İnterferon-alfanın TIL sitotoksisitesine etkisi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 30297
- Danışmanlar: PROF. DR. MAHMUT N. ÇARİN
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Onkoloji, Oncology
- Anahtar Kelimeler: Antijenler-neoplazm, B lenfositleri, Katil hücreler-doğal, Lenfositler-tümör enfiltre edici, Sitotoksisite-immünolojik, T lenfositleri, İnterferonlar, Antigens-neoplasm, B lymphocytes, Killer cells-natural, Lymphocytes-tumor infiltrating, Cytotoxicity-immunologic, T lymphocytes, Interferons
- Yıl: 1993
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Onkoloji Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
39 ÖZET Konağın doğal savunma mekanizmasını uyarması esasına dayanan biyolojik terapi, bazı kanserli olgularda tümörün regresyonunu sağlayan bir tedavi yöntemi olarak yaygınlaşmıştır. Biyoteknolojideki gelişmelerle, çeşitli biyolojik moleküllerin büyük miktarlarda üretilmesinden sonra, IL-2 ile klinik çalışmalar başlatılmıştır. 80'li yılların başlarında IL-2 ile inkübe edilen lenfositlerin, taze tümör hücrelerini öldüren LAK hücrelerine dönüştüğü keşfedilmiş ve LAK tedavisinin klinikte ileri kanserli olgularda uygulanmasının hemen ardından yine IL-2 ile aktiflenen TIL'lerin klinikte kullanımı gündeme gelmiştir. MHC'ye bağımlı bir sitotoksisite gösteren TIL'lerin tümör hücresine karşı îiziste, LAK hücrelerine göre 50-100 kez daha etkin olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda Malign Melanom ve RCC'Ii olguların taze tümör materyalinden elde edilen TIL'lerin kültürde çoğaltılması, yaşam süreleri, hücre yüzey özellikleri ve sitotoksik aktiviteleri incelendi. IFN'lann hücre yüzeyinde MHC ekspresyonunu arttırıcı etkisi göz önüne alınarak, IFN-alfa ile inkübe edilmeyen ve İFN-alfa ile inkübe edilen tümör hücreleri arasında TIL sitotoksisitesi açısından istatistiksel olarak bir fark bulunamadı. Malign melanomiu olgularda CD3(+) T hücrelerine %96.56 oranında rastlanırken, RCC'Ii olgularda bu oran %77.47 idi (p>0.05). Aynı zamanda, CD8(+) T hücre özelliği tüm olgularda baskındı (%86.57) ve CD4(+) fenotip ise %7.86 oranı ile sınırlı idi. Tüm olgularda TIL'lerin CD25 (IL-2 reseptör- alfa zinciri) ekspresyonu zayıf olarak bulundu (%7.74). Bu düşüklüğün, kültür ortamında yoğun olarak bulunan IL-2'ye bağlı olduğu düşünüldü.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- The role of oxidative stress factors in the pathophysiology of Ocular Rosacea, analysis of tears and other materials
Oküler Rosacea patofizyolojisinde oksidatif stres faktörlerinin rolü, gözyaşı ve diğer materyallerin analizi
NİLÜFER YEŞİLIRMAK
Doktora
İngilizce
2023
BiyokimyaGazi ÜniversitesiTıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NESLİHAN BUKAN
PROF. DR. JEAN-LOUIS BOURGES
- Endoplazmik retikulum stres modeli oluşturulan insan meme kanseri (MCF-7) hücrelerinde linearolün endoplazmik retikulum stres markerleri üzerine etkilerinin araştırılması
IInvestigate the effects of linearol on the endoplasmic reticulum markers by using the endoplasmic reticulum stress generated model of human breast cancer cells (MCF-7).
HALİL TURHAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
BiyolojiAfyon Kocatepe ÜniversitesiMoleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İBRAHİM HAKKI CİĞERCİ
- Mobil telefon kullanımına bağlı oluşan 900-1800 mhz radyo frekans dalgalarının meydana getirdiği elektromanyetik alanın iliak kanat kemik mineral yoğunluğuna etkisi
The effect of electromagnetic fields on bone mineral density of iliac bone produced by 900-1800 mhz radio frequency waves dependent on cellular phone usage
BEŞİR ANDAÇ AKSOY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Ortopedi ve TravmatolojiSüleyman Demirel ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NEVRES HÜRRİYET AYDOĞAN
- Kronik hepatit b tanılı hastalarda kemik metabolizma parametrelerinin bazılarının sağlıklı bireylerle karşılaştırılması
Comparing some of bone metabolism parameters between chronic hepatitis b patients and healty control
OĞUZ DİKBAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA SAİT GÖNEN