Geri Dön

Tip 2 diabet ve diabetik komplikasyonlarda antikardiolipin antikor düzeyleri

Levels anticardiolipin antibodies in complicated and uncomplicated type 2 diabetes mellitus

  1. Tez No: 91769
  2. Yazar: İBRAHİM BAĞÇİVAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2000
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

6. ÖZET Bu çalışmada antikardiolipin antikorların tip 2 diabet ve diabetik komplikasyonlardaki rolü araştırıldı. 1998-1999 yıllan arasında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Endokrinoloji Polikliniği'ne başvuran 30 komplikasyonlu, 21 komplikasyonsuz Tip 2 diabetik ve 21 sağlıklı kişi kontrol grupu olarak çalışmaya alındı. Komplikasyonlu grupun 18'i (%60) kadın 12'si (%40) erkek, komplikasyonsuz grupun 13'ü (%62) kadın, 8'i (%38) erkekti. Kontrol grupu olarak alınan 21 sağlıklı bireyin 12'si (%57) kadın, 9'u (%43) erkekten oluşmaktaydı. Tüm hastalardan kromotografik spektrometrik yöntemle HbAıc, Olympus AU 600 biokimya otoanalizöründe lipid parametreler ve Coalize anti-kardiolipin adı verilen indirekt ELISA yöntemiyle AKA- IgG ve AKA-IgM bakıldı. Çalışmaya alman 30 komplikasyonlu 21 komplikasyonsuz toplam 51 diabetik hastanın 22' si (%44) retinopatili, 21 'i (%42) nöropatili, 26' sı (%50) nefropatili ve 14'ü (%28) makroanjiyopatili olarak saptandı. Komplikasyonlu, komplikasyonsuz hasta grup ve sağlık kontrol grupunun yaş ortalamaları ile AKA IgG arasında pozitif korelasyon saptandı (r=0.30, p=0.016). Cinsiyet, VKİ, lipid parametreler ve HbAıc arasında AKA'lar açısından ilişki saptanmadı. Komplikasyonlu diabetik grupun plazma LDL, VLDL, TG, TK düzeyleri komplikasyonsuz ve kontrol grupuna göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.001, p=0.001, p=0.001, p=0.001). Fakat bu lipid parametrelerle AKA'lann herhangi bir ilişkisi saptanmadı. Komplikasyonlu diabetiklerin ortalama AKA IgG düzeyleri komplikasyonsuz diabetikler ve kontrol grupuna göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0.002, p=0.001). Her üç grupta da AKA IgM'nin diabet ve diabetik komplikasyonlarla ilişkisi 27saptanmadı. Komplikasyonlann dağılımına göre AKA IgG düzeyleri bakıldığında retinopatisi olan 22 (%44) hastanm retinopatisi olmayan 29 (%56) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeyi anlamlı olarak daha yüksek saptandı (P=0.02). Aynı durum daha belirgin bir biçimde makroanjiyopatisi olan 14 (%28) hastanın makroanjiyopatisi olmayan 37 (%72) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeyleri arasında da saptandı (p=0.01). Nöropatisi olan 21 (%42) hastanm nöropatisi olmayan 30 (%58) hastaya göre ortalama AKA IgG düzeylerinde anlamlı fark saptanmamakla birlikte sonuçlar anlamlılığa yakındı (p=0.07). Nefropatisi olan 26 (%50) hasta ile nefropatisi olmayan 25 (%50) hastada AKA IgG düzeyleri açısından fark saptanmadı. Sonuç olarak AKA IgG,komplikasyonlu diabetiklerde yüksek titrede saptanmaktadır. Bu artış özellikle makroanjiyopatisi ve retinopatisi olan hasta grupunda daha belirgindir. Hipergliseminin oluşturduğu doku hasarına paralel olarak yükseldiğini tahmin ettiğimiz AKA'lann, diabette artmış tromboz riskine katkıda bulunarak ve imminolojik mekanizmalarla diabetik komplikasyonlann gelişiminde de rol oynaması muhtemeldir. Bu konu üzerinde yapılacak çalışmaların diabetik komplikasyonlann gelişim sürecine ışık tutacağını umuyoruz. 28

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  2. Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  3. Posterior fossa tümörleri

    Başlık çevirisi yok

    SERHAT AYDINER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    NöroşirürjiGazi Üniversitesi

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı

  4. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  5. Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi

    Endolymphatic sac surgery in meniere's disease

    NEBİL GÖKSU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kulak Burun ve BoğazGazi Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ