Bir sanat eseri olarak hazır nesnenin anti-estetik kavramı bağlamında incelenmesi (Üç sanatçı analizi)
An examination of the ready-made as a work of art in the context of the concept of anti-aesthetics (An analysis of three artists)
- Tez No: 976466
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜNEŞ OKTAY
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Performing and Visual Arts
- Anahtar Kelimeler: Hazır nesne, Anti-estetik, Çağdaş sanat, Rauschenberg, Tracey Emin, Joseph Kosuth, Ready-made, Anti-aesthetic, Contemporary art, Rauschenberg, Joseph Kosuth, Tracey Emin
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Aydın Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Görsel Sanatlar Ana Sanat Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Sanat tarihi boyunca estetik, güzellik, oran ve uyum gibi ölçütler, sanat eserinin tanımında belirleyici rol oynamıştır. 20. yüzyılın başlarından itibaren bu ölçütler sorgulanmaya başlanmış; sanat, sadece görsel beğeniye hitap eden bir nesne olmaktan çıkarak kavramsal ve eleştirel bir boyut kazanmıştır. Bu dönüşümün en çarpıcı göstergelerinden biri, gündelik nesnelerin sanat eseri olarak sunulmasıdır. Hazır nesne olarak adlandırılan, sanatçının üretmediği, ancak seçip bir bağlama dahil ettiği ya da onu bağlamın kurucu ögelerinden biri kıldığı objeler, sanatın tanımını, izleyiciyle kurduğu ilişkiyi ve temsil biçimlerini köklü biçimde değiştirmiştir. Bu çalışma, söz konusu değişimi, Robert Rauschenberg'in“Yatak”(Bed), Tracey Emin'in“Yatağım”(My Bed) ve Joseph Kosuth'un“Bir ve Üç Sandalye”(One and Three Chairs) çalışmaları üzerinden incelemektedir. Her biri farklı dönemlere ve sanat anlayışlarına ait olmakla beraber, onların hazır nesneye yükledikleri anlam ve bu nesneleri kullanış biçimleri, anti-estetik duruş açısından ortak bir zemin sunar. Rauschenberg'in“Combine Paintings”olarak adlandırdığı melez çalışmaları, Emin'in mahremiyetle örülü yerleştirmeleri ve Kosuth'un dil, anlam ve temsil üzerine kurulu yapıtları bu çerçevede ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, hazır nesne estetiğinin yalnızca biçimsel ya da teknik bir tercih olmadığını; estetik sınırları aşan, politik ve düşünsel boyutlar taşıyan bir strateji olduğunu ortaya koymaktır. Bu bağlamda sanatın tanımı belirsizleşmiş, izleyici daha etkin ve sorgulayıcı bir konuma geçmiştir. İzleyici estetikten uzak anti estetik çerçevesinde kendi yaşanmışlığı üzerinden yeniden anlam üretmekte. Hazır nesneler bu değişimi hem görünür kılmakta hem de hızlandırmaktadır. Üç sanatçının hazır nesne üzerinden farklı yapıtları, çağdaş sanatta estetik dışı olanın nasıl sanatsal üretimin merkezine yerleştiğini gösteren güçlü örneklerdir. Bu çalışmalar, hazır nesnelerin anti-estetik yaklaşım üzerinden sanatın sınırlarını nasıl genişlettiğini ve izleyici ile sanat arasındaki etkileşimi nasıl değiştirdiğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Throughout art history, aesthetics, beauty, proportion, and harmony have played a decisive role in defining works of art. From the early 20th century onward, these criteria began to be questioned, and art shifted from being merely an object appealing to visual taste to acquiring a conceptual and critical dimension. One of the most striking manifestations of this transformation is the presentation of everyday objects as artworks. Objects designated as“readymades”-which the artist did not create but selected and incorporated into a context, or made a constitutive element of that context- have profoundly altered the definition of art, its relationship with the viewer, and modes of representation. This study examines this transformation through Robert Rauschenberg's Bed, Tracey Emin's My Bed, and Joseph Kosuth's One and Three Chairs. Although belonging to different periods and artistic approaches, the meanings these artists assign to readymades and the ways they employ them reveal a shared foundation in terms of anti-aesthetic positioning. Rauschenberg's hybrid works, called“Combine Paintings,”Emin's installations imbued with intimacy, and Kosuth's works centered on language, meaning, and representation are analyzed within this framework. The aim of this study is to demonstrate that the readymade aesthetic is not merely a formal or technical choice but a strategy carrying political and intellectual dimensions that transcend conventional notions of aesthetics. In this context, the definition of art becomes blurred, and the viewer assumes a more active and interrogative role. Readymades both make this transformation visible and accelerate it. This study shows how readymades, through an anti-aesthetic approach, expand the boundaries of art and reshape the interaction between art and its audience.
Benzer Tezler
- Heykelde hazır nesne algısı ve dönüştürme üstüne uygulamalı araştırmalar ve bir sergi
Applied studies on the perception of readymade and metamorphosis in sculpture and an exhibition
DERYA BARAN
Sanatta Yeterlik
Türkçe
2013
Güzel SanatlarDokuz Eylül ÜniversitesiHeykel Ana Sanat Dalı
YRD. DOÇ. SEVGİ AVCI
- Sanat yapıtında gündelik nesnenin kullanımı ve değer sorunu
Use of everyday objects and value problem in art work
BÜŞRA BAŞOĞLU
- Evsel atık nesnelerin sanat objelerine dönüşümü
Art objects made of domestic waste materials
SADIK RAMAZAN YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Güzel SanatlarHacettepe ÜniversitesiSeramik Ana Sanat Dalı
DOÇ. DR. HÜSEYİN ÖZÇELİK
- Sanatta nesne manipülasyonu ve dilsel etkileşimler
Object manipulation and linguistic interactions in art
ERDEM ÜMİT ASMAZ
- Çağdaş Türk enstalasyon sanatı bağlamında Cengiz Çekil
Cengiz Çekil in the context of contemporary Turkish installation art
MERVENUR KABAKCI
Yüksek Lisans
Türkçe
2023
Güzel SanatlarKastamonu ÜniversitesiSanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SERAP YILDIZ İLDEN