Nörodejeneratif hastalıklarda agmatinin mikrogliyal hücre hattı üzerine muhtemel nöroprotektif etkisi
The possible neuroprotective effect of agmatine on microglial cell line in neurodegenerative disease
- Tez No: 818764
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET EMİN ÖNGER
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Histoloji ve Embriyoloji, Histology and Embryology
- Anahtar Kelimeler: Agmatine, Lipopolisakkaritler, Nörodejeneratif hastalıklar, Sinir sistemi hastalıkları, Agmatine, Lipopolysaccharides, Neurodegenerative diseases, Nervous system diseases
- Yıl: 2023
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Ondokuz Mayıs Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Sinir sistemi hastalıkları, dünya genelinde önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. Bu nedenle, nöronları koruyabilen etkili ajanların araştırılması oldukça önemlidir. Endojen bir poliamin olan Agmatin, çeşitli biyolojik özelliklere ve farmakolojik potansiyele sahiptir. Bu çalışma, Agmatin'in BV2 hücre ölümü üzerindeki nöroprotektif etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Hücre canlılığının değerlendirmesi, Agmatin ve LPS için uygun dozların belirlenmesini takiben MTT testleri kullanılarak gerçekleştirilecektir. Optimal dozun belirlenmesi için Agmatin ve LPS maddelerinin çeşitli konsantrasyonları BV2 hücreleri üzerinde test edildi. Önceki in vitro çalışmalarda literatürde bildirilen geniş konsantrasyon aralığını dikkate alınarak, deneyler 20 ila 150 µM arasındaki konsantrasyonlarla ve farklı BV2 hücre konsantrasyonları kullanılarak geniş bir doz aralığında gerçekleştirildi. Lipopolisakkaritler (LPS) için değişken duyarlılık göz önüne alındığında, farklı tepkiler ve toksik etkiler ortaya çıkabilir. Hücre canlılığı, 2 ila 0,01 µg/ml aralığında değişen LPS konsantrasyonları kullanılarak MTT testi kullanılarak değerlendirildi. Deneysel tasarımda, yine Agmatin'in BV2 hücrelerinde LPS toksisitesine karşı koruyucu özelliklerini MTT analizleri kullanarak araştırmak amaçlandı. Araştırma bulguları, BV2 hücrelerinin 25 µM Agmatin ile tam absorbanslı bir şekilde hayatta kalabildiğini doğruladı. Bu konsantrasyonun üzerinde, hücrelerin hayatta kalma oranı kademeli olarak azalarak sırasıyla 107,7 µM, 65 µM ve 35 µM IC50 değerlerine ulaştı. Hücre canlılığındaki bu azalma istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Öte yandan, LPS için 0,25 µg/ml'ye ulaşana kadar BV2 hücrelerinin hayatta kaldığı tespit edildi. Bu noktadan sonra, hücre canlılığı azalmaya başladı ve 0,9 µg/ml IC50 değerine ulaştı, bunu üzerindeki dozlarda hücreler öldü. LPS toksisitesine karşı Agmatin uygulaması, Agmatin'in BV2 hücrelerinde nöroprotektif potansiyelini doğruladı. 50 µM, 75 µM ve 100 µM dozlarının etkili olduğu ancak 100 µM'yi aşan konsantrasyonların hücreler için toksik hale geldiği görüldü. Üç günlük süre boyunca optimal Agmatin dozu belirlendikten sonra IC50 değerleri birinci, ikinci ve üçüncü gün için sırasıyla 107,7 µM, 60 µM ve 35 µM olarak belirlendi. Agmatin, sınırlı yan etkilerin avantajıyla, nöronal koruma ve tedavide yüksek etkinlik göstermektedir. Bu bulgular, Agmatinin nörolojik bozuklukların tedavisinde önemli terapötik etkisini vurgulamaktadır. Ancak Agmatinin klinik kullanıma yaygın biçimde benimsenebilmesi için daha fazla klinik araştırmaya ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Nervous system diseases remain a significant cause of morbidity and mortality worldwide. Consequently, it is crucial to search for effective agents that can protect neurons. Agmatine, an endogenous polyamine, possesses diverse biological properties and pharmacological potential. This study aims to investigate the neuroprotective effects of agmatine on BV2 cell death. The evaluation of cell viability will be conducted using MTT assay, following the determination of appropriate doses for Agmatine and LPs. In order to determine the optimal dose, various concentrations of the agmatine and LPS substances were tested on BV2 cells. Considering the wide range of concentrations used in previous in vitro studies as reported in the literature, experiments were conducted across a broad range of doses, including concentrations from 20 to 150 µM, and using different cell concentrations of BV2. Due to the variable sensitivity to lipopolysaccharides (LPS), different responses and toxic effects can occur. The cell viability was assessed using the MTT assay with varying concentrations of LPS, ranging from 2 to 0.01 µg/ml. The experimental design aimed to investigate the protective properties of agmatine against LPS toxicity on BV2 cells, utilizing the MTT assay. The research findings confirmed that BV2 cells can survive with full absorbance up to 25 µM of agmatine. Beyond this concentration, the survival rate of the cells gradually declined until reaching the IC50 values of 107.7 µM, 65 µM, and 35 µM for the first, second, and third doses, respectively. Statistical significance was observed for this decrease in cell viability. On the other hand, for Lipopolysaccharides (LPS), BV2 cell survival was detected until reaching a dose of 0.25 µg/ml. After this point, the viability of BV2 cells started to decline, reaching the IC50 value of 0.9 µg/ml, beyond which the cells eventually died. Combining both substances, agmatine and LPs, confirmed the neuroprotective potency of agmatine on BV2 cells. The doses of 50 µM, 75 µM, and 100 µM were found to be effective, but concentrations exceeding 100 µM became toxic to the cells. After determining the optimal dose of agmatine over a three-day period, the IC50 values were determined as 107.7 µM, 60 µM, and 35 µM for the first, second, and third day, respectively. Agmatine demonstrates high efficacy in neuronal protection and treatment, with the added advantage of limited adverse effects. These findings highlight the significant therapeutic effect of agmatine in managing neurological disorders. However, further clinical trials are necessary before agmatine can be widely adopted for clinical use.
Benzer Tezler
- The effect of glucocorticoid-treated microglia on SH-SY5Y cells: An in vitro model for a potential relationship between chronic stress and neurodegeneration
Glukokortikoid uygulanan mikrogliaların SH-SY5Y hücreleri üzerindeki etkisi: Kronik stres ile nörodejenerasyon arasındaki olası bir ilişki için bir in vitro model
BUKET AKTAŞ
Yüksek Lisans
İngilizce
2026
BiyolojiBahçeşehir ÜniversitesiNörobilim Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET OZANSOY
DR. ÖĞR. ÜYESİ MUZAFFER BEYZA OZANSOY
- Ginkgo biloba ekstraktı içeren kitosan nanopartiküllerin sentezi, karakterizasyonu ve in vitro nöroprotektif etkisinin incelenmesi
Synthesis and characterization of ginkgo biloba extract encapsulated chitosan nanoparticles and examination of their in vitro neuroprotective effects
ZEYNEP KARAVELİOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
BiyomühendislikYıldız Teknik ÜniversitesiBiyomühendislik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RABİA ÇAKIR KOÇ
- Sıçanlarda metotreksat kullanımının neden olduğu sinir sistemi dejenerasyonuna agmatinin etkisi
The effect of agmatine on nervous system degeneration induced by the use of methotrexate in rats
HATİCE FULYA YILMAZ
Doktora
Türkçe
2023
BiyofizikAydın Adnan Menderes ÜniversitesiBiyofizik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM BOZKURT GİRİT
- Molecular and cellular development of cortical projection neurons: Specification, diversity, and directed differentiation from endogenous progenitors for functional circuit repair
Kortikal projeksiyon nöronların moleküler ve hücresel gelişimi: Özelleşmeleri, çeşitlilikleri ve sinir ağlarının işlevsel tamiri için endojen öncül hücrelerden yönlendirilmiş farklılaşmaları
ABDULKADİR ÖZKAN
Doktora
İngilizce
2016
GenetikBoğaziçi ÜniversitesiMoleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESRA BATTALOĞLU
- Derin öğrenme teknikleri ile beyin tümörü tespiti ve sınıflandırılması
Brain tumor detection and classification with deep learning techniques
CANAN SOYOĞUL
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
İstatistikHacettepe Üniversitesiİstatistik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MURTAZA ÖZGÜR YENİAY
DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZNUR ÖZALTIN