İyon serbestleyebilen biyoaktif dental materyallerin sitotoksisiteleri ve remineralizasyon kabiliyetlerinin araştırılması
Evaluation of cytotoxicity and remineralization capabilities of ion-releasing bioactive dental materials
- Tez No: 975537
- Danışmanlar: PROF. DR. TİJEN PAMİR
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Alkasit, Self adeziv hibrid kompozit, Cam iyonomer siman, Sitotoksisite, Kristalizasyon, Mikrosertlik, Alkasite, Self adesive hybrid composite, Glass ionomer cement, Cytotoxicity, Crystallization, Microhardness
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, alkasit ve self adeziv hibrit kompozit ile yüksek viskoziteli cam iyonomer simanın sitotoksisitesini, mineralizasyon potansiyelini, mikrosertliğini ve pH'ını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Perfüzyon sistemi dahilinde restoratif materyallerin transdentinal sitotoksisitesini değerlendirmek amacıyla odontoblast benzeri hücrelerin üç boyutlu kültürleri ve dentin kullanıldı. Hücre canlılığı MTT testi için hazırlanan restoratif materyal örnekleri kültür ortamında 24 saat bekletildi ardından insan dental pulpa hücreleri bu kültür ortamı ile 24 saat inkübe edildi. Alkalin fosfataz testi hazırlanan restorasyon materyallerinin insan dental pulpa hücreleri ile 3, 7, 14 günlük inkübasyon sürelerinden sonra gerçekleştirildi. Benzer olarak alizarin red boyama ise 14 ve 21 günlük inkübasyonundan sonra gerçekleştirildi. Her iki test yönteminin de uygulanmasından önce restorasyon materyallerinin hücrelerle indirekt teması Transwell tekniği ile gerçekleştirildi. Tüm test yöntemleri protokollerine uygun olarak spektrofotometrik analiz kullanılarak değerlendirildi. Test örneklerinin 0, 1, 3, 7, 14 ve 21. günlerde kültür ortamında bekletildikten sonra Vickers mikrosertlik değerlerinin tespit edildi. Aynı örneklerin 1,3 ve 7. günlerde kültür ortamında oluşturduğu pH değişimi izlendi. Bulgular: Tüm materyallerin transdentinal sitotoksisite bulgularında %70'ten fazla hücre canlılığı sergiledi. Dentin bariyer testinde alkasit ve yüksek viskoziteli cam iyonomer siman negatif kontrolden farklı değildi (p>0,01). Hücre canlılığı MTT sonuçları alkasit ve yüksek viskoziteli cam iyonomer arasında anlamlı bir fark olduğunu gösterdi (p<0,01). Yüksek viskoziteli cam iyonomer, 3. ve 7. günlerde en yüksek alkalin fosfataz aktivitesini gösterirken (p<0,01) 14. günde self-adeziv hibrit kompozit ile benzerdi (p>0,01). Alizarin kırmızısı boyama sonuçlarında yüksek viskoziteli cam iyonomer, 14. ve 21. günlerde kontrol grubundan daha yüksek aktiviteye sahipken (p<0,01), 21. günde aktivitesi self adeziv hibrit kompozitten anlamlı değildi (p>0,01). Tüm materyallerin pH değerleri 6,9'un üzerindeydi. Restoratif materyallerin mikrosertlik ölçümleri arasındaki fark anlamlı bulundu (p<0,01). IV Sonuç: Restoratif materyalin kültür ortamı ile direkt temasta olduğu klasik sitotoksisite sonuçları ile trans-dentinal sitotoksisite sonuçları birbiri ile uyumlu gözükmemektedir. Self adeziv hibrid kompozit grubu transdentinal sitotoksisite sonuçlarına göre ılımlı-sitotoksik olarak tanımlandı. Test edilen iyon serbestleyebilen restoratif materyaller içerisinde yüksek viskoziteye sahip cam iyonomer simanın kristalizasyon oluşturma yeteneğinin alkasit ve self adeziv hibrid kompozite kıyasla daha fazla olduğu söylenebilir. Mikrosertlik ölçümleri malzeme bozunmasına işaret etmedi.
Özet (Çeviri)
Purpose: The aim of this study was to evaluate the cytotoxicity, potential for mineralization, microhardness and pH of an alkasite and a self-adhesive hybrid composite and high viscosity glass ionomer cement. Methods: Three-dimensional cultures of odontoblast-like cells and dentin were used in order to evaluate transdentinal cytotoxicity of the restorative materials within the perfusion system. Restoration materials were stored in culture medium 24 hours for cell viability MTT test. After that human dental pulp cells were incubated with this culture medium. Alkaline phosphatase test was performed after 3rd, 7th and 14th day incubation periods of restoration materials with human dental pulp cells. Similarly, Alizarin red staining was performed after 14th and 21st day. Before the application of both test methods, the indirect contact of the restoration materials with cells were carried out using the Transwell technique was used to provide indirect contact between the materials and cells. All tests were performed using spectrophotometric analysis according to their protocols. Following the culture medium contact, vickers microhardness of the restoratives were determined at initial, 1st, 3rd, 7th, 14th and 21st day. The pH change of the culture medium was observed at 1st ,3rd and 7th. Results: All materials presented grater than %70 in transdentinal cytotoxicity findings for cell viability. Alkasite and high viscosity glass ionomer cement were not different from the negative control in the dentin barrier test (p>0.01). Cell viability MTT results indicated a significant difference between the alkasite and the high viscosity glass ionomer (p<0.01). The high viscosity glass ionomer presented the highest alkaline phosphatase activity at 3rd and 7th day (p<0.01) while it was similar to that of self-adhesive hybrid composite at 14th day (p>0.01). For alizarin red staining, high viscosity glass ionomer had higher activity than the control group at 14th and 21st days (p<0.01) while at 21st day, it's activity was not significant from the self-adhesive hybrid composite VI (p>0.01). The pH values for all materials were above 6.9. The difference among the microhardness measurements of the restoratives was significant (p<0.01). Conclusion: Dentin barrier test and cell viability MTT cytotoxicity test results do not seem well-matched with each other. Self adhesive hybrid composite had moderate cytotoxicity in the dentin barrier test. The crystallisation potential of the high viscosity glass ionomer appears to be higher than the others. Microhardness measurements did not point out the material detoriation.
Benzer Tezler
- İyon selektif florür elektrodunun dişlerde florür iyonu miktar tayini için kullanılma koşullarının belirlenmesi üzerine çalışmalar
Başlık çevirisi yok
MEHMET CEMAL ÖREN
Yüksek Lisans
Türkçe
1992
Diş HekimliğiGazi ÜniversitesiAnalitik Kimya Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. M. TEVFİK ORBEY
- Yeni iyon değiştiricilerinin sentezi ve iyon değişim özelliklerinin incelenmesi
Synthesis and investigation of ion-exchange properties of new ion-exchangers
SEVİL SAVAŞKAN
- Polisülfonlanmış iyon değiştirici membranlardan aminlerin difüzyonu
Diffussion of amines through polysulfonated ion-exchange membranes
AYSEL KELEŞ (ÇİMEN)