Orta çocukluk çağındaki çocukların serbest hikaye anlatımlarının cinsiyete göre incelenmesi
An examination of middle childhood children's free storytelling by gender
- Tez No: 994558
- Danışmanlar: DOÇ. DR. GÖKLEM TEKDEMİR
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Psikoloji, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Cinsiyet, hikaye anlatma, orta çocukluk, tematik analiz, konuşma analizi, Düşsel anlatı, Toplumsal cinsiyet, İlkokul çocukları, Gender, storytelling, middle childhood, thematic analysis, conversation analysis, Imaginary narrative
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırmanın amacı, orta çocukluk dönemindeki çocukların kendi oluşturdukları hikâyelerdeki cinsiyetlendirilmiş anlatı örüntülerini tematik analiz yoluyla incelemek ve aynı cinsiyetten ve karma cinsiyetten grupların hikâye anlatımı etkileşimleri sırasında toplumsal cinsiyet kalıp yargılarını yansıtan konuşma eylemleri sergileyip sergilemediklerini konuşma analizi yoluyla araştırmaktır. Bu çalışmaya yaş ortalamaları 9 yıl 6 ay olan toplam 80 kişi katıldı. Araştırmada 10 erkek, 10 kız çocuğu tek başına kendi kurguladıkları hikayeleri sesli bir şekilde anlatıp araştırmacıya dikte ettirirken, 60 çocuk ise erkek-erkek, kız-kız veya kız-erkek şeklinde eşleştirildikten sonra hikâyelerini işbirliği içinde oluşturup araştırmacıya dikte ettirmişlerdir. Tematik analiz sonucunda kız çocuklarının hikâyelerinin erkek çocuklarına kıyasla daha fazla etkileşimli ve samimi ilişkiler içerdiği ve günlük yaşama daha yakın kurgulandığı ortaya çıkmıştır. Erkek çocuklarının hikâyelerinde ise daha az etkileşimde olunan ilişkiler ve daha fazla günlük yaşamın akışının dışında senaryolar yer almıştır. Karma cinsiyetli grupların ürettiği hikâyeler, kız-kız gruplarına benzer şekilde, daha etkileşimli ilişkiler içerdi ve günlük deneyimlere daha yakın olay örgüsüyle kurgulandı. Konuşma analizi, kız-kız gruplarının hikâye anlatımı esnasında, hem erkek-erkek hem de karma cinsiyetli gruplara kıyasla daha fazla karşılıklı birbirini desteklemek amaçlı söz sırası aldıklarını gösterdi. Öte yandan, erkek-erkek grupları diğer gruplara göre daha fazla, söz sırası almak amacıyla birbirlerinin sözlerini kestiler. Karma cinsiyetli gruplardaki katılımcılar, diğer gruplardaki katılımcılara göre hem daha az söz sırası aldılar hem de düzeltme, onarma gibi söz eylemlerde daha az sayıda bulundular. Analiz sonuçları orta çocukluk döneminde anlatılan hikayelerde cinsiyetlendirilmiş anlatı örüntülerinin yer aldığını ve bu dönemde karşı cinsle daha az etkileşime girildiğini gösterdi.
Özet (Çeviri)
The aim of this study is to examine gendered narrative patterns in self-generated stories of children in middle childhood through thematic analysis, and to investigate—by means of conversation analysis—whether same-gender and mixed-gender groups display speech acts that reflect gender stereotypes during their storytelling interactions. A total of 80 participants with a mean age of 9 years and 6 months took part in the study. In the research, 10 boys and 10 girls individually created their own stories, narrated them aloud, and dictated them to the researcher. The remaining 60 children were paired in boy–boy, girl–girl, or girl–boy dyads, collaboratively created their stories, and dictated them to the researcher. Thematic analysis revealed that the stories of girls contained more interactive and intimate relationships and were structured in closer connection to everyday life compared to those of boys. By contrast, boys' stories included less interactive relationships and scenarios that were more detached from the flow of everyday life. Stories produced by mixed-gender groups, similar to those of girl–girl groups, included more interactive relationships and were structured with plots more closely connected to everyday experiences. Conversation analysis showed that girl–girl groups, during storytelling, took turns more frequently to support each other compared to both boy–boy and mixed-gender groups. On the other hand, boy–boy groups interrupted each other more often to take the floor than did the other groups. Participants in mixed-gender groups, compared to those in same-gender groups, both took fewer turns and engaged less frequently in speech acts such as repairs and corrections. The results of the analysis indicated that gendered narrative patterns were present in the stories told during middle childhood and that children engaged in less interaction with the opposite sex during this period.
Benzer Tezler
- Juvenil idiyopatik artrit tanılı, biyolojik tedavi alan adolesan hastalar ve bakım veren ebeveynlerinde sağlık okuryazarlığının tedavi uyumu üzerine etkisi
Juvenil idiyopatik artrit tanılı, biyolojik tedavi alan adolesan hastalar ve bakım veren ebeveynlerinde sağlık okuryazarlığının tedavi uyumu üzerine etkisi
MERT DİLSİZLER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BALAHAN BORA
- Karbamazepin ve valproik asit kullanan epilepsi hastalarında tiroid hormonlarının değerlendirilmesi
Evaluation of thyroid hormones in epilepysis patients using carbamazepine and valproic acid
BETÜL KILIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. İHSAN KAFADAR
- Orta öğretim çağındaki çocuklarda obezite ile hiperlipidemi, hipertansiyon ve yüksek açlık kan şekeri ilişkisi
The relationship between obesity and hyperlipidemia, hypertension and high fasting blood sugar in children in middle school age
HAKAN ŞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SÜLEYMAN ERSOY
- Çocukluk çağındaki kronik obstruktif akciğer hastalıklarında serum Alfa -1- anitripsin seviyeleri
Başlık çevirisi yok
NECMİ AKSARAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1977
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. DANIŞMAN YOK
- Son çocukluk çağındaki (9-11 yaş) çocuklarda hayır diyebilme ve atılganlık beceri sıklığı ve kullanılan ölçeklerin tanımlama yeterliliği
Frequency of no saying and assertiveness skills in last childhood (9-11 years) and diagnostic quality of used scales
SİBEL BOZKURT