Geri Dön

Astımlı çocuklarda alerjen immünoterapinin hastalık şiddeti ve yaşam kalitesi üzerine olan etkilerinin araştırılması

Investigation of the effects of allergen immunotherapy on disease severity and quality of life in children with asthma

PDF İndir

  1. Tez No: 788266
  2. Yazar: CEREN ÖREN ÖZGÜL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HİMMET HALUK AKAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Alerjenler, Astım, Hastalık şiddeti indeksi, Rinit-alerjik-perennial, Yaşam kalitesi, İmmünoterapi, Allergens, Asthma, Severity of illness index, Rhinitis-allergic-perennial, Quality of life, Immunotherapy
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Astım ve alerjik rinit (AR) toplumda en sık görülen kronik solunum yolu hastalıklarıdır. Zaman zaman alevlenmelerle giden bu hastalıklarda, inhale kortikosteroidler (İKS), lökotrien reseptör antagonistleri (montelukast sodyum, MNL) ve endikasyonu olan hastalarda alerjen immünoterapi (AİT) tedavi seçenekleri arasında yer almaktadır. Çalışmamızda astımla birlikte AR olan hastalarda tedavi alternatiflerinin (AİT, İKS ve MNL) hastalık şiddetine ve yaşam kalitesine olan etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntemler: Bu tez çalışmasında, İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Kanuni Sultan Süleyman Eğitim Araştırma Hastanesi, Çocuk İmmünolojisi ve Alerji polikliniğinde takip edilen 5-18 yaş arası toplam 110 hastanın verileri retrospektif olarak taranmıştır. Öncelikle hastaları AİT uygulanan (Grup-1, AİT grubu, N:50), İKS verilen (Grup-2, İKS grubu, N:30) ve MNL alanlar (Grup-3, MNL grubu, N:30) olarak sınıflandık. Hastalık şiddeti [Total Astım Semptom Skoru (TASS), Total Rinit Semptom Skoru (TRRS), Visual Analog Skala (VAS)] ve yaşam kalitesi açısından [Pediatrik Astım Yaşam Kalitesi Anketi (PAQLQ) ve Pediatrik Rinokonkonktuvit Yaşam Kalitesi Anketi (PRQLQ)] birinci, üçüncü ve beşinci yıllara ait verileri önce grup içinde sonra gruplar arası karşılaştırmalar yaparak değerlendirdik. Bulgular: Hastalarımızın yaş ortalaması 8,2 ± 3,0 yıl ve 68'i erkekti. Hastalık şiddeti açısından skorlara ait birinci, üçüncü ve beşinci yıllarına ait ortalama değerler sırasıyla, TASS için Grup-1'de [(5,9 ± 3,3), (3,4 ± 1,8) ve (1,7 ± 1,4), p<0.001], Grup-2'de [(5,7 ± 2,2), (3,8 ± 1,6) ve (4,0 ± 2,0), p˃0,05] ve Grup-3 de [(6,5 ± 2,5), (4,8 ± 2,4) ve (2,6 ± 2,3) p:0.042] (Tablo 5A, 5B, 5C) TRSS için Grup-1 [(6,8 ± 2,6), (3,8 ± 1,6) ve (1,6 ± 1,1), p<0.001], Grup-2 de [(4,4 ± 1,9), (3,8 ± 1,8) ve (3,3 ± 1,5), p:0,059] ve Grup-3 de [(4,7 ± 2,3), (4,2 ± 1,8) ve (3,6 ± 2,0), p:0,068] (Tablo 7A, 7B, 7C) VAS için Grup-1'de [(5,5 ± 1,3), (3,8 ± 1,6) ve (1,6 ± 0,9), p<0.001], Grup-2'de [(5,3 ± 1,1), (3,6 ± 1,3) ve (3,8 ± 1,0), p:0,063] ve Grup-3'de [(5,5 ± 1,1), (4,2 ± 1,3) ve (3,8 ± 1,3),p:0,42] (Tablo 9A, 9B, 9C) şeklinde bulundu. Yaşam kalitesi açısından, aynı yıllara ait skorlar ise sırasıyla, PAQLQ için Grup-1'de [(120,6 ± 20,1), (139,8 ± 13,1) ve (155,1 ± 12,0), p<0.001], Grup-2'de [(114,9 ± 16,6), (129,6 ± 16,0) ve (135,5 ± 12,6), p:0,068] ve Grup-3'de [(110,7 ± 18,0), (126,5 ± 16,3) ve (131,0 ± 17,4), p:0,043] (Tablo 11A, 11B, 11C), PRQLQ için Grup-1'de [(51,1 ± 20,3), (25,3 ± 12,4) ve (4,8 ± 7,7), p<0.001], Grup-2'de [(40,6 ± 17,5), (31,0 ± 18,5) ve (20,0 ± 13,1), p:0,068] ve Grup-3'de [(37,7 ± 17,0), (28,1 ± 13,9) ve (29,0 (1,0-50,0), p:0,043] (Tablo 13A, 13B, 13C) şeklinde bulundu. Sonuç: Bu tez çalışmasında tüm tedavi seçeneklerinin (AİT, İKS ve MNL) birinci yıldan itibaren belirgin olarak hastalık şiddetini azalttığı ve yaşam kalitesini arttırdığı görüldü. Ancak endikasyonu olan hastalarda uygulanan ve hastalık seyrini değiştiren tek tedavi olarak kabul edilen AİT gerek semptom skorlarının azaltılması ve gerekse yaşam kalitesinin artırılması için farmakolojik tedavilere göre daha etkin bulundu.

Özet (Çeviri)

Introduction: Asthma and allergic rhinitis (AR) are the most common chronic respiratory diseases in the population. In these diseases, which generally go with exacerbations, inhaled corticosteroids (ICS), leukotriene receptor antagonists (montelukast sodium, MNL) and allergen immunotherapy (AIT) are among the treatment options. In our study, we aimed to investigate the effects of treatment alternatives (AIT, ICS and MNL) on disease severity and quality of life in patients with asthma and AR. Materials and methods: In this study, totally 110 patients between 5-18 years old coming for follow up to İstanbul Health Science University Kanuni Sultan Süleyman Hospital Pediatric allergy and immunology clinic was scanned retrospectively. First of all, we classified the patients as AIT administered (Group-1, AIT group, N:50), ICS given (Group-2, ICS group, N:30) and MNL patients (Group-3, MNL group, N:30). Datas obtained at first, third and fifth years after threatments in terms of disease severity [Total Asthma Symptom Score (TASS), Total Rhinitis Symptom Score (TRRS), Visual Analog Scale (VAS)] and in terms of quality of life [Pediatric Asthma Quality of Life Questionnaire (PAQLQ) and Pediatric Rhinoconjunctivitis Quality of Life Questionnaire (PRQLQ)] compared as between and intergroups. Results: The mean age of our patients was 8.2 ± 3.0 years and 68 were male. In terms of disease severity, the mean values of the first, third, and fifth years of the scores were found in Group-1 for TASS [(5.9 ± 3.3), (3.4 ± 1.8) and (1.7 ± 1), respectively). .4), p<0.001], in Group-2 [(5.7 ± 2.2), (3.8 ± 1.6) and (4.0 ± 2.0), p˃0.05 ] and Group-3 [(6.5 ± 2.5), (4.8 ± 2.4) and (2.6 ± 2.3) p:0.042] (Tables 5A, 5B, 5C) for TRSS Group-1 [(6.8 ± 2.6), (3.8 ± 1.6) and (1.6 ± 1.1), p<0.001], Group-2 [(4.4 ± 1) .9), (3.8 ± 1.8) and (3.3 ± 1.5), p:0.059] and in Group-3 [(4.7 ± 2.3), (4.2 ± 1) .8) and (3.6 ± 2.0), p:0.068] (Tables 7A, 7B, 7C) in Group-1 for VAS [(5.5 ± 1.3), (3.8 ± 1) .6) and (1.6 ± 0.9), p<0.001], in Group-2 [(5.3 ± 1.1), (3.6 ± 1.3) and (3.8 ±) 1.0), p:0.063], and in Group-3 [(5.5 ± 1.1), (4.2 ± 1.3) and (3.8 ± 1.3), p:0, 42] (Tables 9A, 9B, 9C). In terms of quality of life, scores for the same years were in Group-1 for PAQLQ [(120.6 ± 20.1), (139.8 ± 13.1) and (155.1 ± 12.0)), p <0.001], in Group-2 [(114.9 ± 16.6), (129.6 ± 16.0) and (135.5 ± 12.6), p:0.068] and in Group-3 [(110.7 ± 18.0), (126.5 ± 16.3) and (131.0 ± 17.4), p:0.043] (Tables 11A, 11B, 11C), Group-1' for PRQLQ in [(51.1 ± 20.3), (25.3 ± 12.4) and (4.8 ± 7.7), p<0.001], in Group-2 [(40.6 ± 17, 5), (31.0 ± 18.5) and (20.0 ± 13.1), p:0.068], and in Group-3 [(37.7 ± 17.0), (28.1 ± 13) .9) and (29.0 (1.0-50.0), p:0.043] (Tables 13A, 13B, 13C). Conclusion: In this study, we observed that all treatment options (AIT, ICS, and MNL) reducing the severity of disease and increasing the quality of life from the first year of treatment. However, AIT treatment, which is currently known as the only altering therapy of disease course, was found to be superior to other treatments in terms of disease severity and life quality.

Geri Dön