Hiyalin kıkırdağın değişik konaklara biyolojik tropizmi
The biological tropism of hyaline cartilage in different hosts
- Tez No: 365410
- Danışmanlar: PROF. DR. MAHMUT NEDİM DORAL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Kıkırdak, Kondrosit, İn vivo kültür, Omentum, Periton, Kolajen, İn vivo, Cartilage, Chondrocyte, In vivo culture, Omentum, Peritoneum, Collagen, In vivo
- Yıl: 2014
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Büyükdoğan K. Hiyalin Kıkırdağın Değişik Konaklara Biyolojik Tropizmi - Hayvan Deneyi -. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Tezi, Ankara 2014.“In vitro”kondrosit kültürü ve proliferasyonu ile ilgili birçok çalışma bulunmasına rağmen“in vivo”çalışmalar yeterli sayıda değildir. Hipotezimiz, canlılardaki bazı dokuların kondrogenezisi teşvik edebileceği ve artırabileceği idi. Çalışmamızda tavşan modelinde omentum, periton, kas ve aşil paratenonu gibi farklı yumuşak dokuların kondrogenezis stimülasyon potansiyellerini değerlendirmeyi hedefledik. Etik kurul onayından sonra sonra 45 Yeni Zellanda tavşanın sağ dizlerinden standart boyutta osteokondral greftler alındı. Denekler 5 gruba ayrıldı ve parçalar uygun cerrahi koşullarda omentuma (n=10), peritona (n=10), kas dokusuna (n=10) ve Aşil paratenonuna (n=10) yerleştirildi. Kontrol grubu (n=5) olarak doğal distal femoral kondiler kıkırdak değerlendirildi. Greftler 5 ayın sonunda çıkartılıp histolojik olarak incelendi. Histolojik kesit alanında görülen kondrositlerin kantifikasyonu ışık mikroskopunun“Camera Lucida”sistemi kullanılarak yapıldı. Her bir mikroskopik kesitte kondrositler 200X büyütme altında 0.01mm2 lik 10 farklı alanda sayıldı. Elde edilen veriler ile yapılan analiz sonucunda; kontrol grubunun(n=5) ortalama kondrosit sayımı 16,0 ±0,67, omentum grubunun (n=7) 14,4 ±0,97, kas grubunun (n=4) 9,7 ±1,39, paratenon grubunun (n=5) 9,2 ±0,42 ve periton grubunun (n=8) 15,4 ±1,09 olarak bulundu. Paratenon ve kas grubunun ortalama kondrosit sayısı kontrol grubuna ve periton grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu ( Kruskal - Wallis testi p <0,001). Omentum ve periton grubundaki kondrosit değerleri, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında değerler arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p >0,05). Osteokondral otogreftlerin mezotelyal bölgeye implantasyonu sonrası oluşan dokuların histolojik olarak canlılığını ve hücreselliğini koruduğu gözlendi. Elde ettiğimiz verilere dayanarak, hayvanlarda periton ve omentumun osteokondral doku için potansiyel bir in vivo inkübatör olabileceğini öngörebiliriz.
Özet (Çeviri)
Büyükdoğan K. The Biological Tropism of Hyaline Cartilage in Different Hosts -Animal Study-. Hacettepe University Faculty of Medicine, Thesis in Orthopaedics and Traumatology, Ankara 2014. There are several in vitro studies about chondrocyte cultures and proliferation, however, there are not sufficient number of them about in vivo proliferation. Our hypothesis was that, some tissues might promote and enhance condrogenesis in living organisms. We aimed to evaluate the condrogenesis stimulation potential of various types of soft tissues such as omentum, peritoneum, muscle and Achilles paratenon in a rabbit model. 45 New Zealand rabbits were used following the permission of the local ethical committee. Standard sizes of osteochondral grafts were harvested form right knees. Five groups were formed and graft samples were placed securely into the omentum (n=10), peritoneum (n=10) , muscle (n=10) and Achilles paratenon tissue (n=10). Control group (n=5) was native distal femoral condylar cartilage. After five months, samples were collected, evaluated histologically and quantification of the chondrocytes was performed by using the camera lucida system of a light microscope. Microscopic sections were counted under 200X magnification at a constant area of 0.01mm2 at 10 different areas for each section. The mean number of chondrocytes were 16,0 ±0,67 in control group (n=5), 14,4 ±0,97 in omentum (n=7), 9,7 ±1,39 in muscle (n=4), 9,2 ±0,42 in Achilles paratenon (n=5) and 15.4±1,09 in peritoneum group (n=8) respectively. Mean number of chondrocytes in paratenon and muscle group were meaningfully lower than control and omentum group (Kruskal - Wallis p <0,001). When they were compared omentum and peritoneum groups were not statistically different from control group (p >0,05). After the implantation of osteochondral autografts into the mesothelial sites, grafts sustained their cellularity and viability histologically. The results of this study indicate that omentum and peritoneum may have the potential to be used as an in vivo incubator for osteochondral tissue growth in animals.
Benzer Tezler
- Yerli merkebin (Equus asinus L.) gözü (organum visus) üzerinde komparatif makro-anatomik ve subgros araştırmalar
Başlık çevirisi yok
R. MERİH HAZIROĞLU
- Bazı çökerten etmenleri ile kimyasal savaşım üzerinde çalışmalar
Studies on chemical control against certain dampin-off agents
NECLA KÖSE
- Konya bölgesi kuzu pnömonilerinde patolojik ve etiyolojik araştırmalar
Başlık çevirisi yok
METİN MÜNİR KIRAN
Doktora
Türkçe
1990
Veteriner HekimliğiSelçuk ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. HÜDAVERDİ ERER
- Eklem yüzü kıkırdak defektlerinin serbest otojen periost ve fasya grefti ile tamiri
Başlık çevirisi yok
MAHMUT ARGÜN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1991
Ortopedi ve TravmatolojiErciyes ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ALİ BAKTIR