Acil serviste kontrast nefropatisini önlemede bolus hidrasyon ile sürekli hidrasyon rejimlerinin karşılaştırılması
Comparison of bolus and continuous hydration regimens for the prevention of contrast-induced nephropathy in the emergency department
- Tez No: 957215
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MUSTAFA ÇALIK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
- Anahtar Kelimeler: Akut böbrek hasarı, kontrast madde, sıvı tedavisi, sodyum klorid, tomografi, Radyokontrast maddeler, Tomografi-taramalı-x ışınlı-bilgisayarlı, Acute kidney injury, contrast media, fluid therapy, sodium chloride, tomography, Tomography scanners-x-ray computed
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET ACİL SERVİSTE KONTRAST NEFROPATİSİNİ ÖNLEMEDE BOLUS HİDRASYON İLE SÜREKLİ HİDRASYON REJİMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Amaç Kontrast ilişkili akut böbrek hasarı profilaksisinde önerilen izotonik hidrasyon tedavisinin hız ve süresi çalışmalarla netleştirilmemiştir. Uzun süreli tedaviler acil serviste tanısal görüntülemenin aciliyeti ve kısa takip süreleri nedeniyle uygulanamamaktadır. Çalışmamızın amacı bolus hidrasyon rejimlerinin uzun süreli tedavilere non-inferior olup olmadığını ortaya koymaktır. Materyal ve Metod Tek merkezli, prospektif, randomize kontrollü olarak dizayn edilen çalışmada; Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği'ne 10.08.2024 –26.03.2025 tarihleri arasında başvuran kreatinin değerleri referans aralığın üstünde 2 mg/dl'nin altında olan ve kontrastlı bilgisayarlı tomografi çekilen 257 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, yaş gruplarına ve cinsiyet değişkenlerine göre tabakalandırılmıştır. Hastalar bolus ve sürekli hidrasyon gruplarına ayrılmış, bolus grubuna prosedür öncesi yarım saatte 500 ml hidrasyon verilip prosedür sonrası 500 ml/sa'ten 2 saat hidrasyon devam edilmiştir. Sürekli hidrasyon grubuna prosedür öncesi 2 saat, prosedür sonrası 8 saat 150 ml/sa'ten hidrasyon verilmiştir. EF <%40 olan hastalara yarı doz hidrasyon uygulanmıştır. Prosedür sonrası 48-72. saatler arasında hastalar tekrar değerlendirilmiş, eGFR'de ≤%25 düşüş, kreatinin değerinde ≥%25 veya ≥0,3 mg/dL mutlak artış kontrast ilişkili akut böbrek hasarı olarak tanımlanmıştır. Kritik hastalar 120. saate kadar takip edilmiştir. Hastaların 1 ay boyunca mortalite durumları ve diyaliz ihtiyacı takibe alınmıştır. Bulgular İki tedavi grubu arasında demografik, klinik ve biyokimyasal parametreler açısından istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Hastaların başvuru anında ortalama kreatinin değerleri 1,4 ± 0,21 mg/dl iken, eGFR değerleri 45,6 ± 9,8 ml/dk/1,73m²'dir. Kontrast ilişkili akut böbrek hasarı oranları arasında istatistiksel fark saptanmamıştır (bolus %7,6 sürekli %4 p:0,210). İki grupta da diyaliz ihtiyacı gelişen hasta bulunmamaktadır. Bir aylık mortalitede istatistiksel anlamlı fark yoktur (bolus %7,3 sürekli %7,7 p:0,898). Hastaların 0. ve 72. saatlerdeki üre, kreatinin ve eGFR değerleri değerlendirilmiş, parametrelerin hepsinde iki tedavi grubunda da anlamış düşüş saptanmıştır (p<0,001). Sonuç Çalışmamızda bolus hidrasyon rejimlerinin uzun süreli hidrasyon rejimleri kadar etkili olduğu görülmüş olup bu tedavilerin acil tıp kliniği ortamına uygunluğu göz önüne alınarak rutin kullanımının yaygınlaştırılmasını öneriyoruz.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT COMPARISON OF BOLUS AND CONTINUOUS HYDRATİON REGİMENS FOR THE PREVENTION OF CONTRAST-INDUCED NEPHROPATHY IN THE EMERGENCY DEPARTMENT Objective The optimal rate and duration of isotonic hydration therapy, recommended for the prevention of contrast-associated acute kidney injury (CA-AKI), have not been clearly established in clinical studies. In emergency departments, prolonged hydration protocols are often impractical due to the urgency of diagnostic imaging and limited monitoring time. This study aims to evaluate whether bolus hydration regimens are non-inferior to prolonged hydration protocols. Material and Method This single-center, prospective, randomized controlled study was conducted at the Emergency Department of Gaziosmanpaşa Training and Research Hospital between August 10, 2024, and March 26, 2025. A total of 257 patients undergoing contrast-enhanced computed tomography (CT) with baseline creatinine levels above the reference range but below 2 mg/dL were included. Patients were stratified by age and gender. They were randomized into bolus and continuous hydration groups. The bolus group received 500 mL of isotonic fluid within 30 minutes before the procedure, followed by 500 mL/hour for 2 hours post-procedure. The continuous group received 150 mL/hour for 2 hours before and 8 hours after the procedure. Patients with ejection fraction (EF) <40% received half-dose hydration. Renal function was reassessed between 48 and 72 hours post-procedure. CA-AKI was defined as a decrease in eGFR by ≤25% or an increase in serum creatinine by ≥25% or ≥0,3 mg/dL. Critically ill patients were monitored for up to 120 hours. All patients were followed for 30 days for mortality and dialysis requirement. Results No statistically significant differences were found between the two groups in terms of demographic, clinical, or biochemical parameters. The mean baseline creatinine was 1,4 ± 0,21 mg/dL, and the eGFR was 45,6 ± 9,8 mL/min/1.73m². The CA-AKI incidence was 7.6% in the bolus group and 4% in the continuous group (p = 0.210). No patients required dialysis. Thirty-day mortality was similar between groups (bolus 7.3%, continuous 7.7%, p = 0.898). Significant improvements were observed in urea, creatinine, and eGFR values in both groups at 72 hours (p < 0.001). Conclusion Our study demonstrated that bolus hydration regimens are non-inferior to prolonged hydration, and considering their suitability for emergency department settings, we recommend their broader implementation in routine practice.
Benzer Tezler
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Travmatik erkek paraplojelere yüksek frekanslı TENS
Başlık çevirisi yok
SEMA ÖZTÜRK
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. VESİLE SEPİCİ
- 1985 yılında acil yardım ve trafik hastanesine kaza nedeniyle başvuranların incelenmesi
Başlık çevirisi yok
GÜLAY BALCI
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
UlaşımGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
DOÇ. DR. MEHMET ALİ BUMİN
- Kaza sonucu meydana gelen akut zehirlenmeler ve ilaç zehirlenmeleri
Başlık çevirisi yok
SELMA YURTDAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Eczacılık ve FarmakolojiGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU
- Çeltikte farklı tuz konsantrasyonlarında bazı agronomik karakterlerin varyasyonu
Başlık çevirisi yok
GÜLNAZ AGAR