Demir eksikliği anemisi takip hastalarında serum hepsidin seviyelerinin vücut kitle indeksi ve tedavi rejimi ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the association between serum hepcidin levels, body mass index, and treatment regimens in patients with iron deficiency anemia under follow-up
- Tez No: 1003240
- Danışmanlar: DOÇ. DR. SEVİL UYGUN İLİKHAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, demir eksikliği anemisi tanısı almış premenopozal kadın hastalarda serum hepsidin düzeyleri ile vücut kitle indeksi (VKİ) ve farklı oral demir tedavi rejimleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma tek merkezli ve gözlemsel olarak planlanmıştır. Demir eksikliği anemisi tanısı almış, 25–45 yaş arası premenopozal kadın hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar VKİ'ye göre normal VKİ'li ve fazla kilolu/1. derece obez VKİ'li olarak gruplandırılmış; oral demir replasman tedavisi günlük veya gün aşırı uygulanan rejimler şeklinde değerlendirilmiştir. Tedavi öncesi (T0) ve tedavi sonrası 2–4. haftalar arasında (T1) tam kan sayımı, demir parametreleri, serum hepsidin düzeyleri ve transferrin satürasyonu/hepsidin (TSAT/hepsidin) oranı analiz edilmiştir. Çalışmaya 28 kontrol ve 99 demir eksikliği anemisi hastası olmak üzere toplam 127 birey dahil edilmiştir. Bulgular: Tedavi öncesi dönemde demir eksikliği anemisi olan hastalarda kontrol grubuna kıyasla mikrositik-hipokrom anemi ile uyumlu hematolojik bulgular ile birlikte serum demiri, ferritin ve transferrin satürasyonu düzeylerinde anlamlı düşüklük saptanmıştır (tümü için p<0,001). Serum hepsidin düzeyleri demir eksikliği anemisi olan hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha düşük bulunmuş (p<0,001), normal VKİ'li ve fazla kilolu/1. derece obez VKİ'li hasta grupları arasında tedavi öncesi hepsidin düzeyleri açısından anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05). Tedavi öncesi dönemde TSAT/hepsidin oranı hasta gruplarında kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede düşük saptanmıştır. Günlük ve gün aşırı oral demir tedavisi uygulanan hastalarda 2–4 haftalık dönemde hemoglobin ve demir parametrelerinde anlamlı iyileşme gözlenmiş (p<0,05), ancak iki tedavi rejimi arasında hematolojik, biyokimyasal ve hepsidin değişimleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Buna karşın, oral demir tedavisi sonrasında TSAT/hepsidin oranında artış izlenmiş ve bu durum demir biyoyararlanımında regülasyonel düzeyde bir iyileşmeye işaret etmiştir. Sonuç: Bu çalışma, demir eksikliği anemisinde hepsidin düzeylerinin mutlak demir eksikliğine bağlı olarak baskılandığını ve bu baskılanmanın VKİ'den bağımsız seyrettiğini göstermektedir. Günlük ve gün aşırı oral demir tedavi rejimlerinin 2–4 haftalık erken dönemde benzer etkinlik sağladığı, tedavi rejimi seçiminde hasta tolerabilitesi ve uyumun ön planda tutulabileceği sonucuna varılmıştır. Ayrıca TSAT/hepsidin oranının, hepsidin düzeyinin tek başına değerlendirilmesine kıyasla demir biyoyararlanımındaki fonksiyonel değişiklikleri daha duyarlı biçimde yansıtabileceği ve demir metabolizmasının regülasyonel değerlendirilmesinde tamamlayıcı bir biyobelirteç olarak potansiyel değer taşıdığı düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: This study aimed to evaluate the relationship between serum hepcidin levels, body mass index (BMI), and different oral iron replacement regimens in premenopausal women diagnosed with iron deficiency anemia (IDA). Methods: This single-center, observational study included premenopausal women aged 25–45 years with a diagnosis of iron deficiency anemia. Patients were categorized according to BMI as normal-weight and overweight/obese. Oral iron replacement therapy was administered either daily or on alternate days. Complete blood count parameters, iron status markers, serum hepcidin levels, and the transferrin saturation/hepcidin (TSAT/hepcidin) ratio were assessed before treatment (T0) and after a 2–4 week treatment period (T1). A total of 127 individuals were included in the study, comprising 28 controls and 99 patients with iron deficiency anemia. Results: At baseline (T0), patients with iron deficiency anemia exhibited hematological findings consistent with microcytic hypochromic anemia, along with significantly lower serum iron, ferritin, and transferrin saturation levels compared with the control group (all p<0.001). Serum hepcidin levels were significantly lower in patients with IDA than in controls (p<0.001), with no significant difference observed between normal-weight and overweight/obese patients (p>0.05). The TSAT/hepcidin ratio was significantly lower in patients with IDA at baseline, indicating impaired functional iron availability. Following oral iron therapy, both daily and alternate-day regimens resulted in significant improvements in hemoglobin levels and iron parameters within the 2–4 week period (p<0.05). While serum hepcidin levels did not change significantly according to BMI category or treatment regimen (p>0.05), the TSAT/hepcidin ratio increased after treatment, reflecting an improvement in iron bioavailability at the regulatory level. Conclusion: Our findings indicate that hepcidin suppression is a dominant physiological feature of iron deficiency anemia and appears to be independent of body mass index in the presence of absolute iron deficiency. Daily and alternate-day oral iron supplementation regimens demonstrate comparable short-term efficacy. Importantly, the TSAT/hepcidin ratio may provide complementary information beyond hepcidin alone by more sensitively reflecting functional changes in iron bioavailability during treatment, thereby supporting a more comprehensive evaluation of iron metabolism regulation in iron deficiency anemia.
Benzer Tezler
- Serum hepsidin seviyesinin inflamatuvar barsak hastalıklarında incelenmesi ve hastalık aktivasyonu açısından fekal kalprotektin ile karşılaştırılması
Evaluation of the serum levels of hepcidin and comparison with fecal calprotectin values as a measure of disease activity in inflammatory bowel diseases
PIRIL AKINCIOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
GastroenterolojiBaşkent ÜniversitesiDahili Tıp Bilimleri Bölümü
DOÇ. DR. EBRU KOCA
PROF. DR. ÜLKÜ DAĞLI
DOÇ. DR. AYŞE CANAN YAZICI
- Karaciğer naklinde ve kronik viral hepatitli hastalarda prohepcidin ve demir parametrelerinin değişiminin araştırılması
Analysıs of the prohepcıdın and ıron parameters of lıver transplantatıon patıents and patıents wıth chronıc vıral hepatıtıs
ÖZLEM ÖZDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MESUT AKARSU
- Glokomlu hastalarda ve normal popülasyonda demir eksikliği anemisi sıklığının karşılaştırılması
Comparison of prevalance of iron deficiency anemia between the normal population and glaucoma patients
ERSAN ERSİN DEMİREL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Göz Hastalıklarıİnönü ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. PENPE GÜL FIRAT
- Migren ve epizodik gerilim tipi baş ağrılarının hematolojik parametreler ile ilişkisi
The association between haematological parameters, migraine and tension type headache
HATİCE DEMİREL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2007
NörolojiZonguldak Karaelmas ÜniversitesiNöroloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. UFUK EMRE
- Çölyak hastalığı olan çocukların epidemiyolojik, klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi
Evaluation of epidemiological, clinical and laboratory findings of children with celiac disease
ALPER TAŞKIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ULAŞ EMRE AKBULUT