Geri Dön

Nükleik asit taşıyıcı olarak hibrit nanopartikül sistemlerinin hazırlanması ve kanser hücreleri üzerinde etkinliğinin incelenmesi

Preparation of hybrid nanoparticle systems as nucleic acid carriers and investigation of their effectiveness on cancer cells

  1. Tez No: 923499
  2. Yazar: SAHAR TARKAVANNEZHAD
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA KOTMAKÇI
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Biyoteknoloji, Eczacılık ve Farmakoloji, Polimer Bilim ve Teknolojisi, Biotechnology, Pharmacy and Pharmacology, Polymer Science and Technology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Farmasötik Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Gen terapisi, kanser de dahil olmak üzere çeşitli hastalıkların önlenmesi ve tedavisi için yenilikçi bir yaklaşımdır. Geleneksel tedavilerden farklı olarak, yalnızca semptomları hafifletmek yerine hastalıkların genetik nedenlerini hedef alır. Ancak siRNA, miRNA ve plazmid DNA gibi genetik materyallerin etkin bir şekilde taşınması; enzimatik bozunma, sınırlı hücresel alım, hızlı böbrek temizlenmesi ve bağışıklık sistemi tarafından tanınma gibi zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu sınırlamaların üstesinden gelmek için nanotaşıyıcı sistemler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, yüksek transfeksiyon etkinliği ve düşük toksisiteye sahip hibrit bir nanotaşıyıcı sistemin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Hibrit sistemler, lipid nanopartiküller (LNP) ile yeni lipooligomerlerin birleştirilmesiyle oluşturulmuş ve GFP taşıyan pDNA ile farklı N/P oranlarında kompleksler hazırlanmıştır. Komplekslerin fizikokimyasal özellikleri, serum stabilitesi ve polianyonik strese karşı dirençleri analiz edilmiştir. Optimize edilen formülasyonlar PC-3 hücreleri üzerinde hücresel alım, sitotoksisite ve transfeksiyon etkinliği açısından değerlendirilmiştir. Hibrit kompleksler, LNP komplekslerine kıyasla daha küçük ve homojen partikül boyutuna, yüksek serum stabilitesine ve polianyonik strese karşı daha iyi dayanıklılığa sahip olmuştur. Transfeksiyon çalışmalarında hibrit komplekslerin etkinliği (%23,5–32,3), LNP komplekslerinden (%2,46–3,34) belirgin şekilde yüksek bulunmuştur. Hücresel alım analizleri, hibrit komplekslerin (%87,2–98,4) LNP komplekslerine (%79,7–96,5) kıyasla daha yüksek hücre ilişkilenmesi gösterdiğini ortaya koymuştur. Sitotoksisite analizleri, hibrit komplekslerin (%0–7,1) LNP komplekslerine (%0–10) kıyasla daha düşük toksisiteye sahip olduğunu göstermiştir. Elde edilen sonuçlar, hibrit nanotaşıyıcıların yüksek etkinlik ve düşük toksisite profili sergileyerek gen taşınımı için gelecek vadeden adaylar olduğunu göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Gene therapy is an innovative approach for preventing and treating various diseases, including cancer. Unlike conventional treatments, it targets the underlying genetic causes of diseases rather than just alleviating symptoms. However, the effective delivery of genetic materials such as siRNA, miRNA, and plasmid DNA is challenging due to enzymatic degradation, limited cellular uptake, rapid clearance, and immune recognition. To overcome these limitations, nanocarrier systems are used to protect and efficiently deliver genetic materials. This study aims to develop a hybrid nanocarrier system with high transfection efficiency and low toxicity. Hybrid systems were formulated by combining lipid nanoparticles (LNPs) with novel lipooligomers and complexing them with GFP-carrying pDNA at different N/P ratios. The physicochemical properties, serum stability, and resistance to polyanionic stress of the complexes were analyzed. The optimized formulations were evaluated for cellular uptake, cytotoxicity, and transfection efficiency in PC-3 cells. Hybrid complexes exhibited smaller and more uniform particle sizes, higher serum stability, and greater resistance to polyanionic stress compared to LNP complexes. In transfection studies, hybrid complexes showed significantly higher efficiency (23.5%–32.3%) than LNP complexes (2.46%–3.34%). Cellular uptake analysis revealed that hybrid complexes had greater association with cells (87.2%–98.4%) compared to LNPs (79.7%–96.5%). Cytotoxicity levels were lower in hybrid complexes (0%–7.1%) than in LNP complexes (0%–10%). These results indicate that hybrid nanocarriers offer a promising alternative for gene delivery, combining high efficiency with low toxicity, making them suitable candidates for future applications.

Benzer Tezler

  1. Turunçgil cüceleşme (exocotis) hastalığının poliakrilamid gel elektroforez tekniği ile saptanması

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET ÖZASLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    ZiraatÇukurova Üniversitesi

    Bitki Koruma Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET ÇINAR

  2. Transformation of E. coli by electroporation

    Elektrogözenek yöntemi ile E.coli transformasyonu

    EMEL EREN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1990

    BiyolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Biyoloji Bilimleri ve Biyomühendislik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. UFUK GÜNDÜZ

  3. Cytotoxicity of hydrogen peroxide on E. coli

    Başlık çevirisi yok

    AHMET CH KASSAB

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1990

    BiyokimyaOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    DOÇ.DR. HÜVEYDA BAŞAĞA

  4. Virüslerin moleküler hibritleme tekniği ile belirtiminde tütün mozaik virüsü modeli

    Başlık çevirisi yok

    TİJEN TALAS

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    Biyofizikİstanbul Üniversitesi

    Biyofizik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ENGİN BERMEK