Geri Dön

Diz osteoartritli hastalarda dekstroz proloterapinin ağrı, kas gücü, propriosepsiyon ve yaşam kalitesi üzerindeki etkileri: randomize kontrollü çalışma

Effects of dextrose prolotherapy on pain, muscle strength, proprioception and quality of life in patients with knee osteoarthritis: a randomized controlled trial

PDF İndir

  1. Tez No: 938187
  2. Yazar: SERHAT YAVUZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EKİN İLKE ŞEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Dekstroz proloterapi, diz osteoartritli hastalarda umut vadeden, rejeneratif temelli bir enjeksiyon tedavisidir. Literatürde dekstroz proloterapinin ağrı ve fonksiyonel durum üzerindeki etkilerini inceleyen çalışmalar bulunmakla birlikte, propriosepsiyon, denge ve kas gücü üzerindeki etkilerine yönelik araştırmalar yetersizdir. Etki mekanizması göz önüne alındığında ligaman ve tendonların güçlenmesi, eklem stabilitesinin artması ve ağrının azalması gibi mekanizmalar yoluyla propriosepsiyon, denge ve kas gücü üzerinde olumlu etkileri olabileceği öne sürülmektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmanın amacı, diz osteoartrit hastalarında dekstroz proloterapinin ağrı, fonksiyonel durumun yanı sıra propriosepsiyon, fonksiyonel mobilite, kas gücü ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç-Yöntem: Aralık 2023 – Ağustos 2024 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı'na başvuran, en az 3 aydır diz ağrısı olan, Kellgren-Lawrence evre 2 veya 3 diz osteoartit tanısı alan 66 hasta çalışmaya dahil edilerek, bilgisayar destekli rastgele sıralama yöntemiyle proloterapi grubu (PG, n=33) ve kontrol grubu (KG, n=33) olarak iki gruba randomize edildi. PG'ye intra-artiküler %25 ve ekstra-artiküler %15 dekstroz solüsyonu, KG'ye ise intra-artiküler ve ekstra-artiküler salin enjeksiyonu 3 hafta arayla toplam 3 seans uygulandı. Kontrol grubundaki enjeksiyonlar, proloterapi protokolüne benzer şekilde uygulandı ancak ekstra-artiküler uygulamalarda kemik teması sağlanmadı. İntra-artiküler enjeksiyonlar ultrason eşliğinde, ekstra-artiküler enjeksiyonlar ise ultrason ile işaretleme yöntemiyle uygulandı. Tüm hastalara ev egzersiz programı verildi. Araştırma için etik kurul onayı T.C. Sağlık Bakanlığı'ndan alındı. Çalışmada hem hastalar hem de değerlendirmeleri yapan araştırıcı körlendi. Demografik veriler ile birlikte, Vizüel Analog Skala (VAS) (istirahat, aktivite, gece ağrısı), Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis İndeksi (WOMAC), Timed Up and Go (TUG) testi ve EuroQol 5 Dimension (EQ-5D) skorları, tedavi öncesinde (TÖ) ve tedavi sonrası (TS) 1., 3. ve 6. aylarda kaydedildi. Propriosepsiyon değerlendirmesi kapsamında elde edilen ortalama mutlak açısal hata (OMAH) ve izokinetik kas gücü ölçümleri ise TÖ, TS 3. ve 6. aylarda değerlendirildi. İstatistiksel analizlerde, grup içi karşılaştırmalarda dağılımı normal olan veriler için Repeated Measures ANOVA, normal olmayan veriler için Wilcoxon-Signed Rank testi kullanıldı. Gruplar arası karşılaştırmalarda ise dağılımı normal olan değerler için Independent T test ve ANOVA, normal olmayan veriler için Mann-Whitney U testi uygulandı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen tüm hastalar kadındı ve yaş ortalaması 54,4±6,5 yıl olarak saptandı. PG'de VAS, WOMAC ve TUG skorlarında TS 1., 3. ve 6. aylarda TÖ'ye göre anlamlı azalma saptandı (p<0,001). Gruplar arası değerlendirmede PG'de VAS, WOMAC ve TUG skorları TS 1., 3. ve 6. aylarda KG'ye göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,001). PG'de OMAH değerlerinde TS 3. ayda TÖ'ye göre anlamlı farklılık saptanmazken (p=0,136), TS 6. ayda TÖ'ye göre anlamlı azalma saptandı (p=0,018). Gruplar arası değerlendirmede TS 3. ayda PG ile KG arasında anlamlı farklılık saptanmazken (p=0,056), TS 6. ayda PG'de KG'ye göre anlamlı azalma saptandı (p=0,002). İzokinetik kas gücü ölçümlerinde QTTB 240°/s ve HTTB 240°/s değerlerinde PG'de TS 3. (sırasıyla; p=0,600 ve p=0,773) ve 6. aylarda (sırasıyla; p=0,943 ve p=0,789) TÖ'ye göre anlamlı farklılık saptanmadı. QTTB 240°/s değerinde KG'de TS 3. ve 6. aylarda TÖ'ye göre anlamlı azalma saptandı (sırasıyla; p=0,006 ve p=0,001). HTTB 240°/s değerinde KG'de TS 3.ay ile TÖ arasında anlamlı farklılık saptanmazken (p=0,837), TS 6.ayda TÖ'ye göre anlamlı azalma saptandı (p=0,005). Gruplar arası karşılaştırmada ise QTTB 240°/s ve HTTB 240°/s değerlerinde TS 3. ayda anlamlı farklılık saptanmazken (sırasıyla; p=0,075 ve p=0,729), TS 6. ayda KG'de PG'ye kıyasla anlamlı azalma saptandı (sırasıyla; p=0,013 ve 0,036). QTTB 60°/s, HTTB 60°/s ve HTTB 180°/s değerlerinde, TS tüm kontrollerde hem grup içi hem de gruplar arası karşılaştırmalarda anlamlı farklılık saptanmadı (p<0,05). EQ-5D skorlarında PG'de TS 1., 3. ve 6. aylarda TÖ'ye göre anlamlı azalma saptandı (p<0,001). Gruplar arası değerlendirmede ise TS 1. ve 3. ayda PG ile KG arasında anlamlı farklılık saptanmazken (sırasıyla; p=0,398 ve p=0,407), TS 6. ayda PG'de KG'ye göre anlamlı iyileşme saptandı (p=0,009). Sonuç: Dekstroz proloterapi, diz osteoartritli hastalarda ağrı, fonksiyonel durum ve mobiliteyi kontrol grubuna kıyasla kısa ve uzun vadede anlamlı şekilde iyileştirmiştir. Yaşam kalitesi ve propriosepsiyon üzerindeki olumlu etkiler yalnızca uzun vadede belirginleşmiştir. İzokinetik kas gücü açısından ise belirli açısal hızlardaki kas güçlerinde proloterapi uygulanmayan hastalarda anlamlı azalma görülmüştür. Bu bulgular, dekstroz proloterapinin diz osteoartritinde ağrı ve fonksiyonel iyileşme ile uzun vadede propriosepsiyon üzerine etkili bir tedavi seçeneği olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Dextrose prolotherapy is a promising regenerative injection therapy for patients with knee osteoarthritis. Although studies in the literature have examined the effects of dextrose prolotherapy on pain and functional status, research on its effects on proprioception, balance, and muscle strength remains limited. Considering its mechanism of action, it is hypothesized that it may have beneficial effects on proprioception, balance, and muscle strength by strengthening ligaments and tendons, increasing joint stability, and reducing pain. Therefore, this study aims to evaluate the effects of dextrose prolotherapy on pain, functional status, proprioception, functional mobility, muscle strength, and quality of life in patients with knee osteoarthritis. Materials and Methods: Between December 2023 and August 2024, 66 patients diagnosed with Kellgren-Lawrence grade 2 or 3 knee osteoarthritis who had been experiencing knee pain for at least three months were included in the study at the Istanbul University Istanbul Faculty of Medicine, Department of Physical Medicine and Rehabilitation. Patients were randomly assigned to the prolotherapy group (PG, n=33) and the control group (CG, n=33) using computer-assisted random sequencing. The PG received intra-articular 25% dextrose and extra-articular 15% dextrose solution injections, while the CG received intra-articular and extra-articular saline injections. The CG injections followed the prolotherapy protocol, but extra-articular applications did not involve bone contact. Intra-articular injections were performed under ultrasound guidance, while extra-articular injections were marked using ultrasound. All patients were given a home exercise program. Ethical approval for the study was obtained from the Ministry of Health of the Republic of Turkey. Both patients and the researchers conducting the evaluations were blinded. Demographic data, Visual Analog Scale (VAS) scores (resting, activity, and night pain), Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), Timed Up and Go (TUG) test, and EuroQol 5 Dimension (EQ-5D) scores were recorded before treatment (BT) and at 1, 3, and 6 months post-treatment (PT). Proprioception assessments, including the mean absolute angular error (MAAE) and isokinetic muscle strength measurements, were evaluated at BT, PT 3 months, and PT 6 months. Statistical analysis included Repeated Measures ANOVA for normally distributed intra-group comparisons and Wilcoxon Signed-Rank test for non-normally distributed data. For intergroup comparisons, Independent T-tests and ANOVA were used for normally distributed data, while the Mann-Whitney U test was applied for non-normally distributed data. Results: All participants were female, with a mean age of 54.4±6.5 years. In the PG, significant reductions in VAS, WOMAC, and TUG scores were observed at PT 1, 3, and 6 months compared to BT (p<0.001). Intergroup comparisons showed significantly lower VAS, WOMAC, and TUG scores in the PG than in the CG at PT 1, 3, and 6 months (p<0.001). No significant difference in MAAE values was detected in the PG at PT 3 months compared to BT (p=0.136), but a significant reduction was observed at PT 6 months (p=0.018). Intergroup comparison showed no significant difference at PT 3 months (p=0.056), whereas a significant reduction in PG compared to CG was found at PT 6 months (p=0.002). Regarding isokinetic muscle strength measurements, no significant difference was found in QTTB 240°/s and HTTB 240°/s values in the PG at PT 3 (p=0.600 and p=0.773, respectively) and PT 6 months (p=0.943 and p=0.789, respectively) compared to BT. In the CG, QTTB 240°/s values significantly decreased at PT 3 and 6 months compared to BT (p=0.006 and p=0.001, respectively). For HTTB 240°/s, no significant difference was found between PT 3 months and BT (p=0.837), but a significant decrease was noted at PT 6 months (p=0.005). Intergroup comparisons showed no significant difference in QTTB 240°/s and HTTB 240°/s at PT 3 months (p=0.075 and p=0.729, respectively), whereas a significant decrease was found in the CG compared to the PG at PT 6 months (p=0.013 and p=0.036, respectively). No significant differences were observed in QTTB 60°/s, HTTB 60°/s, and HTTB 180°/s values across all assessments (p>0.05). Regarding EQ-5D scores, significant improvement was observed in the PG at PT 1, 3, and 6 months compared to BT (p<0.001). However, intergroup comparisons showed no significant difference between PG and CG at PT 1 and 3 months (p=0.398 and p=0.407, respectively), while a significant improvement was observed in the PG compared to the CG at PT 6 months (p=0.009). Conclusion: Dextrose prolotherapy significantly improved pain, functional status, and mobility in patients with knee osteoarthritis compared to the control group in both the short and long term. Positive effects on quality of life and proprioception became evident only in the long term. Regarding isokinetic muscle strength, a significant reduction in muscle strength at certain angular velocities was observed in patients who did not receive prolotherapy. These findings suggest that dextrose prolotherapy may be an effective treatment option for pain and functional improvement in knee osteoarthritis, with potential long-term benefits for proprioception.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    417123

    Diz osteoartritli hastaların tedavisinde proloterapi'nin etkinliği; randomize kontrollü çalışma

    Effectiveness of dextrose prolotherapy in treatment of patients with knee osteoarthritis, randomized controlled trials

    ALKETA TOSKA SERT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyonİstanbul Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMEL ÖZCAN

  2. Tez No

    711449

    Diz osteoartritli hastalarda farklı konsantrasyonlu dekstroz proloterapi tedavisinin etkinliklerinin karşılaştırılması

    Comparison of effectiviness of dextrose prolotherapy treatment with different concentrations in patients with KNEE osteoarthritis

    MUHAMMET UĞUR ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAtatürk Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FATİH BAYGUTALP

  3. Tez No

    948352

    Diz osteoartritli hastalarda geniküler sinirlerin lokal anestezik veya %5 dekstroz ile bloklarının diz ağrısı ve fonksiyonellik üzerine etkilerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects of genicular nerve blocks with local anesthetic or 5% dextrose on knee pain and functionality in patients with knee osteoarthritis

    AYŞEGÜL BERNA ERKANLIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TÜLAY TEKDEMİR TİFTİK

  4. Tez No

    543778

    Kronik Diz Osteoartritinde (Nöropatik ağrısı olan/olmayanlarda) Ultrasonografi Eşliğinde Geniküler Sinir Bloğunun Etkinliği, Enjekte Edilen Ajanlar Arası Etkinlik Farkı

    Efficacy of Ultrasonic-Guided Genicular Nerve Block Injection in Patients Chronic Knee Osteoarthritis (With/without Neuropathic pain) andEfficacy Difference Between Injected Agents

    BERRAK TAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. PINAR AKPINAR

  5. Tez No

    70468

    Diz osteoartritli hastalarda progresif ve resistif egzersizler ile kapalı kinetik zincir egzersizlerinin karşılaştırılması

    Progresive resistive exercises versus closed kinetic chain exercises in patients with knee osteoarthritis

    PEMBE KINALI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyonİstanbul Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FUAT DİNİZ

Geri Dön