Geri Dön

Klinik iş akışının protez kaide üretimine etkisinin analizi: Geleneksel üretim ve dijital üretimin karşılaştırılması

Influence of clinical workflow on complete denture base fabrication: Conventional vs. digital methods

  1. Tez No: 1002431
  2. Yazar: HELİN SU AKYOL KURTÇA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BİLGE GÖKÇEN RÖHLİG
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: CAD/CAM, dijital ölçü, tam protez, doku uyumu, eklemeli üretim, CAD/CAM, complete denture, denture fit, intraoral scanning
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Protetik Diş Tedavisi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Tam dişsiz hastalarda protetik tedavinin başarısı, protez kaidesinin destek dokularla olan uyumuna bağlıdır ve bu uyum, kullanılan ölçü alma ve üretim yöntemlerinden doğrudan etkilenmektedir. Tam protez üretiminde geleneksel yöntemler uzun yıllardır öngörülebilir ve klinik olarak güvenilir sonuçlar sunarken, dijital teknolojilerdeki ilerlemelere paralel olarak tam dijital ve hibrit iş akışları da klinik uygulamalarda giderek daha yaygın biçimde kullanılmaya başlanmıştır. Bununla birlikte, bu yaklaşımların doku uyumu açısından karşılaştırmalı klinik performansına ilişkin veriler sınırlıdır. Bu çalışmada geleneksel, tam dijital ve iki farklı hibrit iş akışıyla üretilen üst çene tam protez kaidelerinin doku uyumlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya tam protez tedavisi planlanan 13 tam dişsiz birey dahil edilmiş ve her hasta için dört farklı üretim yaklaşımıyla protez kaidesi hazırlanmıştır. Geleneksel yöntemde fonksiyonel ölçü ve ısı ile polimerize rezin kullanılırken, tam dijital yaklaşımda ağız içi tarama, bilgisayar destekli tasarım ve üç boyutlu baskı tekniklerinden yararlanılmış; hibrit yaklaşımlarda ise dijital ve geleneksel basamaklar birlikte uygulanmıştır. Üretilen kaidelerin dokuya bakan yüzeyleri, çalışmanın referans modeli olarak kabul edilen ve geleneksel yöntemle elde edilen ana model ile, önceden belirlenen 22 nokta ve altı anatomik bölgede çakıştırılmış; genel ve bölgesel sapma değerleri hesaplanmıştır. Ayrıca, ağız içi taramada tanımlanan anatomik referans bölgelerinin tüm hastalarda eksiksiz olarak saptandığı belirlenmiştir. Bulgular, en düşük genel sapmanın geleneksel yöntemde elde edildiğini, buna yakın değerlerin ise erken hibrit yaklaşımda gözlendiğini; tam dijital ve geç hibrit yöntemlerde daha yüksek sapmalar bulunduğunu göstermiştir. Altı anatomik bölge bazında gerçekleştirilen bölgesel analizde, posterior palatal hat alanında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamışken, diğer bölgelerde gruplar arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir (p < 0.05). Sonuç olarak hibrit iş akışlarının klinik açıdan uygulanabilir bir alternatif sunduğu, tam dijital üretim süreçlerinin ise doku uyumu bakımından geliştirilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Özet (Çeviri)

Predictable prosthetic rehabilitation in edentulous patients largely depends on denture base adaptation to the supporting tissues, which is directly influenced by impression and fabrication techniques. In complete denture fabrication, conventional workflows have long provided predictable and clinically reliable outcomes. Parallel to advancements in digital technologies, fully digital and hybrid workflows have increasingly been adopted in routine clinical practice. Nevertheless, comparative clinical evidence regarding their performance in terms of fit accuracy remains limited. This study evaluated the fit accuracy of maxillary complete denture bases fabricated using conventional, fully digital, and two hybrid clinical workflows. Thirteen completely edentulous patients were included, and four denture bases were fabricated for each patient using different fabrication protocols. The conventional approach employed functional impressions and heat-polymerized resin, whereas the fully digital workflow relied on intraoral scanning, computer-aided design, and additive manufacturing. Hybrid workflows combined digital and conventional procedures at different treatment stages. The intaglio surfaces of all denture bases were compared with the master cast obtained from the conventional workflow as the reference. Deviation values were calculated at 22 predefined landmarks within six anatomical regions to assess overall and regional fit. In addition, all predefined anatomical reference regions were consistently identifiable in the intraoral datasets of all patients. The smallest overall deviation was observed in the conventional group, followed by comparable values in the early hybrid workflow, whereas the fully digital and late hybrid approaches showed greater discrepancies. In the regional analysis performed across six anatomical areas, no statistically significant intergroup difference was detected in the posterior palatal seal region, whereas significant differences were observed among groups in the remaining regions (p < 0.05). Hybrid approaches demonstrated clinically acceptable fit, while further optimization of fully digital denture fabrication is required to enhance tissue conformity.

Benzer Tezler

  1. Farklı fırınlama sayılarının CAD-CAM ve 3D yazıcı ile üretilen zirkonyanın faz değişimi, optik ve mekanik özelliklerine etkisinin incelenmesi

    Investigation of the effect of different firing numbers on phase change, optical and mechanical properties of CAD-CAM and 3D printed zirconia

    FURKAN KARATAŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Diş HekimliğiAtatürk Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALPER ÖZDOĞAN

  2. Antiviral direncin yeni nesil dizileme yöntemi ile saptanmasında kullanılacak biyoinformatik iş akışının geliştirilmesi

    Development of a bioinformatics workflow to be used in detecting antiviral resistance using the next generation sequencing method

    NEŞE ARSLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MERT AHMET KUŞKUCU

  3. Design process, manufacturing and material characterization of a prosthetic polymer aortic heart valve

    Protez polimer aort kalp kapağının tasarım süreci, üretimi ve malzeme karakterizasyonu

    MÜGE YAREN YAŞARTÜRK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    Kardiyolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Hesaplamalı Bilim ve Mühendislik Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. MUSTAFA SERDAR ÇELEBİ

  4. İnme hastalarında kol salınımları ile dinamik denge ve düşme riski arasındaki ilişkinin araştırılması

    Investigation of the relationship between fall risk and dynamic balance with arm swings in stroke patients

    MEHTAP KIZILKAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesi

    Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KADRİYE ARMUTLU

  5. Okluzal vidalı dayanak kullanımında konvansiyonel ve dijital ölçü yöntemlerinin tutarlılığının incelenmesi

    Investigation of the accuracy of conventional and digitalimpression methods in the USE of occlusal SCREW abutments

    MUHAMMED NECATİ YAŞAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Diş HekimliğiBaşkent Üniversitesi

    Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZLEM ORMAN