Pankreas kanserinde gemsitabin ile birlikte yeşil sentez yöntemiyle ve grafen oksit ile kompozit yapıda sentezlenen gümüş nanopartiküllerin sinerjistik etkisinin araştırılması
Investigation of the synergistic effect of silver nanoparticles synthesized with green synthesis method and graphene oxide in composite structure with gemcitabine in pancreatic cancer
- Tez No: 980727
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EMİNE NEDİME KORUCU
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Genetik, Onkoloji, Biyoteknoloji, Genetics, Oncology, Biotechnology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Necmettin Erbakan Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Pankreatik duktal adenokarsinom (PDAC), katı tümörler arasında progresyon seviyesi en yüksek olan agresif tümörlerdendir. Kansere bağlı ölüm sıralamasında, 5 yıllık sağ kalım verileri incelendiğinde yaşam beklentisi en düşük maligniteler arasında yer alır. Pankreasın konum itibariyle, vücut derinliğinde yer alması, erken dönemde karakterize belirtilerinin bulunmaması gibi nedenler dolayısıyla; her iki cinsiyet için de ileri evrelerde teşhisi söz konusudur. Dolayısıyla teşhis sonrası tedavilerde progresyonsuz sağ kalım oranları da oldukça düşük seviyelerdedir. Günümüzde kansere yönelik cihaz ve tarama sistemleri her ne kadar gelişmiş düzeyde olsa da, pankreas kanserinde klinik seyir iç açıcı değildir ve küresel bağlamda mortalite indeksleri oldukça yüksektir. PDAC hücrelerinin karakteristik desmoplastik stroması, tedavi esnasında ilaca karşı bariyer oluşturmaktadır. Buna bağlı olarak hücrelerde kemorezistans gelişmektedir. PDAC tanılı hastalarda mevcut kemoterapötik ve immünoterapötik ajanların ilaca verdikleri yanıt ilk aşamada iyi düzeyde olmasına rağmen, zamanla gelişen direnç yapısı tedavi etkinliğini önemli ölçüde sınırlandırmaktadır. Bu durum hastalığın nüksüne sebep olmaktadır. Tüm bu nedenlerden ötürü, PDAC tedavisinde yeni terapötik ajanlara ihtiyaç duyulmaktadır. Yeşil sentez ile toksisitesi düşürülmüş ve biyouyumluluğu arttırılmış gümüş nanopartiküllerin (AgNP), literatürde yer alan birçok çalışmada antikanser etkileri rapor edilmiştir. AgNP'lerin grafen oksit (GO) ile kompozit yapıda sentezlenerek pankreas kanseri tedavisinde ilaç etken maddesi veya ilaç taşıyıcı sistem olarak kullanılabileceği öngörülmektedir. GO ile kompozit yapısı, AgNP'lerin kararlılığını ve hücre içerisinde stabilizasyonunu arttırıcı etki gösterir. Aynı zamanda, yeşil sentezle elde edilen nanopartiküllerde; bitki özütünün içeriği sayesinde geniş yüzey alanına sahip ve stabilizasyonu arttırılmış nanopartiküller elde edilecektir. Sentezlenen nanopartiküllerin antikanser etkilerine ek olarak antiviral, antibakteriyel, antioksidan etkileri de bulunmaktadır. Bu yapılar; benzersiz özellikleri sayesinde özellikle tıp alanında yeni terapötik yaklaşımlar çağrıştırmaktadır. Ayrıca bitki materyallerinin ucuz ve kolay bulunur özellik göstermesi, diğer yöntemlere kıyasla daha az toksisite barındırması yeşil sentez metodunu güvenilir ve çevre dostu bir yaklaşım haline getirmektedir. ROS seviyesi üzerinde etki ederek antikanser etki gösteren AgNP'ler özellikle son dönemlerde pankreas da dahil olmak üzere çeşitli kanser türlerinde terapötik ajan olarak kullanılmıştır. Bu tez çalışmasında GO ile kompozit yapıda Laurus nobilis (defne) ekstraktı kullanılarak sentezlenen AgNP'lerin; pankreas kanserinde standart kemoterapi rejimi olan gemsitabin ilacıyla birlikte sinerjistik etkisinin araştırılması, tedavi boyutunda yeni bir bakış açısı oluşturacaktır. Biyolojik olarak sentezlenen AgNP, GO, GO ile kompozit yapıda sentezlenen AgNP'ler(GO-AgNP); UV-Vis, TEM, FESEM-EDX, XRD yöntemleriyle karakterize edilmiştir. Artan konsantrasyonlarda AgNP, GO, GO-AgNP'lerin Panc-1 insan pankreas kanseri ve Hek-293 insan embriyonik böbrek hücreleri üzerinde 24 saat inkübasyona maruz bırakılmıştır. Aynı zamanda gemsitabin ilacı da 72 saat boyunca artan konsantrasyonlarda bu hücre hatlarına uygulanmıştır. Sitotoksik etkileri -4,5-dimetil-tiyazolil-2,5-difeniltetrazolyum bromür (MTT) testi kullanılarak belirlenmiş ve IC50 dozu hesaplanmıştır. İlaç ve nanopartikül uygulamasının etkileri anjiyogenez, apoptoz, EMT fizyolojik süreçleri üzerinden analiz edilmiştir. Bu süreçlerde görev alan Bax, Bcl-2, FLT-1, MMP2, TIMP2, VEGFA, VEGFR-2 genlerine etkisi RT-PCR aracılığıyla değerlendirilmiştir. Western blot yöntemi kullanılarak MMP2 genine ait protein düzeyleri değerlendirilmiş ve EMT sürecindeki etkileri yorumlanmıştır.
Özet (Çeviri)
Pancreatic ductal adenocarcinoma (PDAC) is one of the most aggressive tumors among solid malignancies, characterized by the highest level of progression. In terms of cancer-related mortality, PDAC ranks among the malignancies with the lowest life expectancy when five-year survival data are evaluated. Due to the anatomical location of the pancreas deep within the body and the absence of specific symptoms in the early stages, diagnosis for both genders usually occurs at advanced stages. Consequently, progression-free survival rates following diagnosis remain remarkably low. Despite the advances in cancer diagnostic devices and screening systems today, the clinical course of pancreatic cancer remains unfavorable, with high global mortality indices. The characteristic desmoplastic stroma of PDAC cells forms a barrier against drug delivery during treatment, leading to the development of chemoresistance. Although chemotherapeutic and immunotherapeutic agents used in PDAC initially demonstrate effective responses, the progressive emergence of resistance significantly limits treatment efficacy and results in disease recurrence. Therefore, novel therapeutic agents are urgently needed for PDAC treatment. Numerous studies in the literature have reported the anticancer properties of silver nanoparticles (AgNPs), which exhibit reduced toxicity and enhanced biocompatibility when synthesized via green synthesis methods. It is hypothesized that AgNPs synthesized in composite form with graphene oxide (GO) could be utilized as either active pharmaceutical ingredients or drug delivery systems in pancreatic cancer therapy. The composite structure with GO enhances the stability and intracellular retention of AgNPs. Additionally, due to the phytochemical constituents of the plant extract used in green synthesis, the resulting nanoparticles possess large surface areas and improved stability. In addition to their anticancer effects, the synthesized nanoparticles also exhibit antiviral, antibacterial, and antioxidant properties. Owing to their unique physicochemical characteristics, these nanostructures suggest promising new therapeutic approaches in medicine. Furthermore, the low cost and easy availability of plant materials, combined with their reduced toxicity compared to other methods, make green synthesis a safe and environmentally friendly approach. By modulating reactive oxygen species (ROS) levels, AgNPs exert anticancer effects and have recently been employed as therapeutic agents in various cancer types, including pancreatic cancer. In this thesis, the synergistic effect of AgNPs synthesized in composite form with GO using Laurus nobilis (bay leaf) extract in combination with gemcitabine, the standard chemotherapeutic regimen for pancreatic cancer, was investigated — offering a novel therapeutic perspective. Biologically synthesized AgNPs, GO, and GO-AgNP composites were characterized using UV-Vis spectroscopy, TEM, FESEM-EDX, and XRD analyses. Increasing concentrations of AgNPs, GO, and GO-AgNPs were incubated for 24 hours with Panc-1 human pancreatic cancer cells and HEK-293 human embryonic kidney cells. Similarly, gemcitabine was applied to these cell lines at increasing concentrations for 72 hours. Cytotoxic effects were evaluated using the 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide (MTT) assay, and IC₅₀ values were calculated. The effects of drug and nanoparticle treatments were analyzed in relation to angiogenesis, apoptosis, and epithelial–mesenchymal transition (EMT) pathways. The expression levels of Bax, Bcl-2, FLT-1, MMP2, TIMP2, VEGFA, and VEGFR-2 genes were evaluated using RT-PCR, while the protein expression of MMP2 was analyzed via Western blot to interpret its involvement in the EMT process.
Benzer Tezler
- Pankreas kanser hücrelerinde epigallokateşin gallat'ın mikroRNA düzeylerine etkisi
The effect of epigallocatechin gallate on microRNA levels in pancreatic cancer cells
ALİ HAYDAR KAYĞUSUZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
OnkolojiEge ÜniversitesiTemel Onkoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÇIĞIR BİRAY AVCI
- Pankreas kanserinde oksaliplatin temelli tedavi rejimlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of oxaliplatin-based regimens in the treatment of pankreatic cancer
KEREM DERYAL
- Pankreas kanserinde yeni tedavi seçeneklerinin in vitro olarak değerlendirilmesi: 3D hücre kültürü yaklaşımı
In vitro evaluation of novel treatment options for pancreatic cancer: a 3D cell culture approach
ZEYNEP ÇELİK
- Platin ve/veya gemsitabin bazlı kemoterapi alan malign epitelyal kanserlerde ilaç direnci, prognostik ve prediktif parametrelerin belirlenmesi
Investigation of prognostic and predictive factors in malignant epithelial cancer treated with platinium and/or gemsitabine based chemotherapy
MEHMET ÜLKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
OnkolojiÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BERKSOY ŞAHİN
- Pankreas kanseri hücre hatlarında NaV1.7 kanalının siRNA aracılı hedeflenmesinin anti-kanser etkileri
Anti-cancer effects of siRNA-mediated targeting of NaV1.7 channel in pancreatic cancer cell lines
MÜMİN ALPER ERDOĞAN