Geri Dön

Kolelitiazisli çocuklarda etiyoloji, klinik ve tedavi süreçlerinin değerlendirilmesi

Evaluation of etiology, clinic and treatment processes in children with cholelithiasis

  1. Tez No: 956324
  2. Yazar: KAAN SALGIR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KAAN DEMİRÖREN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Çocukluk çağı, kolelitiazis, ursodeoksikolik asit, komplikasyon, tedavi, Childhood, cholelithiasis, ursodeoxycholic acid, complication, treatment
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Bursa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hastanemiz çocuk gastroenteroloji polikliniğinde kolelitiazis tanısı ile izlenen pediatrik hastaların demografik özelliklerini, klinik bulgularını, komplikasyonlarını ve tedavi sonuçlarını retrospektif olarak analiz ederek çocukluk çağı kolelitiazisinin klinik spektrumu hakkında kapsamlı veriler elde etmek ve literatüre katkıda bulunmaktır. Gereç ve Yöntem: 2016-2025 yılları arasında çocuk gastroenteroloji polikliniğimizde safra taşı tanısı alan 229 hastadan kriterlere uyan, ultrasonografi ile safra taşı saptanan 107 pediatrik hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, klinik bulguları, laboratuvar parametreleri, görüntüleme sonuçları, komplikasyonları ve tedavi yaklaşımları sistematik olarak analiz edildi. İstatistiksel analizler SPSS 27.0 ile yapıldı ve p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışma grubunun %54,2'si (n=58) kız, %45,8'i (n=49) erkek hastalardan oluşmaktaydı. Yaş ortalaması 7,4±4,7 yıl idi. Okul çağı grubu (6-12 yaş) %39,3 (n=42) ile en sık görülen yaş grubu olarak tespit edildi. Yaş grupları arasında taş boyutu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p=0,0001). Adölesan grubunda ortalama taş boyutu 8,1±3,8 mm, okul çağı grubunda 6,7±4,0 mm, okul öncesi grubunda 5,6±3,3 mm ve infant grubunda 3,6±1,6 mm olarak saptandı. En sık başvuru şikayeti karın ağrısı (%59,8) olup, hastaların %31,8'i asemptomatikti. Ultrasonografide %82 hastada multiple taş, %18'inde tek taş saptandı. Risk faktörü analizi yapıldığında 48 hastada (%44,9) risk faktörü mevcutken, 59 hastada (%55,1) risk faktörü saptanmadı. En sık risk faktörleri sırasıyla aşırı kilo/obezite (%21,5) ve hematolojik hastalıklar (%10,3) olarak belirlendi. Komplikasyon gelişimi %27,1 (n=29) oranında gözlendi. En sık komplikasyon akut kolesistit (%19,6, n=21) idi. Diğer komplikasyonlar kolanjit (%2,8, n=3), akut pankreatit (%2,8, n=3) ve kronik kolesistit (%1,9, n=2) şeklindeydi. Komplikasyon gelişen hastalarda lökosit sayısı anlamlı olarak yüksekti (p<0,001). Taş boyutu ile cerrahi gereksinim arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı (p=0,192). Cerrahi yapılan hastalarda ortalama taş boyutu 7,2±3,9 mm iken, cerrahi yapılmayan hastalarda 6,1±3,8 mm idi. Tüm hastalara ursodeoksikolik asit tedavisi verildi. Hastaların %19,6'sı cerrahi tedavi aldı. 74 hastada (%69,2) ursodeoksikolik asit tedavisine yanıtsızlık, 10 hastada (%9,3) kısmi yanıt ve 23 hastada (%21,5) tam yanıt gözlendi. Hematolojik hastalığı olan 3 hastada (%2,8) tedaviye tam yanıt alındı. Ursodeoksikolik asit tedavi başarı oranı (tam yanıt) %21,5 olarak bulundu. Sonuç: Çocukluk çağı kolelitiazisi sıklıkla asemptomatik seyretmekte ve tanı tesadüfen konulmaktadır. Komplikasyon oranı %27,1 olup, en sık akut kolesistit gelişmektedir. Lökositoz komplikasyon gelişimi için önemli bir prediktördür. Konservatif tedavi çoğu hastada etkili olmakla birlikte, komplikasyon gelişen hastalarda cerrahi müdahale gerekebilmektedir. Bu bulgular çocukluk çağı kolelitiazisinin yönetiminde bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımının önemini vurgulamaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to retrospectively analyze the demographic characteristics, clinical findings, complications, and treatment outcomes of pediatric patients diagnosed with cholelithiasis in our pediatric gastroenterology outpatient clinic, in order to obtain comprehensive data on the clinical spectrum of childhood cholelithiasis and contribute to the literature. Materials and Methods: Between 2016 and 2025, 107 pediatric patients who met the inclusion criteria and were diagnosed with gallstones via ultrasonography among 229 patients followed in our pediatric gastroenterology clinic were retrospectively evaluated. The patients' demographic characteristics, clinical findings, laboratory parameters, imaging results, complications, and treatment approaches were systematically analyzed. Statistical analyses were performed using SPSS 27.0, with a p-value <0.05 considered statistically significant. Results: Of the study group, 54.2% (n=58) were female and 45.8% (n=49) were male patients. The mean age was 7.4±4.7 years. The most common age group was school-age children (6–12 years), accounting for 39.3% (n=42) of the cohort. A statistically significant difference was found in stone size among age groups (p=0.0001). The mean stone size was 8.1±3.8 mm in the adolescent group, 6.7±4.0 mm in the school-age group, 5.6±3.3 mm in the preschool group, and 3.6±1.6 mm in the infant group. The most common presenting symptom was abdominal pain (59.8%), while 31.8% of the patients were asymptomatic. On ultrasonography, multiple stones were detected in 82% of patients, and a single stone in 18%. Risk factor analysis revealed that 48 patients (44.9%) had at least one risk factor, whereas 59 patients (55.1%) had none. The most common risk factors were overweight/obesity (21.5%) and hematological disorders (10.3%). Complications developed in 27.1% (n=29) of patients. The most frequent complication was acute cholecystitis (19.6%, n=21), followed by cholangitis (2.8%, n=3), acute pancreatitis (2.8%, n=3), and chronic cholecystitis (1.9%, n=2). Leukocyte count was significantly higher in patients who developed complications (p<0.001). There was no statistically significant relationship between stone size and surgical requirement (p=0.192). The mean stone size was 7.2±3.9 mm in patients who underwent surgery and 6.1±3.8 mm in those who did not. All patients received ursodeoxycholic acid therapy. Surgical treatment was performed in 19.6% of the patients. Treatment response to ursodeoxycholic acid was as follows: 69.2% (n=74) showed no response, 9.3% (n=10) showed a partial response, and 21.5% (n=23) showed a complete response. In three patients (2.8%) with hematologic disease, a complete response to treatment was achieved. The success rate of ursodeoxycholic acid therapy (complete response) was 21.5%. Conclusion: Childhood cholelithiasis is often asymptomatic and incidentally diagnosed. The complication rate was 27,1%, with acute cholecystitis being the most common. Leukocytosis appears to be a significant predictor of complication development. While conservative treatment is effective for most patients, surgical intervention may be required in those who develop complications. These findings emphasize the importance of individualized treatment approaches in managing pediatric cholelithiasis.

Benzer Tezler

  1. Kolelitiyazis olgularında safra bileşimi analizi

    Başlık çevirisi yok

    TUNCER KARADEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1991

    GastroenterolojiEge Üniversitesi
  2. Kolelitiazis vakalarında rutin karaciğer biopsisi (prospektif bir çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    SIRRI ÖZKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Genel CerrahiSağlık Bakanlığı

    PROF. DR. HÜSNÜ ÖNDER

  3. Laparoskopik kolesistektomi ile açık kolesistektominin karşılaştırılması

    The Comparison of laparoscopic cholecystectomy to open cholecystectomy

    A. HALDUN ULUUTKU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Genel CerrahiGata

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SÜHA AYDIN

  4. Semptomatik kolelitiaziste laparoskopik kolesistektomi

    Başlık çevirisi yok

    RIDVAN ALİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Genel CerrahiTrakya Üniversitesi

    DOÇ.DR. ZEKİ HOŞCOŞKUN