Geri Dön

Diyabet tanılı hastaların fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi ve tedaviye uyumları ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Determining the physical activity levels of patients diagnosed with diabetes and evaluating their relationship with treatment adherence

  1. Tez No: 658283
  2. Yazar: HALİL OKUR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. OKCAN BASAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Anketler, Diabetes mellitus, Fiziksel aktivite, Tedaviye bağlılık ve uyum, Ölçekler, Questionnaires, Diabetes mellitus, Physical activity, Treatment adherence and compliance, Scales
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı; Diyabetes Mellitus tanılı hastaların fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek ve tedaviye uyumları arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Yöntem: Bu çalışma tek merkezli, prospektif, analitik bir araştırma olarak planlanmış olup, Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne 15 Şubat-15 Haziran 2020 tarihleri arasında başvuran 237 hasta ile yapıldı. Çalışmaya, en az 1 yıldır diyabet teşhisi olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 18 ila 65 yaşları arasındaki kişiler dahil edildi. Katılımcıların sosyodemografik verileri tarafımızca hazırlanan Hasta Bilgi Formu kullanılarak yüz yüze görüşme tekniği ile sorgulandı. Tansiyon, boy, kilo ve beden kitle indeksi (BKİ) ölçümleri yapılarak kaydedildi. Açlık kan şekeri ve HbA1C düzeyleri kaydedildi. Fiziksel aktivite düzeylerini saptamak için Birinci Basamakta Fiziksel Aktivite Anketi (BBFAA) ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (UFAA) uygulandı. İlaç tedavisine uyum düzeyleri diyabet hastaları için hazırlanmış Modifiye Morisky Tedavi Uyum Ölçeği-8 (MMTUO-8) ile değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizleri için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanıldı. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 237 kişinin yaş ortalaması 51,32±8,62 olup (min:25, max:65) çoğu kadın (%59,5) idi. %57,8'i DM tedavisinde sadece OAD kullanıyor iken %61,6'sında başka bir hastalık sebebiyle ek ilaç kullanımı vardı. UFAA'ya göre katılımcıların büyük çoğunluğu (%60,3) fiziksel olarak inaktif idi. Benzer şekilde BBFAA'ya göre de katılımcıların sadece %8'i hareketli iken büyük çoğunluğunun (%67,9) hareketsiz olduğu saptandı. Katılımcıların MMTUÖ-8 skor değerleri ortalaması 5,74±2,05 olup %44,3'ünün tedaviye uyum düzeyi düşük saptandı. Fiziksel aktivite düzeyini ölçen her iki test ile de kişilerin ilaç tedavisine uyumunda istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Bu çalışmada; DM tanılı hastaların büyük çoğunluğunun fiziksel aktivite düzeyleri düşük bulunmuş olup ilaç tedavisine uyumları arasında ilişki saptanmadı. Ancak her ne kadar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da, uygulanması kolay ve pratik bir test olan BBFAA ile alınan sonuçların daha yol gösterici olduğu gözlendiğinden günlük pratikte daha sık kullanılabileceği kanısına varıldı.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective:The aim of this study was to determine the physical activity levels of patients diagnosed with diabetes mellitus and to evaluate the relationship between their adherence to treatment. Method:This study was planned as a single-center, prospective, analytic studyand it was conducted with 237 patient who applied to Gaziosmanpaşa Training and Research Hospital Family Medicine Outpatient Clinic The study included those aged between 18 and 65 years who had been diagnosed with diabetes for at least 1 year and agreed to participate in the study. Sociodemographic data of the participants were questioned by face-to-face interview techniqu eusing the Patient Information Form prepared by us. Blood pressure, height, weight and body mass index (BMI) were measured and recorded. Fasting blood glucose and HbA1C levels were recorded. General Practice Physical Activity Questionnaire (GPPAQ) and International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) were applied to determine physical activity levels. Levels of adherence to medication were evaluated with the Modified Morisky Treatment Compliance Scale prepared for diabetic patients.For statistical analysis of the data obtained, IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Turkey) program was used. Significance level was evaluated as p <0.05. Results:The meanage of 237 people included in the study was 51,32±8,62 (min: 25, max: 65) and most of them were female(59.5 %). While 57.8% used only OAD in DM treatment, 61.6% had additional medication use düet or another disease.According to the IPAQ, most of the participants (60.3%) were physically inactive. Similarly, according to the GPPAQ, it was found that only 8% of the participants were active while the majority (67.9%) were inactive. The mean Morisky score values of the participants were 5.74 ± 2.05 (min: 0, max: 8), and 44.3% of them had a low level of adherence to medication. No statistically significant relationship was found between both tests measuring physical activity level and adherence to medication(p>0.05). Conclusion:In this study; Physical activity levels of the majority of patients with DM were found to be low, and no relationship was found between their adherence to medication. However, although it was not statistically significant, it was concluded that it could be used more frequently in daily practice, as the results obtained with BBFAA, which is an easy to apply and practical test, were observed to be more instructive.

Benzer Tezler

  1. Tip 2 diyabet hastalarında bakım kalitesi ve tedaviye uyum düzeyi ile yaşam kalitesi ve yatış maliyetleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between quality of care and level of compliance with treatment and quality of life and hospitalization costs in Type 2 diabetes patients

    MEHMET IŞIK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Sağlık YönetimiAnkara Üniversitesi

    Sağlık Kurumları Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YASEMİN AKBULUT

  2. Diyabeti olan geriatrik bireylerin fiziksel aktivite düzeyleri

    Physical activity levels of geriatric individuals with diabetes

    GÜLEN KAVAK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    HemşirelikGaziantep Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZLEM OVAYOLU

  3. Tip 2 diyabetli hastaların protein tüketimi ve fiziksek aktivite düzeylerinin sarkopeni ile ilişkisinin belirlenmesi

    Determination of the relationship between protein consumption and physical activity levels of patients with type 2 diabetes with sarcopenia

    ELİF ŞAHİNER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZLEM SOYLUK SELÇUKBİRİCİK

  4. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği polikliniklerine başvuran tip 2 diyabet hastalarının hastalığı kabulü ve öz yönetiminin değerlendirilmesi

    Evaluation of disease acceptance and self management of type 2 diabetes patients applicing to Ankara training and research Hospital family physician policlinics

    ABİD SAMED ÖZEROL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. MUSTAFA ÇELİK

  5. Tip 2 diyabetli yetişkin bireylerde diyetsel yağ asitleri alımı ve akdeniz diyeti bağlılık ölçeğine uyumun beslenme durumu ile ilişkisinin belirlenmesi

    Determination of the relationship between nutritional status with dietary fatty acids intake and adaptation to mediterranean diet scale in adults with type 2 diabetes

    BÜŞRA BİLGEHAN CANKAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Beslenme ve DiyetetikBaşkent Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MENDANE SAKA