Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit atağının periton membran transport özelliği üzerine etkisinin prospektif değerlendirilmesi
Prospective evaluation of the effect of peritonitis attacks on peritoneal membrane transportation in continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) patients
- Tez No: 71313
- Danışmanlar: DOÇ. DR. KENAN ATEŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Nefroloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Periton diyalizi-sürekli ambülatuar, Peritonit, Peritoneal dialysis-continuous ambulatory, Peritonitis
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD), son dönem böbrek yetmezlikli hastaların tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir renal replasman tedavi yöntemidir. Yaklaşık 20 yıllık deneyimlere ve teknolojik gelişmelere rağmen, peritonit hala SAPD'nin en önemli komplikasyonlarından biri olmaya devam etmektedir. Peritonit atağı sırasında periton membranın solütlere karşı geçirgenliğinde artış ortaya çıktığı bilinmekle beraber, peritonitin peritoneal membran fonksiyonu üzerine uzun süreli etkisi tartışmalıdır. Bu çalışmada, SAPD hastalarında peritonit atağının peritoneal membran transport özelliği üzerine etkisinin uzun süreli prospektif izlemi amaçlanmıştır. Çalışmada, peritoneal membranın transport özelliği 4 saatlik standart peritoneal dengelenme testi (PET) ile değerlendirilidi. Daha önce bazal PET verileri mevcut olan 14'ü erkek, 4'ü kadın 18 hastaya peritonit atağının ilk günü ve takiben 1, 2, 4, 12 ve 24. haftalarda test yapılarak, farklı molekül ağırlıklı solütlerin diyalizat/plazma (D/P) oranlan veya kitle transferleri hesaplandı. Ayrıca, peritonit atağım takiben kan biyokimyasında ortaya çıkan değişiklikler de izlendi. Çalışmayı tamamlayamayan 8 hastaya ait veriler, istatistiksel analizde dikkate alınmadı. Peritonit atağım takiben küçük molekül ağırlıklı solütlerden potasyum, üre, kreatinin, ürik asit, inorganik fosfor ve folik asitin D/P oranlarının bazal düzeylere göre anlamlı olarak arttığı, ultrafiltrasyon için ozmotik gücü gösteren D4/D0 glukoz oram ile net ultrafiltasyon volümünün ise azaldığı saptandı. Değerlendirilen solütler arasında molekül ağırlıkları en küçük olan kalsiyum ve sodyumun kitle transferlerinde ise anlamlı değişiklikler gözlenmedi. Artmış olan küçük solut transportunun peritonitin klinik iyileşmesini takiben tedricen azalarak 4. haftada bazal özelliğe döndüğü ve sonraki izlemde sabit seyrettiği tespit edildi. Azalmış 45olan net ultrafiltrasyon volümü izlem süresinde giderek artmakla birlikte, bazal düzeye tam olarak dönmedi. Peritonit atağını takiben D/P vitamin B12 ve CA125 oranlan ile değerlendirilen orta molekül ağırlıklı solut transportu da, küçük molekül ağırlıklı solütlere benzer değişiklikler gösterdi. Peritoneal mezotel hücreleri tarafından da sentezlendiği gösterilmiş olan CA125'in diyalizat konsantrasyonunun, peritoneal inflamasyonun düzelmesi ile birlikte giderek azaldığı saptandı. Büyük molekül ağırlıklı solütlerin transportu D/P protein oram ve peritoneal protein kaybı ile değerlendirildi ve peritonit atağım takiben bazal verilere göre yaklaşık 1.5-2.0 kat artan D/P protein oram ile diyalizatla protein kaybının tedricen azalarak 4. haftada normalleştiği gözlendi. Peritonit atağını takiben solut transportunda gözlenen değişikliklerinin molekül ağırlığına göre değerlendirilmesinde, molekül ağırlığı arttıkça ortaya çıkan solut transport değişikliğinin daha belirgin olduğu saptandı. Değerlendirilen biyokimyasal ölçümlerden BUN, kreatinin ve kalsiyum düzeylerinde izlem peryodunda anlamlı değişiklikler gözlenmezken; peritonit atağına sodyum, total protein, albümin ve inorganik fosfor düzeylerinde geçici bir azalmanın, glukoz düzeyinde ise artışın eşlik ettiği tespit edildi. Sonuç olarak, peritonit atağı sırasında farklı molekül ağırlığa sahip hemen tüm solütlerin peritoneal transportunda geçici bir artış ortaya çıkmakta ve artmış olan peritoneal transport özelliği 2 ile 4. haftalar arasında bazal özelliğe dönmektedir. Büyük molekül ağırlıklı solut transportunun peritonit atağından daha fazla etkilenmesi, ortaya çıkan peritoneal transport değişikliğinin daha çok peritoneal permeabilite artışına bağlı olduğunu düşündürmektedir. 46
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Sürekli ayaktan periton diyalizi tedavisi gören hastalarda mekanik, metabolik ve enfeksiyöz komplikasyonlar
Mechanical, metabolic and infectious complications in continue ambulatuar peritoneal dialysis patients
SÜLEYMAN DOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Nefrolojiİnönü Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İDRİS ŞAHİN
- Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit sıklığı, risk faktörleri, peritonite neden olan mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları
Frequency of peritonitis, risk factors, microorganisms causing peritonitis and antibiotic sensitivity in patients with continuous ambulatory peritoneal dialysis
REYHAN ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık BakanlığıEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
UZMAN CEMAL BULUT
UZMAN GÜLRUHSAR YILMAZ
- Başkent Üniversitesi Hastanesi 2000-2006 yılları arasında sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit hızları ve etkenlerinin dağılımı
Rates of peritoneal dialysis -associated peritonitis and causative organisms at the Baskent University Hospital from 2000 to 2006
LALE ÖZIŞIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2007
NefrolojiBaşkent Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA NURHAN ÖZDEMİR ACAR
- Sürekli ayaktan periton diyalizi uygulayan hastalarda gelişen peritonit ataklarının ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Sürekli ayaktan periton diyalizi uygulayan hastalarda gelişen peritonit ataklarinin ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi
ALİ İRFAN BARAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
NefrolojiYüzüncü Yıl ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA KASIM KARAHOCAGİL