Sirotik hastalada regenerati-displastik nodül ile hepatosellüler karsinom lezyonlarının ayırımında diffüzyon ağırlıklı MR görüntülemenin rolü
The contrubition of DWI to MRI in differantial diagnosis of HCC and regenerative-displactic nodular lesions in cirrhotic liver
- Tez No: 288547
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BARIŞ BAKIR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
- Anahtar Kelimeler: Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme, Karaciğer hastalıkları, Karaciğer sirozu, Karsinoma-hepatoselüler, Teşhis-ayırıcı, Diffusion magnetic resonance imaging, Liver diseases, Liver cirrhosis, Carcinoma-hepatocellular, Diagnosis-differential
- Yıl: 2011
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Çalışmamızın amacı difüzyon ağırlıklı görüntülemenin siroz zemininde hepatosellüler karsinom lezyonları ile regeneratif-displastik nodüler lezyonların ayrımındaki rolünu araştırmaktır.MATERİYEL ve METOD: Çalışmaya İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesinde siroz zemininde hepatosellüler karsinom(HSK) ve/veya regeneratif-displastik nodüler(RDN) lezyon tanısı almış 50 hasta dahil edildi (35 erkek 15 kadın ortalama yaş 59,1). 50 hastada 40 adet HSK ve 25 adet RDN lezyon çalışmaya alındı. Klinik, patolojik ve radyolojik veriler retrospektif olarak değerlendirildi. T1-T2 ağırlıklı görüntüler, postkontrast dinamik görüntüler ve difüzyon ağırlıklı görüntüler iki radyolog tarafından incelendi. Histopatolojik veya klinik ve radyolojik olarak tanı konmuş hepatosellüler karsinom ve regeneratif-displastik nodüler lezyonların difüzyon ağırlıklı görüntü sinyal intensiteleri ve ADC haritalamasındaki değerleri kalitatif ve kantitatif olarak değerlendirildi. Bulgular dinamik kontrastlı magnetik rezonans görüntüleriyle karşılaştırıldı.BULGULAR: Çalışmamızda kalitatif inceleme sonucunda toplam 40 HSK lezyonunun %95 inde (n=38) difüzyon kısıtlaması izlendi. 2 HSK lezyonu DAG de kısıtlama göstermedi. RDN lezyonların %52'si (n=13) izointens, %20'si (n=5) hiperintens, % 28'i (n=7) hipointens karakterde izlendi. HSK'larda izlenen difüzyon kısıtlamasının RDN lezyonlarda izlenen kıstlamaya göre istatistiki olarak anlamlı derecede fazla olduğu saptandı (p<0,001).Kantitatif analizlerde lezyonların ADC sinyal değerleri ve komşu parenkimden ölçülen değerler orantılanarak lezyonların ADC oranları saptandı. HSK lezyonlarında ADC değerleri 1,19 ve ADC oranı 0,87 iken RDN lerde ADC değerleri 1,36 ve ADC oranı 1.03 olarak hesaplandı. HSK lezyonlarında ADC ve ADC oranları RDN ler ile karşılaştırılınca anlamlı derecede daha düşüktü (p<0,001).ADC oranı 0,95 in altında kabul edildiği zaman %97,5 duyarlılık ve %64 özgüllük ile HSK lezyonlarının RDN lezyonlardan ayrımı yapılabilmektedir.SONUÇ: DAG ve ADC haritalaması yöntemleri siroz zemininde gelişen HSK ve RDN lezyon ayrımında konvansiyonel MRG nin duyarlılığını arttırmaktadır.
Özet (Çeviri)
OBJECTIVE: The goal of this study is to determine the contribution of diffusion-weighted(DWI) magnetic resonans imaging in the differantial diagnosis of hepatosellular carsinomas(HCC) and regenerative-dysplastic nodules(RDN) in cirrhotic liverMETHODS: 50 patients, diagnosed as HCC and/or regenerative-displastic nodul in cirrhotic liver, were included in our study(35 male and 15 female mean age 59,1). Among these 50 patients 40 HCC and 25 RDN lesions were examined. Clinic, histopathologic and radiologic datas were retrospectively evaluated. T1-T2 and dinamic postcontrast MRI images along with the diffusion and ADC mapping imagings were evaluated by 2 radiologists. DWI and ADC mapping of histopathologic or clinic and radiologically diagnosed HCC and RDN lesions were evaluated and ADC values were calculated. The results were compared with conventional dinamic MRI images.RESULTS: In our study %95 of 40 HCC lesions demonstrated diffusion restriction. 2 HCC lesions did not show diffusion restriction. %52 o RDN lesions were isointense on DWI, %20 show diffusion restriction and %28 of RDN lesion were hipointens on DWI. The difference of the SI distribution was statistically significant between HCC and RDN lesions(p<0,001)On quantitative analysis, we calculated ADC values of lesions and ADC ratio of lesion-to-liver values. ADC values of HCC was 1,19 and ADC ratio was 0,87 on the other hand AD values of RDN was 1,36 and ADC ratio was 1,03. The mean ADC values and ADC ratio of the RDN lesions was higher than that of the HCCs, and there was a significant difference between the 2 groups(p<0,001).When a cutoff value of 0,95 is considered for ADC ratio, on DWI with ADC mapping %97,5 sensitivity and %64 spesificity can be calculated to differantiate HCC lesion from RDN lesions.CONCLUSION: DWI can improve differantial diagnosis of HCC versus RDN in cirrhotic liver combined with contrast enchanched MRI.
Benzer Tezler
- Asitli karaciğer sirozu olan erkeklerde serum büyüme hormonu, somatomedin-C ve estradiol düzeyleri
Başlık çevirisi yok
İBRAHİM GEYİK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Gastroenterolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
- Malignite ve sirotik asit sıvılarının ayrılmasında asit sıvısındaki lipitlerin değeri ve protein düzeyleri ile karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
NİHAL SALMAYENLİ
- Asitli karaciğer sirozu olan erkeklerde serum aldosteron estradiol ve elektrolit düzeyleri
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA TOPALHASAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Gastroenterolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
- Hepatik ensefalopatide parenteral amino asit infüzyon tedavisinin etkinliğinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
MAHMUT ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
GastroenterolojiUludağ Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FARUK MEMİK