantine martyria and Turco-Muslim hagiographical sources (menakıbnames) and heroic epics. In this inquiry both Byzantine identity and the identity of ?other? are historicized and underlined. The changing meanings of terms such as Christian, genos, patris and barbaros which appear most in the martyria and Muslim, Turk, Rumi and kafir in the menakıbnames and heroic epics which are used to identify ?self? and ?other? are examined. The close analysis of terminology and the relation of the ?self? with the ?other? in the sources reflect that while the Byzantine self identity became exclusive as a defense against the shrinking of the group, the Turco-Muslim identity formation was quite inclusive having fluid boundaries between ?self? and ?other?. A dialectic formation of identity can be perceived where the newcomers were themselves being transformed while transforming their environment. This study brings a new approach and interpretation to the frequently assumed sealed civilizational identities.
Benzer Tezler
- Hz.Peygamber'in savaş stratejisi
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA AĞIRMAN
Doktora
Türkçe
1992
DinAtatürk Üniversitesiİslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. İHSAN SÜREYYA SIRMA
- Birinci Dünya Harbi'nde Konya'dan şehid olanlar üzerine bir inceleme
Başlık çevirisi yok
CİHAT GÖKTEPE
- İstanbul metropoliten alan gelişme sürecinde bir dini, kültürel sosyal yerleşim merkezi-Eyüp
In the development process of İstanbul metropolitan area, a center of religious, cultural social setlement-Eyüp
H.FAHRÜNNİSA KARA (ENSARİ)
- Kariye parekklesionu: Bir mezar şapeli olarak ikonografik programının yorumlanması ve işlevi
Başlık çevirisi yok
TURGUT ENGİN AKYÜREK
- Erken Hristiyan ve ilk Bizans resim ve kabartma sanatında kaynak ve okullar (2 cilt)
Sources and school of painting and sculpture during the early Christian and first Byzantine period
AHMET MEHMET KİPMEN