Geri Dön

Primer aşı serisi tedavi öncesi tamamlanmış akut lenfoblastik lösemi (aLL) ve akut myeloid lösemi (AML) tanısı ile izlenen hastaların remisyon döneminde kızamık, kızamıkçık, kabakulak, suçiçeği, hepatit A ve B aşılarına karşı antikor yanıtlarının değerlendirilmesi

Primer aşi serisi tedavi öncesi tamamlanmiş akut lenfoblastik lösemi (ALL ve akut myeloid lösemi (AML) tanisi ile i̇zlenen hastalarin remisyon döneminde kizamik, kizamikçik, kabakulak, suçiçeği, hepatit A ve B aşilarina karşi antikor yanitlarinin değerlendirilmesi

  1. Tez No: 655152
  2. Yazar: ELİF KILIÇ KÖNTE
  3. Danışmanlar: PROF. HÜSNİYE NEŞE YARALI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Aşılama, Hepatit A, Hepatit B, Kabakulak, Kızamık, Kızamıkçık, Lösemi, Lösemi-miyeloid-akut, Prekürsör hücreli lenfoblastik lösemi-lenfoma, Remisyon, Vaccination, Hepatitis A, Hepatitis B, Mumps, Measles, Leukemia, Leukemia-myeloid-acute, Precursor cell lymphoblastic leukemia-lymphoma, Remission
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve amaç: Lösemiler çocukluk çağı kanserleri içerisinde dünyada ve ülkemizde ilk sırada yer alır. Geliştirilen yeni tedavi stratejileri, kanser hastalarının yaşam beklentisinde artış sağlamakla birlikte enfeksiyonlara karşı koruyucu antikor titrelerinin kaybı sonucu ciddi enfeksiyonların gelişmesi gibi riskli durumlar daha fazla görülmeye başlamıştır. Çalışmamızın amacı; hastaların lösemi tedavisi sonrası çocukluk çağı aşılaması ile ilgili immunitelerini değerlendirmek ve ek doz gereken aşıları saptamaktır. Yöntem: Ocak 2013 ve Haziran 2016 tarihleri arasında akut lenfoblastik lösemi (ALL) ve akut myeloid lösemi (AML) tanılarıyla izlenen 66 hasta çalışmamıza dahil edildi. Hastaların cinsiyetleri, tanı yaşları, lösemi tipi, lösemi risk grupları ile KT öncesi, KT sırası ve sonrasındaki aşılama durumları ve kemoterapi (KT) bitimindeki hepatit A, hepatit B, suçiçeği, kızamık, kızamıkçık, kabakulak (KKK) serolojileri kaydedildi. Bulgular: Hastalar ortalama 6,6±4,6 yaş grubunda olup, 66 hastanın 26'sı (%39,4) kız idi. Altmış hasta (%90,9) B-ALL, iki hasta (%3) T-ALL, dört (%6,1) hasta AML tanılarıyla izlendi. Tedavi bitiminde hepatit A (%47,4), hepatit B (%68,2), suçiçeği (%64,7), kızamık (%45,5), kızamıkçık (%43,9) ve kabakulak (%50) aşılarına karşı koruyucu antikor yanıtı kaybı gösterildi. Yüksek risk grubundaki ALL hastalarının hepatit A (%66,7), hepatit B (%100), suçiçeği (%100), kızamık (%100), kızamıkçık (%91,7) ve kabakulağa (%91,7) karşı koruyucu antikor kaybı standart-orta risk grubundaki hastalara göre daha yüksek bulundu. Sonuç: Tedavi bitiminde lösemi hastalarında hepatit A, hepatit B, suçiçeği, KKK'a karşı humoral immünite kaybı gösterilmiştir. Yüksek riskli lösemi hasta grubunda hepatit B, KKK koruyucu antikorunda daha anlamlı azalma olması sebebiyle, kemoterapisi biten hastalara serolojik değerlendirilme yapılamamış olsa da tedavi bitiminden üç ay sonra hepatit B aşısı ve tedaviden altı ay sonra KKK aşısını önermekle birlikte bu konuda daha geniş kapsamlı prospektif çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünüyoruz.

Özet (Çeviri)

Objectives: Leukemias rank first among childhood cancers in the world and also in our country. Although the newly developed treatment strategies increase the life expectancy of cancer patients, risky situations such as the development of severe infections after the loss of protective antibody titers against some infections have become more common. Our study aims to evaluate the patients' immunity regarding childhood vaccination after leukemia treatment and determine the vaccines that require additional doses. Methods: Sixty-six patients who were followed up with the diagnosis of ALL and AML between January 2013 and June 2016 were included in our study. The patient's gender, age at diagnosis, leukemia type, and leukemia risk groups were recorded. Serologies of hepatitis A, hepatitis B, varicella, measles, rubella, mumps at the end of chemotherapy (CT), and vaccination status before, during, and after chemotherapy and age at study period were recorded. Results: The mean age at diagnosis was 6.6 ± 4.6 years, and 26 (39.4%) of 66 patients were girls. Sixty patients (90.9%) were followed up with B-ALL, two patients (3%) with T-ALL, and four (6.1%) patients with AML. At the end of the treatment, loss of protective antibody response against hepatitis A (47.4%), hepatitis B (68.2%), varicella (64.2%), measles (45.5%), rubella (43.9%), and mumps (50%) vaccines were shown. Loss of protective antibodies against hepatitis A (66.7%), hepatitis B (100%), varicella (100%), measles (100%), rubella (91.7%), and mumps (91.7%) in high-risk ALL patients was higher than patients in standard-intermediate risk ALL. Conclusion: Loss of humoral immunity against hepatitis A, hepatitis B, varicella, MMR was shown in patients with leukemia at the end of the treatment. Due to the significant decrease in hepatitis B and MMR protective antibodies in the high-risk group, we recommend patients with leukemia who have completed chemotherapy to be vaccinated with hepatitis B vaccine three months and MMR vaccine six months after the treatment. More comprehensive and prospective studies on this issue is needed.

Benzer Tezler

  1. Süt çocuğunun geçici hipogamaglobulinemisi ve sınıflandırılamayan hipogamaglobulinemi ön tanılarıyla takip edilen hastaların konjuge pnömokok aşı yanıtlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of conjugated pneumococcal vaccine responses of patients followed with the prediagnoses of transient hypogammaglobulinaemia of infancy and unclassified hypogammaglobulinaemia

    AHMET GÖKCAN ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Allerji ve İmmünolojiAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ ORHON

  2. Dapagliflozin ve trimetazidin'in tip 1 diyabetli sıçanlarda doksorubusine bağlı kardiyak disfonksyon üzerine endoplazmik retikulum stresi yoluyla kardiyoprotektif etkileri

    Cardioprotective effects of dapagliflozin and trimetazidine on doxorubusin-induced cardiac dysfunction in rats with type 1 diabetes through endoplasmic reticulum stress

    MUHAMMED MÜRSEL ÖĞÜTVEREN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    KardiyolojiSağlık Bakanlığı

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER ŞATIROĞLU

  3. Polikistik over sendromlu infertil hastalarda klomifen sitrat ve metformin kombinasyonu ile tek başına klomifen sitrat tedavilerinin karşılaştırılması

    Metformin plus clomiphene citrate versus clomiphene citrate only in the treatment of infertil women with polycystic ovary syndrome

    ÜNAL YİRMİBEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Kadın Hastalıkları ve DoğumErciyes Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. YILMAZ ŞAHİN

  4. Erken evre meme kanserlerinde RT-PCR ve MACS yöntemleriyle saptanan kemik iliği mikrometastazlarının prognostik değeri

    Prognostic value of bone marrow micrometastases in patients with early stage breast cancer by using RT-PCR and MACS methods

    ENGİN OKAN YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ABDULLAH İĞCİ

  5. Corynebacterium klinik izolatlarının fenotipik ve moleküler yöntemlerle tür düzeyinde tanımlanması ve farklı Corynebacterium türlerinde daptomisin ve vankomisin yüksek düzey direncinin hızlı ortaya çıkışının değerlendirilmesi

    Identification of Corynebacterium clinical isolates at the species level using phenotypic and molecular methods, and assessment of the rapid emergence of high-level resistance to daptomycin and vancomycin in Corynebacterium species

    TUĞBA KÜÇÜKBAHAR TUNCEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    MikrobiyolojiHacettepe Üniversitesi

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZGEN ESER