Nekrotizan enterokolit tanılı yenidoğanların klinik özelliklerinin ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the clinical characteristics and risk factors of newborns diagnosed with necrotizing enterocolitis
- Tez No: 944937
- Danışmanlar: PROF. DR. ESİN KOÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Nekrotizan enterokolit, prematüre bebek, Modifiye Bell kriterleri, risk faktörleri, Necrotizing enterocolitis, preterm infant, Modified Bell's criteria, risk factors
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
NEK, prematüre bebeklerde bağırsak iskemisi ve nekrozu ile seyreden, mortalitesi yüksek, sağ kalanlarda ise ciddi morbiditelere neden olan önemli bir gastrointestinal hastalıktır. Bu çalışmanın amacı, NEK insidansını belirlemek, hastaların antenatal, natal, postnatal ve beslenme özelliklerini, klinik ve laboratuvar bulgularını incelemek, ileri evre NEK ve mortalite açısından risk faktörlerini tanımlamaktır. Çalışmaya dahil edilen 169 hastanın %29,6'sı Evre 1, %45,6'sı Evre 2 ve %24,8'i Evre 3 NEK olarak sınıflandırıldı. Hastaların ortalama gebelik haftası 29,4±3,2 hafta, doğum ağırlığı ise 1290,7±633,8 gr. olarak hesaplandı. Hastaların gebelik haftası dağılımı değerlendirildiğinde, 49 hasta (%29,0) 28 haftadan küçük, 91 hasta (%53,8) 28-31 6/7 hafta arasında, 14 hasta (%8,3) 32-33 6/7 hafta arasında, 8 hasta (%4,7) 34-36 6/7 hafta arasında ve 7 hasta (%4,2) ≥37 haftada doğmuştu. Evre 3 NEK hastalarının gebelik haftası ve doğum ağırlığı ortalamaları Evre 1 ve Evre 2'ye kıyasla anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,05). Ayrıca Evre 3 NEK grubunda doğum salonunda entübasyon ve kardiyak masaj gereksinimi anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p=0,04). Evre 3 NEK hastalarında invaziv ventilasyon alma oranı %78,6 olup, Evre 1'de bu oran %44,9 olarak saptandı (p=0,004). Kanıtlanmış enfeksiyon odağı varlığı ileri evre NEK hastalarında diğer gruplara göre anlamlı yüksek bulundu (p=0,001). PDA kapama tedavisi uygulanması ileri evre NEK hastalarında anlamlı yüksek bulundu (p=0,01). Hastaların NEK tanısı sırasındaki Hb, PLT, total protein ve albümin düzeyleri Evre 3 NEK grubunda Evre 1 NEK grubuna göre anlamlı düşük saptandı (p<0,05). ANS, PCT, BUN değerleri ise ileri evre NEK'lerde anlamlı yüksek görüldü (p<0,05). Evre 3 NEK hastalarında NEK nedenli antibiyotik kullanım süresi ve enteral beslenme kesilme süresi Evre 1 NEK hastalarına göre anlamlı olarak daha uzun saptandı (p<0,05). Transfüzyon ilişkili NEK olan hastalarda Evre 3 NEK %41,5 oranında, Evre 2 NEK %39,6 oranında, Evre 1 NEK %18,9 oranında görüldü. Ayrıca transfüzyon ilişkili NEK olan hastalarda perforasyon ve cerrahi tedavi gereksinimi transfüzyon ilişkili olmayan gruba göre daha sık görüldü (p<0,05). Kaybedilen hastaların gebelik haftası ve doğum ağırlığı ortalamaları sağ kalan hastalara göre anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,001). Kaybedilen hastaların 1. ve 5. dakika Apgar skoru ortalamaları sağ kalan hastalara göre daha düşük saptandı (p<0,05). Annede koryoamniyonit varlığının, mortaliteyi 3,9 kat artırdığı saptandı. NEK nedeniyle kaybedilen hastalarda invaziv ventilasyon ihtiyacının daha fazla olduğu görüldü (p<0,001). Erken neonatal sepsis olan bebeklerde mortalitenin 2,1 kat arttığı saptandı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,03). Kanıtlanmış enfeksiyon odağı olan bebeklerde mortalite riski 4,3 kat daha yüksek saptandı (p<0,05). Cerrahi tedavi gereksinimi olan bebeklerde invaziv ventilasyon ihtiyacının daha fazla olduğu görüldü (p=0,001). Kanıtlanmış enfeksiyon odağı varlığı, kateter ve kan kültüründe üreme olması cerrahi tedavi ihtiyacı olan hastalarda sadece medikal tedavi alan hastalara göre daha fazla görüldü (p<0,05). Çalışmamızda ileri evre NEK ve mortalite açısından risk faktörleri tanımlanmıştır. İleri evre NEK ve mortalite ile düşük gestasyon haftası, düşük doğum ağırlığı, invaziv ventilasyon ihtiyacı, doğum salonunda resüsitasyon gereksinimi, erken neonatal sepsis, kanıtlanmış enfeksiyon odağı ve PDA gibi birçok faktör arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Evre 3 NEK hastalarında klinik seyir daha kötü olup mortalite oranları daha yüksektir. Bu sonuçlar, NEK'in önlenmesi ve mortalitenin azaltılması için risk faktörlerine yönelik daha etkin stratejilerin geliştirilmesine katkı sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
Necrotizing enterocolitis (NEC) is a severe gastrointestinal disease characterized by intestinal ischemia and necrosis, with high mortality and significant morbidity in surviving infants. This study aims to determine the incidence of NEC, evaluate the patients' antenatal, natal and postnatal characteristics, examine clinical and laboratory findings, and identify risk factors for advanced-stage NEC and mortality. A total of 169 infants diagnosed with NEC were included in the study. Of these, 29.6% were classified as Stage 1, 45.6% as Stage 2, and 24.8% as Stage 3 NEC. The mean gestational age was 29.4±3.2 weeks, and the mean birth weight was 1290,7±633,8 gr. When the gestational age was evaluated, 49 infants (29.0%) were born before 28 weeks, 91 (53.8%) between 28 and 31 6/7 weeks, 14 (8.3%) between 32 and 33 6/7 weeks, 8 (4.7%) between 34 and 36 6/7 weeks, and 7 infants (4.2%) at ≥37 weeks of gestation. The gestational age and birth weight of Stage 3 NEC infants were significantly lower compared to those with Stage 1 and Stage 2 NEC (p<0.05). Similarly, the need for intubation and cardiac massage in the delivery room was significantly higher in Stage 3 NEC cases (p=0.02). The usage rate of invasive ventilation was 78.6% in Stage 3 cases, compared to 44.9% in Stage 1 cases (p=0.004). The presence of a proven focus of infection was significantly higher in Stage 3 NEC patients than in other groups (p=0.001). PDA closure treatment was significantly higher in advanced-stage NEC patients (p=0.01). Hemoglobin (Hb), platelet count (PLT), total protein, and albumin levels were significantly lower in Stage 3 NEC patients compared to Stage 1 NEC patients at the time of diagnosis, while ANS, PCT, and BUN levels were significantly higher in advanced-stage NEC cases (p<0.05). The duration of antibiotic use and the period without enteral feeding were significantly longer in Stage 3 NEC patients compared to Stage 1 NEC patients (p<0.05). Among patients with transfusion-associated NEC, Stage 3 NEC was observed in 41.5%, Stage 2 NEC in 39.6%, and Stage 1 NEC in 18.9%. Perforation and the need for surgical treatment were more common in transfusion-associated NEC patients compared to those without transfusion-associated NEC (p<0.05). The gestational age and birth weight of deceased patients were significantly lower compared to surviving patients (p<0.001). The 1st and 5th minute Apgar scores of deceased patients were significantly lower than those of surviving patients (p<0.05). Maternal chorioamnionitis increased mortality rate by 3.9 times. The need for invasive ventilation was higher in patients who died due to NEC (p<0.001). Mortality was 2.1 times higher in infants with early neonatal sepsis, and this difference was statistically significant. The risk of mortality was 4.3 times higher in infants with a proven focus of infection (p<0.05). Mortality was 8.6 times higher in infants who received invasive ventilation. The need for invasive ventilation was higher in infants requiring surgical treatment (p=0.001). Proven infection focus, positive catheter and blood culture results were more common in patients requiring surgical treatment compared to those receiving only medical treatment (p<0.05). Our study identified risk factors for advanced-stage NEC and mortality. A significant association was found between advanced-stage NEC, mortality, and several factors, including low gestational age, low birth weight, need for invasive ventilation, need for resuscitation in the delivery room, early neonatal sepsis, proven focus of infection, and PDA. Clinical outcomes were worse, and mortality rates were higher in Stage 3 NEC patients. These findings may contribute to the development of more effective strategies for preventing NEC and reducing mortality.
Benzer Tezler
- Yenidoğanlarda probiyotiklerin nekrotizan enterokolit, diğer komorbid faktörler ve ölüm üzerine etkisi
Effects of probiotics on necrotizing enterocolitis, other comorbid factors and death in newborns
RAŞİT AKTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSelçuk ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HANİFİ SOYLU
- Yenidoğan servisi hastane infeksiyonları
Başlık çevirisi yok
YÜCEL ELİF KABA
Yüksek Lisans
Türkçe
1990
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NURAN SALMAN
- Konya bölgesi kuzu pnömonilerinde patolojik ve etiyolojik araştırmalar
Başlık çevirisi yok
METİN MÜNİR KIRAN
Doktora
Türkçe
1990
Veteriner HekimliğiSelçuk ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. HÜDAVERDİ ERER
- Gastrik mukoza harabiyeti yapan çeşitli nekrotizan maddelere karşı PGE2'nin mukoza koruyuculuğu
Başlık çevirisi yok
ŞENOL KARSLI