Endoskopik histopatoloji ile helicobacter pylori saptanan hastalarda dışkıda antijen varlığının iki farklı yöntemle araştırılması
Investigation of antigen presence in stool with two different methods in patients with helicobacter pylori detected by endoscopic histopathology
- Tez No: 842074
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYFER BAKIR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Helicobacter pylori, PCR, immünohistokimya, ELISA, immünokromatografi, duyarlılık, özgüllük, Antijenler, Dışkı, Endoskopi, Endoskopi-gastrointestinal, Enzime bağlı immünosorbent testi, Kromatografi, Polimeraz zincirleme reaksiyonu, Helicobacter pylori, PCR, immünohistokimya, ELISA, immünokromatografi, duyarlılık, özgüllük, Antigens, Sensitivity, Feces, Endoscopy, Endoscopy-gastrointestinal, Enzyme-linked immunosorbent assay, Chromatography, Polymerase chain reaction, Immunohistochemistry
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Helicobacter pylori, kronik gastrit ve peptik ülsere neden olurken mide kanseri için de önemli bir risk faktörüdür. Erken tanı, etkili tedavinin verilmesi ve komplikasyonların önlenmesi için çok önemlidir. H. pylori enfeksiyonunun tanısında invazif ve invazif olmayan yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmamızda; dispeptik yakınmalar ile Gastroenteroloji Polikliniği'ne başvuran, 18 yaş ve üzerindeki hastalarda endoskopik biyopsiye dayalı üç yöntemden [Giemsa boyama, immünohistokimyasal (IHC) boyama, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR)] en az ikisinin pozitifliği referans yöntem kabul edilerek, H. pylori antijeninin dışkıda tespiti için kullanılan iki farklı ticari enzim immunoassay (ELISA) ve immünokromatografik test (ICT) kitinin duyarlılık, özgüllük ve tanısal doğruluğunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem Çalışmaya 18 yaş ve üzerinde olan, dispeptik yakınmaları nedeniyle Gastroenteroloji Polikliniği'ne başvuran, endoskopik mide biyopsisi yapılan ve dışkı örnekleri alınan 127 hasta dahil edildi. Mide biyopsileri; Giemsa boyama, IHC boyama ve real-time PCR ile değerlendirildi. Dışkı örnekleri, ICT (RDS Laboratuvar Sistemleri, Türkiye) ve ELISA (Helicobacter pylori antigen GA Generic Assays GmbH, Almanya) dışkı antijen testleri kullanılarak analiz edildi. Bulgular Toplam 127 hastanın %54,3'ü kadın (yaş ortalaması 47,28±14,57 yıl) ve %45,7'si erkek (yaş ortalaması 47,14±15,54 yıl) idi. Endoskopik görüntülemede bir hasta haricinde tüm hastalarda gastrit olduğu tespit edildi. Hastaların %43,3'ünün biyopsiye dayalı üç yöntemden en az ikisi ile H. pylori pozitif olduğu belirlendi. En yüksek pozitiflik Giemsa boyama (%46,5) ile saptanırken bunu PCR (%44,1) ve IHC (%40,9) izledi. IHC ve Giemsa boyama mükemmel uyum (κ=0,888) ve pozitif yönde çok güçlü korelasyon (Spearman rho 0,894, p<0,001) gösterdi. En iyi duyarlılığa Giemsa boyama (%100), en yüksek özgüllüğe ise IHC (%90) sahipti. IHC ve PCR'ın duyarlılıkları sırasıyla %93,6 ve %84,6; PCR ve Giemsa boyamanın özgüllükleri ise sırasıyla %84 ve %81,9 olarak belirlendi. ELISA ile pozitif olan 39 dışkı örneğinin 32'si ICT ile de pozitif iken; 7 örnek sadece ELISA ile, 8 örnek ise sadece ICT ile pozitif saptandı. ELISA H. pylori antijen kitinin duyarlılık, özgüllük, PPD ve NPD'si sırasıyla %67,3, %97,2, %94,9 ve %79,5 olarak bulundu. ICT H. pylori antijen kitinin duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer (PPD) ve negatif prediktif değeri (NPD) sırasıyla %67,3, %95,8, %92,5 ve %79,3 olarak tespit edildi. ELISA ile ICT iyi düzeyde uyum (κ=0,724) ve pozitif yönde çok güçlü korelasyon (Spearman rho 0,725, p<0,001) gösterdi. İki farklı dışkı antijen testinin H. pylori enfeksiyonlu hastaları ayırma gücü ROC (Receiver Operating Characteristic/Alıcı İşletim Karakteristikleri) analizi ile değerlendirildiğinde eğri altındaki alan (EAA) ELISA için 0,822, ICT için 0,816 olarak bulundu (her ikisi için p<0,001). Sonuç Her iki dışkı antijen test kitinin duyarlılıkları düşük, özgüllük ve yanlış negatiflik oranları yüksek bulunmuştur. Bu nedenle bu testlerin H. pylori prevalansının araştırıldığı epidemiyolojik çalışmalarda yararlı olmayacağını düşünmekteyiz. Buna karşılık bu testler; yanlış pozitiflik oranları düşük olduğundan, pozitif hastaların invazif yöntemlere gerek olmadan tedavilerinin planlanması ve eradikasyon başarısının değerlendirilmesinde yararlı olabilecektir. Ancak semptomatik hastalarda negatif sonuçların invazif yöntemlerle doğrulanması gerektiği de göz ardı edilmemelidir.
Özet (Çeviri)
Helicobacter pylori, kronik gastrit ve peptik ülsere neden olurken mide kanseri için de önemli bir risk faktörüdür. Erken tanı, etkili tedavinin verilmesi ve komplikasyonların önlenmesi için çok önemlidir. H. pylori enfeksiyonunun tanısında invazif ve invazif olmayan yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmamızda; dispeptik yakınmalar ile Gastroenteroloji Polikliniği'ne başvuran, 18 yaş ve üzerindeki hastalarda endoskopik biyopsiye dayalı üç yöntemden [Giemsa boyama, immünohistokimyasal (IHC) boyama, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR)] en az ikisinin pozitifliği referans yöntem kabul edilerek, H. pylori antijeninin dışkıda tespiti için kullanılan iki farklı ticari enzim immunoassay (ELISA) ve immünokromatografik test (ICT) kitinin duyarlılık, özgüllük ve tanısal doğruluğunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem Çalışmaya 18 yaş ve üzerinde olan, dispeptik yakınmaları nedeniyle Gastroenteroloji Polikliniği'ne başvuran, endoskopik mide biyopsisi yapılan ve dışkı örnekleri alınan 127 hasta dahil edildi. Mide biyopsileri; Giemsa boyama, IHC boyama ve real-time PCR ile değerlendirildi. Dışkı örnekleri, ICT (RDS Laboratuvar Sistemleri, Türkiye) ve ELISA (Helicobacter pylori antigen GA Generic Assays GmbH, Almanya) dışkı antijen testleri kullanılarak analiz edildi. Bulgular Toplam 127 hastanın %54,3'ü kadın (yaş ortalaması 47,28±14,57 yıl) ve %45,7'si erkek (yaş ortalaması 47,14±15,54 yıl) idi. Endoskopik görüntülemede bir hasta haricinde tüm hastalarda gastrit olduğu tespit edildi. Hastaların %43,3'ünün biyopsiye dayalı üç yöntemden en az ikisi ile H. pylori pozitif olduğu belirlendi. En yüksek pozitiflik Giemsa boyama (%46,5) ile saptanırken bunu PCR (%44,1) ve IHC (%40,9) izledi. IHC ve Giemsa boyama mükemmel uyum (κ=0,888) ve pozitif yönde çok güçlü korelasyon (Spearman rho 0,894, p<0,001) gösterdi. En iyi duyarlılığa Giemsa boyama (%100), en yüksek özgüllüğe ise IHC (%90) sahipti. IHC ve PCR'ın duyarlılıkları sırasıyla %93,6 ve %84,6; PCR ve Giemsa boyamanın özgüllükleri ise sırasıyla %84 ve %81,9 olarak belirlendi. ELISA ile pozitif olan 39 dışkı örneğinin 32'si ICT ile de pozitif iken; 7 örnek sadece ELISA ile, 8 örnek ise sadece ICT ile pozitif saptandı. ELISA H. pylori antijen kitinin duyarlılık, özgüllük, PPD ve NPD'si sırasıyla %67,3, %97,2, %94,9 ve %79,5 olarak bulundu. ICT H. pylori antijen kitinin duyarlılık, özgüllük, pozitif prediktif değer (PPD) ve negatif prediktif değeri (NPD) sırasıyla %67,3, %95,8, %92,5 ve %79,3 olarak tespit edildi. ELISA ile ICT iyi düzeyde uyum (κ=0,724) ve pozitif yönde çok güçlü korelasyon (Spearman rho 0,725, p<0,001) gösterdi. İki farklı dışkı antijen testinin H. pylori enfeksiyonlu hastaları ayırma gücü ROC (Receiver Operating Characteristic/Alıcı İşletim Karakteristikleri) analizi ile değerlendirildiğinde eğri altındaki alan (EAA) ELISA için 0,822, ICT için 0,816 olarak bulundu (her ikisi için p<0,001). Sonuç Her iki dışkı antijen test kitinin duyarlılıkları düşük, özgüllük ve yanlış negatiflik oranları yüksek bulunmuştur. Bu nedenle bu testlerin H. pylori prevalansının araştırıldığı epidemiyolojik çalışmalarda yararlı olmayacağını düşünmekteyiz. Buna karşılık bu testler; yanlış pozitiflik oranları düşük olduğundan, pozitif hastaların invazif yöntemlere gerek olmadan tedavilerinin planlanması ve eradikasyon başarısının değerlendirilmesinde yararlı olabilecektir. Ancak semptomatik hastalarda negatif sonuçların invazif yöntemlerle doğrulanması gerektiği de göz ardı edilmemelidir.
Benzer Tezler
- Helicobacter pylori infeksiyonu tanısında kullanılan gaitada antijen aranması testinin, diğer tanı yöntemleriyle karşılaştırılması
Comparison of Helicobacter pylori antibody detection in stool with other diagnostic tests for infection
NİHAN ÇEKEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
MikrobiyolojiSağlık BakanlığıTıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DR. NURTEN BARAN
- Helicobacter pylori enfeksiyonunda bakteriyel dış membran proteinlerinin incelenmesi
Investigation of bacterial outer membrane proteins in Helicobacter pylorı infection
DARYOUSH DAVOUDI OSKOUEI
Doktora
Türkçe
2020
MikrobiyolojiDokuz Eylül ÜniversitesiMikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZLEM YILMAZ
- Mide malt lenfomaları: Tek merkez deneyimi
Gastric malt lymphomas: Single center experience
MEHMET RAŞİT SEZGİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MÜJDE SOYTÜRK
- Gastroözefageal reflü hastalığı düşünülen çocuklarda özefagusun endoskopik bulguları ile histopatolojik sonuçları arasındaki ilişkinin retrospektif analizi
Retrospective analysis of the relationship between endoscopic and histological findings of oesophagus in children with gastroesophageal reflux disease
GÜLNİHAN KIRBAŞ
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2013
GastroenterolojiAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYDAN TANCA
- Nöroendokrin hücre hiperplazisi saptanan olguların klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulguları ile histopatolojik özelliklerinin incelenmesi
Investigation of clinical, laboratory and imaging findings and histopathological characteristics of cases with neuroendocrine cell hyperplasia
BURCU ÇOBAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MÜJDE SOYTÜRK