Geri Dön

Buhârî'nin cerh-ta'dîl metodu

Bukhari's al-jarh al-ta'dil method

  1. Tez No: 436679
  2. Yazar: MUSTAFA TAŞ
  3. Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. HALİL İBRAHİM TURHAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Din, Religion
  6. Anahtar Kelimeler: Buhari, Cerh-tadil yöntemi, Rical ilmi, Bukhari, Al-djarh-tadil method, Rical ilmi
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hicrî ikinci asır sistematik dönem cerh-ta'dîl ilmi, hicrî üçüncü asırda Buhârî'nin (ö. 256/870) içerisinde bulunduğu tabaka ile devam etmiştir. Buhârî bu alanda et-Târîhu'l-kebîr, et-Târîhu'l-evsat ve ed-Duafau's-sağîr adlı eserleriyle önemli bir münekkittir. Bu çalışmada Buhârî'nin otorite olduğu bir diğer alan olan cerh-ta'dîl ilmindeki metodu incelenmiştir. Araştırmanın konusu, önemi, kaynakları ve yöntemine dair verilen bilgilerin yer aldığı girişten sonra birinci bölümde Buhârî'nin ilmî şahsiyeti ve ricâl ilmindeki yerine temas edilmiştir. Münekkitlerin adâlet ve zabt açısından ricâl değerlendirmeleri, bu değerlendirmeler esnasında kullanmış oldukları lafızlar ve bunların manaları cerh-ta'dîl ilminin omurgasını oluşturmaktadır. Bu bağlamda tezin ikinci bölümünde Buhârî'nin adâlet ve zabt açısından ricâl değerlendirmeleri ile onun bu hususta kullanmış olduğu tenkit terimleri incelenmiş, burada elde edilen verilerin değerlendirilmesiyle oluşan teorik kısmın tatbiki sahadaki sonucu için el-Câmi'u's-sahîh'le mukayesesi yapılarak değerlendirilen râvinin el-Câmi'u's-sahîh'te rivayetinin bulunup bulunmadığı araştırılmıştır. Üçüncü bölümde Buhârî'nin hicrî ilk iki asırdaki cerh-ta'dîl ifadelerini nasıl değerlendirip aktardığı, söz konusu dönemdeki münekkitler ile Buhârî arasında yapılan karşılaştırmalar ile ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yine Buhârî'nin ed-Duafâu's-sağîr'i hem kendi dönemi hem de kendisinden sonraki dönem duafâ literatürü ile ricâl değerlendirmeleri ve yöntem açısından karşılaştırılmıştır. Böylece onun bu alandaki metodunun izleri sürülmüştür. Araştırma süresince tespit edilen neticelerin yer aldığı sonuç kısmıyla da çalışma tamamlanmıştır.

Özet (Çeviri)

The science of al-jarh al-ta'dil in the systemathic period of the 2nd century A.H. progressed through the 3rd century A.H. with a group of scholars among whom Bukhari (died in 256 A.H. / 870 A.D.) took his place. Bukhari is an important figure in this field with his works at-Tarikh al-kabir, at-Tarikh al-awsat and ad-Dhuafa as-saghir. In this study, his method of al-jarh al-ta'dil, on which he is regarded as an authority, was examined. The topic of the research, its importance, sources and the method are mentioned in the introduction. In the first part, the scholarly personality of Bukhari and his role for the rijal was given. The rijal evaluation of hadith narrators in terms of justice and protection, the terminology they used and their meanings are at the core of al-jarh al-ta'dil science. In this context, in the second part of the thesis, Bukhari's rijal and al-jarh al-ta'dil evaluation and the terminology he used were examined. In the light of the data obtained through this process, the theoretic information was applied to the area; these data were compared to his famous work, al-Jami al-saheeh. It was searched whether there is a hadith cited from the hadith narrator in his book. In the third part, what Bukhari considered and reported relating to the al-jarh al-ta'dil methods during the first two centuries A.H. is discussed by comparisons between Bukhari and other critics of the era. Besides, his work, ad-Dhuafa as-saghir, is compared to other dhuafa literature during and after his time in terms of rijal evaluation and methods. Thus, his trace in this field was followed. With the results determined during the study and conclusion part, the study is completed.

Benzer Tezler

  1. İbn Ebî Hâtim er-Râzî ve Cerh ve Ta'dîl'deki metodu

    Ibn Abî Hâti̇m al-Râzî and his method about Cerh and Ta'dîl

    FİKRET ÖZÇELİK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    DinDicle Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET BİLEN

  2. Dârekutnî'nin Sahîh-i Buhârî'de illetli gördüğü rivayetlerin tahlili -et-Tetebbu' özelinde-

    The analysis of the narrations of the critised of Dāraqutnῑ in Sahῑh al-Bukhārῑ -especially in at-Tatabbu'-

    ZEHRA ÜLGÜR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    DinYalova Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATMA KIZIL

  3. Humeydi'nin musnedi ve hadis literatüründeki yeri

    Humeydi's musned and its place in the hadith literature

    MUSTAFA TAYYAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    DinAnkara Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALİ DERE

  4. Beğavî'nin Meâlimü't-Tenzîl isimli tefsirindeki hadislerin tahriç ve değerlendirilmesi (Fussılet, Şûrâ, Zuhruf, Duhân, Câsiye, Ahkâf ve Muhammed Sûreleri)

    The extraction and evaluation of hadiths in the commentary of Al-Baghawi titled Ma'alim at-Tanzil (Sūrat Fussılat, Al-Shūrā, Al-Zukhruf, Al-Dukhān, al-Jāthiya, al-Ahqāf, and Muhammad)

    MEHMET ALİ ERDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    DinSelçuk Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSA ERKAYA

  5. Şîa âlimlerine göre el-Kâfî'nin hadis ilmi açısından değerlendirilmesi

    The evaluation of al-Kâfî from the science of hadith according to Shia scholars

    HASAN SELAM

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    DinDicle Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET BİLEN